American Leopard Hound (Leopard Cur) Informacje o rasie i charakterystyka psa

Słodki i towarzyski, amerykański lampart ma długą, choć nieco niejasną historię jako jedna z najstarszych ras psów drzewiastych w Stanach Zjednoczonych. Znana również jako lampart, amerykański lampart i amerykański lampart, ta rzadka rasa od dawna jest wykorzystywana do śledzenia i polowania na wszelkiego rodzaju zwierzynę wspinaczkową, od wiewiórek po niedźwiedzie. Ale jej wysoki poziom energii i silne instynkty łowieckie nie przeszkadzają jej w byciu kochającym i czułym psem rodzinnym — zwłaszcza jeśli są dzieci do zabawy.

Gęsta podwójna sierść lamparta występuje w dziewięciu różnych kolorach i z różnymi oznaczeniami. I chociaż to futro jest łatwe do pielęgnacji, jest również niezwykle skuteczne w ochronie jej podczas wędrówki po buszu w każdą pogodę. Ma też wyjątkowo twarde stopy, co czyni ją lepszą do ścigania zwierzyny w zróżnicowanym terenie.

Jeśli różnorodność jest przyprawą życia, amerykański lampart z pewnością lubi gorące! Rasa zwykle waha się od 45 do 70 funtów, ale nierzadko można znaleźć leoparda, który jest mniejszy lub większy. Ich łatwy w utrzymaniu podwójny płaszcz jest nieco szorstki na zewnątrz z delikatnym, wełnianym podszerstkiem i występuje w dziewięciu oficjalnych kolorach, od żółtego przez czerwony do czarnego.

Około 60 procent lampartów ma jednolite kolory, ale ich futro może mieć również fajne znaczenia, takie jak białe cętki, pręgowane i merle. Jej okrągłe, szeroko rozstawione oczy są zwykle w odcieniu żółtego lub brązowego, ale możesz też dostrzec amerykańskiego leoparda z jednym, a nawet dwojgiem niebieskich oczu. Jej naturalnie nisko osadzony ogon może mieć dowolną długość, a niektóre pracujące psy mogą również mieć ogony obcięte (chociaż ta praktyka jest kontrowersyjna).

Wszystko to oznacza, że rozpoznanie lamparta za pomocą wzroku może być trochę trudne. A ponieważ są dość rzadkie i często mieszkają na obszarach wiejskich, prawdopodobnie nie natrafisz na jednego podczas spaceru.

Jeśli zobaczysz szczenię, które wygląda jak amerykański leopard, istnieje duża szansa, że jest to w rzeczywistości pies rasy Catahoula. I chociaż mają pewne podobieństwa (takie jak możliwość cętkowania), istnieją ważne różnice między amerykańskim leopardem a Catahoula leopard. Catahoulas, większy z dwóch, są w grupie pasterskiej, podczas gdy amerykańskie leopardy są, no cóż, psami gończymi. Amerykańskie leopardy zazwyczaj łatwiej dogadują się z innymi psami i nowymi ludźmi, ale mogą mieć większy popęd zdobyczy niż ich odpowiedniki Catahoula.

Amerykański temperament leoparda to jedna z rzeczy, które jej fani kochają w niej najbardziej. W rzeczywistości trudno byłoby znaleźć innego psa, który byłby bardziej chętny do zadowolenia jej właścicieli.

„Amerykański leopard hound jest czuły, bardzo inteligentny i chce być zaangażowany we wszystko, co robi jego człowiek” – mówi Rae Owen, członek i moderator American Leopard Hound Association . Ale, jak mówi, ze względu na ich czujny i ostrożny instynkt, socjalizacja jest koniecznością i potrzebny jest konsekwentny trening. Na szczęście ta mądra rasa szybko uczy się wskazówek dzięki treningowi opartemu na nagrodach.

Pies leopard niekoniecznie jest milutkim psem na kolanach, ale okazuje swojej rodzinie mnóstwo miłości i uważa, że dzieci są najlepsze. W rzeczywistości jej natura do czuwania nad rodziną jest szczególnie silna, jeśli chodzi o dzieci – co nie jest zbyt zaskakujące, mówi Holly Weber, DVM, CVA w Best Friends Animal Hospital w Sarasocie na Florydzie.

„Większość ras psów gończych, w tym leopardy amerykańskie, są niezwykle czułe i dobre w kontaktach z dziećmi, nawet jeśli psy są głównie psami myśliwskimi”, mówi. „Ważne jest, aby jeśli chcesz, aby twój lampart był towarzyski dla większości ludzi, mądrze jest rozpocząć jego socjalizację z ludźmi i psami w każdym wieku i wielkości jako szczenięta”.

Nadzorowane i kontrolowane wprowadzanie mniejszych zwierząt również jest ważne, mówi Weber. „Mają bardzo wysoki instynkt zdobyczy, co oznacza, że naprawdę chcą gonić wiewiórki i króliki” – mówi. „Więc jeśli chcesz, aby twój ogar był zwierzęciem domowym [w przeciwieństwie do psa myśliwskiego], musi być uspołeczniony z małymi zwierzętami, takimi jak koty i małe psy, w młodym wieku, aby pomóc powstrzymać ten naturalny instynkt”. Ponieważ zostały wyhodowane do pracy w paczkach, leopardy mają tendencję do łatwego dogadywania się z innymi psami, a nawet innymi zwierzętami, z którymi się wychowują, ale wprowadzenie w późniejszym życiu może być dużym wyzwaniem.

„Najważniejszą rzeczą, o której należy pamiętać przy każdym drzewie gończym, jest to, jak kochane gołąbki prawdopodobnie będą w domu — i jak niewiarygodnie niezależne będą prawdopodobnie przebywać na zewnątrz”, ona mówi. „Psy są często opisywane jako emocjonalne, ponieważ są naprawdę podekscytowane określonymi bodźcami. Tak więc, chociaż są naprawdę inteligentne, zostały wyhodowane, aby złapać zapach na świeżym powietrzu i podążać za nim, dopóki nie odniosą sukcesu, więc może być trudno je zdobyć plecy.”

Oznacza to, że nawet przy konsekwentnym, pozytywnym treningu wzmacniającym spacery bez smyczy mogą nie być najlepszym rozwiązaniem dla twojego lamparta.

POKREWNE: Naucz swojego psa przychodzenia na wezwanie, korzystając z tego prostego przewodnika

Amerykański leopard nie jest miejskim bystrym. Potrzebuje codziennych ćwiczeń (i ich dużo!), aby spalić energię, więc jej idealnym środowiskiem jest wiejski dom z dużą ilością ziemi lub dużym, bezpiecznie ogrodzonym podwórkiem, na którym może biegać i bawić się – zwłaszcza jeśli nie pracuje jako myśliwy. Domy ze wspólnymi ścianami lub sufitami mogą stanowić problem. „Będą głośni; będą gadułami” – mówi Fratt. Jako ogar lampart ma muzyczny głos i nie boi się go użyć!

Chociaż może być wspaniałym psem rodzinnym, szczególnie w aktywnych rodzinach z dziećmi, które rozumieją, jak właściwie się bawić, jest to rasa, która naprawdę została wyhodowana w określonym celu – pracując jako pies drzewny i pomagając jej ludziom w polowaniu. Więc jeśli nie planujesz z nią polować, będziesz chciał znaleźć inne zajęcia, które pozwolą jej wykorzystać te instynkty, mówi Fratt.

„Śledzenie konkurencji to coś, do czego ci faceci są naprawdę wychowani” – mówi. „Mogą się wyróżniać w innych sportach, takich jak praca z zapachami, ale śledzenie naprawdę rozświetli ich mózg”.

Ogólnie rzecz biorąc, amerykański leopard hound chce być zaangażowany we wszystko, co robią jej ludzie. A dzięki nieograniczonej energii rasy, tolerancji na upały i zimno oraz niezwykle twardym stopom, które mogą poradzić sobie w trudnym terenie bez bólu, zabranie jej ze sobą na przygody na świeżym powietrzu jest oczywiste. Ale jest zastrzeżenie. „Jeśli jednym z twoich celów jest wędrówka bez smyczy, to nie jest to rasa dla ciebie” – mówi Fratt. „Będą tam wyczuć zapach i będą go śledzić”.

Oprócz ponadprzeciętnych potrzeb w zakresie ćwiczeń, amerykański leopard hound jest dość mało wymagający w utrzymaniu. Nie jest ciężką sierścią i pomimo podwójnego płaszcza pielęgnacja jest dość łatwa. Szczotkuj ją co tydzień, kąp ją, gdy się zabrudzi lub śmierdzi, i regularnie przycinaj szybko rosnące paznokcie — jeśli usłyszysz, jak klikają na podłodze podczas chodzenia, czas na pedicure. Dla jej zdrowia ważne jest również regularne mycie zębów.

Jeśli jesteś na wsi, a Twój leopard ma możliwość eksploracji zarośli, pamiętaj, aby mieć oko na owady, pasożyty (takie jak kleszcze), szczątki , zadrapania i rany w uszach, oczach i łapach oraz w ich pobliżu – a także na całym ciele.

Trenowanie tej bystrej rasy z wykorzystaniem pozytywnego wzmocnienia powinno być zabawną okazją do nawiązania więzi, ponieważ ma tendencję do szybkiego zdobywania wiedzy i cieszy się z uszczęśliwiania swoich ludzi. Nauczenie jej, jak słuchać i reagować na sygnały, gdy jest na zapachu, będzie prawdopodobnie twoim największym wyzwaniem; niektóre amerykańskie leopardy mogą nigdy tego nie opanować, ale nadal warto poświęcić się temu konsekwentnie. I znowu, zacznij wcześnie uspołeczniać swojego amerykańskiego leoparda szczeniaka, aby pomóc mu wyrosnąć na pewnego siebie, przyjaznego psa.

Żyjący od 12 do 15 lat lampart amerykański jest ogólnie zdrową rasą, mówi Weber. Ale, jak w przypadku wszystkich psów, są pewne warunki, na które rodzice szczeniąt muszą zachować czujność.

„Dysplazja stawu biodrowego jest najczęściej zgłaszanym schorzeniem ortopedycznym i istnieją doniesienia o wrodzonej głuchoty” – mówi Weber.

Inne kwestie, o których wspomina, dotyczą faktu, że jako psy gończe biegają przez zarośla i drzewa, więc plaga pcheł i kleszczy oraz związane z nimi choroby przenoszone przez kleszcze, jak również powierzchowne i głębokie rany, jakie mogą zadać przeszukując jeżyny lub pogoń za dziką przyrodą, są potencjalnymi problemami.

Oczywiście zawsze dobrze jest porozmawiać z weterynarzem o zdrowiu i codziennych czynnościach szczeniaka, aby upewnić się, że leopard amerykański jest zdrowy.

POKREWNE: Oto kiedy zabrać psa do weterynarza

Chociaż amerykański leopard hound jest jednym z najstarszych zadrzewionych psów w USA, pochodzenie rasy nie jest jasne. Według American Kennel Club (AKC) uważa się, że zostali przeniesieni do Nowego Świata przez hiszpańskich konkwistadorów, ale naukowcy mają kilka teorii na temat tego, co wydarzyło się później. Czy psy konkwistadorów mieszały się z rdzennymi meksykańskimi psiakami, prowadząc do rasy, którą osadnicy przywieźli później do Stanów Zjednoczonych? A może rasa rozwinęła się wyłącznie w USA z różnych europejskich ras psów gończych i pasterskich?

Odpowiedź jest niejasna, ale eksperci zgadzają się, że lamparty zadomowiły się we wschodniej Karolinie Północnej na początku XVIII wieku. Stamtąd psy ruszyły na zachód do Tennessee w Kentucky, a ostatecznie do Teksasu i Oklahomy, gdzie uznano je za doskonałe psy do drzew, na jakie zostały wyhodowane.

Nie doprowadziło to jednak do powszechnej popularności i w pierwszej połowie XX wieku liczba amerykańskich lampartów zmalała tak nisko, że hodowcy zaczęli krzyżować je z innymi rasami. W 1960 roku trzech mężczyzn, z których każdy pracował nad znalezieniem rasowych przykładów rasy, spotkało się i utworzyło Amerykańskie Stowarzyszenie Hodowców Leopard Cur, gdzie rozpoczęło pracę nad kontynuacją i promocją rasy.

Ale czekaj! To jest amerykański pies, a nie cur, prawda? Cóż, ta część ich historii też jest trochę zagmatwana. Rasa była pierwotnie znana jako lampart cur lub amerykański lampart cur i została uznana za lamparta w 1998 roku przez United Kennel Club (UKC). Jednak dziesięć lat później UKC, wraz ze stowarzyszeniem hodowców, zdecydowało się zmienić nazwę na amerykański leopard hound, co pozwoliło psom konkurować w zawodach coonhound. Zaledwie cztery lata później, w 2012 roku, amerykański leopard hound trafił do AKC Foundation Stock Service, co jest krokiem w kierunku dołączenia do grupy psów gończych.

• Co zawiera nazwa? Dużo, jeśli chcesz wziąć udział w określonych wydarzeniach! W 2008 roku nazwa rasy została zmieniona z leopard cur na amerykański leopard hound, aby umożliwić psom rywalizację w wydarzeniach, w których brały udział coonhounds.
• amerykański leopard hound jest znany z tego, że potrafi skutecznie „kakać i robić uniki”. „Aby uniknąć kontuzji, według AKC, gdy walczą i trzymają zwierzynę na dystans.
• To są naprawdę trudne psy! Oprócz niezwykle wytrzymałych łap, które są odporne na obrażenia, nawet na ostrym lub kamienistym terenie, lamparty znoszą również ekstremalne upały i ekstremalne zimno lepiej niż przeciętny pies. Mimo to rodzice zwierząt domowych muszą kierować się rozsądkiem i unikać wystawiania swoich leopardów na niebezpieczną pogodę lub krajobrazy; te psy tak bardzo chcą zadowolić, że mogą ignorować własne potrzeby, aby cię uszczęśliwić!