Informacje o rasie i charakterystyka szpica fińskiego

Z uderzającym czerwono-złotym płaszczem i białymi znaczeniami na piersi, a także sterczącymi trójkątnymi uszami i energicznym, żywym kłusem, szpic fiński wygląda jak sobowtór lisa. Ale w przeciwieństwie do swojego dalekiego leśnego kuzyna, ten zdecydowanie słodki, udomowiony pies jest towarzyski (nie jest nieśmiały jak lis) i ma ogon z pióropuszem, a nie krzaczasty.

Psy fińskie szpice są żywe i lojalne, i są wspaniałymi zwierzętami domowymi, ponieważ są łagodnymi i entuzjastycznymi towarzyszami zabaw. Chociaż te psy są narodowym psem – zgadłeś – Finlandii, są dość rzadką rasą w Stanach Zjednoczonych.

Zanim przyniesiesz do domu fińskiego szczeniaka szpica, pamiętaj, że w przeszłości były hodowane jako psy myśliwskie, które głośno (i bezustannie) szczekały, aby ostrzec swoich ludzi przed pobliskimi ptakami.

„Małe postury, ale duże osobowości, te psy są bardzo gadatliwe i szczekają, wyją i rozmawiają ze swoją rodziną i każdym, kto będzie słuchać” – mówi Colleen Demling-Riley, CPDT-KA, CBCC-KA, CDBC, behawiorysta psów z Dogtopia. „Są inteligentni, mają dużo energii i uwielbiają przebywać ze swoimi rodzinami”.

Szpice fińskie są mniejsze niż psy średniej wielkości, przy czym samce ważą od 25 do 33 funtów, a suczki ważą od 20 do 28 funtów. Te szczenięta mają kwadratowe, dobrze wyważone i muskularne ciała, zgodnie z fińskim Spitz Club of America (FSCA). Samce mają 17,5–20 cali wzrostu, podczas gdy samice są nieco mniejsze i mierzą 15,5–18 cali.

„Podobnie jak inne szpice, ten uroczy pies ma lisią głowę, pluszową sierść i ogon, który słodko zawija się na grzbiecie” – mówi Linda Simon, MVB, MRCVS, weterynarz. w FiveBarks.

Podwójna sierść szpica fińskiego jest najdłuższa i najbardziej gęsta na piórze ogona i tylnej części ud, według FSCA. Podszerstek jest krótki, miękki i gruby, a włos na zewnętrznej osłonie jest długi i szorstki. W większości te psy można prać i nosić i nie wymagają zbyt wiele pielęgnacji, z wyjątkiem szczotkowania co kilka dni. Dmuchają płaszcze kilka razy w roku.

Jego kolor sierści może mieć różne odcienie złotej czerwieni, od blado-miodowego do głębokiego kasztanu. Podszerstek psa jest bledszy, a efekt cieniowania nadaje mu niemal magiczny blask. Fińskie szpice często mają białe znaczenia na czubkach palców i paski na klatce piersiowej, a małe fińskie szpice rodzą się z czarnymi włosami, które znikają w ciągu kilku lat.

Inne cechy charakterystyczne to czarny nos i cienkie, zaciśnięte czarne usta. I oczywiście urocza lisica!

W kilku słowach temperament szpica fińskiego jest aktywny, przyjazny i wierny.

„Psy szpiców są znane z bycia inteligentnymi i niezależnymi, a także lojalnymi wobec osób z ich najbliższego otoczenia” – mówi Simon. „Rzeczywiście, szpic fiński zaznacza wszystkie te pola”.

Chociaż szpic fiński jest ostrożny w kontaktach z nieznajomymi, może wkroczyć w życie rodzinne i jest gotowy do zabawy i przytulania.

Oczywiście, podobnie jak w przypadku wszystkich psów, ważne jest, aby nadzorować dzieci i szpic fiński podczas zabawy.

POWIĄZANE: Jak pomóc dzieciom w zdrowym związku ze zwierzętami

Szpic fiński najlepiej radzi sobie z aktywnymi właścicielami psów ze względu na jego potrzeby ruchowe i będzie potrzebował właściciela zaangażowanego w szkolenie i socjalizację, mówi Jen Jones, zawodowy trener psów i behawiorysta, który prowadzi Twój Doradca Psów.

Ponieważ te szczenięta są gadułami, prawdopodobnie nie nadają się do życia w mieszkaniu, mówi Demling-Riley. Pewne środki ostrożności będą musiały zostać wprowadzone, jeśli twój szpic również mieszka na przedmieściach.

„Uwielbiają biegać na zamkniętym podwórku, ale linia ogrodzenia powinna znajdować się z dala od obszarów o dużym natężeniu ruchu, ponieważ te szczenięta będą szczekać na wszystko, co mija”, mówi Demling-Riley.

Chociaż fińskie szpice mają niezależną passę, Demling-Riley mówi, że chcą być z rodziną i nie radzą sobie dobrze, gdy są pozostawione same na zewnątrz lub oddzielone od swoich ludzi przez długi czas czasu.

Szpic fiński najlepiej poczuje się w domu z rodziną, która ma czas na regularne ćwiczenia (mówimy do dwóch godzin dziennie!), ponieważ są naturalnie hodowanymi psami myśliwskimi biegać i pracować przez cały dzień, mówi Megan Conrad, BVMS, licencjonowana weterynarz z Hello Ralphie.

Oprócz dwóch do trzech spacerów dziennie fińskie szpice będą również potrzebowały stymulacji umysłowej, w tym zabawek puzzlowych lub niektórych sesji zabaw w domu, mówi Conrad.

Szpic fiński obficie linieje dwa razy w roku, ale generalnie jego płaszcz wymaga minimalnej pielęgnacji.

„Szczotkowanie szczeniaka kilka razy w tygodniu i kąpanie się, gdy jest brudne, to wszystko, czego potrzeba” – mówi Demling-Riley.

Tak jak w przypadku wszystkich psów, pamiętaj o przycinaniu paznokci szpica fińskiego mniej więcej raz w miesiącu. Ponadto, w ramach swojej regularnej pielęgnacji, włącz codzienne mycie zębów i okazjonalne czyszczenie uszu.

Chociaż pielęgnacja szpica fińskiego jest dość łatwa, jego rutynowe ćwiczenia wymagają znacznie więcej inwestycji — powiedzmy, że nie będziesz miał problemu z wykonaniem 10 0kroków dziennie z tym psem jako towarzyszem. Szpic fiński ma dużo energii i potrzebuje co najmniej 60-90 minut ćwiczeń dziennie, ale Demling-Riley mówi, że zawsze będzie gotowy na więcej.

Inteligentna rasa, fińskie szpice szybko się uczą. To lojalne psy, które uwielbiają pochwały od swoich ludzkich rodziców, więc używaj dużo pozytywnego wzmocnienia, gdy przekazujesz dobre maniery i uczysz nowych poleceń. Uzbrój się w smakołyki i bądź hojny w klepaniu po głowie, prowadząc krótkie, ale częste sesje treningowe.

POWIĄZANE: Dlaczego szkolenie psów za pomocą przysmaków jest skutecznym sposobem uczenia nowych umiejętności

Jako typowo zdrowa rasa, Conrad mówi, że średnia długość życia szpica fińskiego wynosi 13–15 lat. Istnieje jednak kilka problemów zdrowotnych, na które te lisopodobne cuties mogą być podatne, w tym zwichnięcie rzepki lub zwichnięcie rzepki.

Częstym objawem zwichnięcia rzepki jest zmiana kroku psa, ponieważ może on wskoczyć na nogę lub wyprostować ją, aby przywrócić rzepkę na miejsce. W zależności od nasilenia, Twój zwierzak może wymagać operacji.

Fińskie szpice mogą być również podatne na dysplazję stawów biodrowych, dysplazję łokcia i epilepsję, mówi Conrad. Odpowiedzialni fińscy hodowcy szpiców sprawdzają psy pod kątem tych problemów przed rozmnażaniem.

Psy szpiców fińskich również mogą mieć skłonność do przybierania na wadze.

„Uważnie obserwuj ich spożycie i używaj niskokalorycznych przysmaków, aby nie mieli nadwagi” – mówi Demling-Riley

U psów otyłość może prowadzić do chorób ortopedycznych. Otyłość może również przyczyniać się lub komplikować inne schorzenia psów, w tym chorobę nerek, raka, cukrzycę i choroby serca.

Kiedy około 30lat temu migranci z centralnej Rosji przybyli do obszaru znanego obecnie jako Finlandia, uważa się, że przywieźli ze sobą psy typu szpic. Te psy mają historię pracy jako myśliwi o wszechstronnym zastosowaniu. W rzeczywistości wczesny szpic fiński był tak utalentowanym myśliwym, że był w stanie walczyć z ogromnymi, wytrwałymi zwierzętami, takimi jak łosie, a nawet niedźwiedzie, według FSC.

Z biegiem lat szpic fiński rozwinął szczególną specjalizację w polowaniu na ptaki. Pies przyciągał uwagę ptaków, biegając do przodu i do tyłu, kołysząc ogonem, jego szczekanie stawało się coraz głośniejsze. Według FSC dźwięk szczekania psa może przenosić ogromne odległości, przyciągając uwagę myśliwych i rozpraszając ptaki, gdy myśliwi się zbliżają.

Jednak do 1880 r. szpic fiński był hodowany z tak wieloma innymi rasami, że prawie wyginął. Ale dwaj wielbiciele rasy, Hugo Sandberg i Hugo Roos, wyruszyli z misją ratowania psów. Sandberg napisał opis rasy dla psa i wezwał Fiński Związek Kynologiczny do zachowania psów i uznania ich za rasę narodową – tytuł, który psy otrzymały w 1979 roku.

W 1960 szpic fiński przybył do Stanów Zjednoczonych. American Kennel Club uznał szczenięta w 1991 roku.

• Szpic fiński jest narodowym psem Finlandii. Ale w Finlandii rasa ta nazywa się Suomen-pystyykorva, co oznacza „fiński pies z uszami”.
• Szpice fińskie znane są z pięknych czerwonych płaszczy. Ale szczenięta szpica fińskiego rodzą się z dużą ilością czarnych włosów, zwłaszcza na ogonach, które z czasem znikają.
• W Finlandii co roku odbywają się zawody w szczekaniu, w których bierze udział szpic fiński. Odnotowano, że psy szczekają do 160 razy na minutę, według AKC. Aby jednak zostać mistrzem, zawodnicy muszą udowodnić, że potrafią szczekać podczas polowania.
• Na pierwszy rzut oka szpic fiński może zostać pomylony z Shiba Inu. I chociaż obie są rasami szpiców, istnieje kilka sposobów na rozróżnienie ras. Shibas są mniejsze niż szpice fińskie, a uszy japońskich psów są bardziej zaokrąglone. I chociaż oba psy mają czerwoną sierść, Shiba Inus może być również kremowa, czarna lub biała.