Bulterier miniaturowy – informacje o rasie i charakterystyka

Bullterriery miniaturowe to wszystko, co miłośnicy psów uwielbiają w bulterierach, ale w znacznie mniejszym opakowaniu. Minis ma zaledwie 10-14 cali wzrostu i waży 18-28 funtów, w porównaniu do standardowego bulteriera o wysokości 21-22 cali i 50-70 funtów.

Ale to, czego miniaturowym bulterierom brakuje w rozmiarze, nadrabiają osobowością. Uznane za komiczne i psotne, te psy uwielbiają popisywać się przed swoimi rodzinami – ale bez odpowiedniej ilości ćwiczeń, treningu i stymulacji umysłowej wpadną w kłopoty.

Nigdy nie pomylisz bulterierów miniaturowych z inną rasą — z wyjątkiem ich większych kuzynów.

Oba charakterystycznie wyglądające psy są muskularne, o kwadratowych proporcjach i długich, owalnych głowach, które zakrzywiają się od czubka czaszki do czubka nosa. Mają płaskie czoła, zapadnięte oczy, małe i cienkie uszy oraz czarne nosy, które zakrzywiają się w dół na czubku. Jedyną prawdziwą różnicą między bulterierem miniaturowym a bulterierem standardowym jest rozmiar.

Pomimo niskiego wzrostu, mini bulteriery ważą od 18 do 28 funtów, a ich muskularna budowa sprawia, że wydają się tak samo silne i imponujące, jak znacznie większe bulteriery. Ich krótkie, płaskie płaszcze występują w wielu kombinacjach kolorystycznych, w tym czerni, bieli, czerwieni i brązu. Płowy i biały, czerwony i biały, biały i pręgowany oraz biały i płowy to jedne z najczęstszych kombinacji kolorystycznych.

Bullteriery miniaturowe są potomkami XIX-wiecznych psów bojowych i zachowują odważnego, energicznego ducha swoich przodków. Ale ich czasy walki są już dawno za nimi i od tego czasu zostały wyhodowane na zrównoważone rodzinne zwierzęta domowe.

Z ludźmi, których kochają, bulteriery miniaturowe są czułe, zabawne i komiczne. Kathy Brosnan z Blue Ridge Bull Terrier Rescue and Rescue Chair dla Miniature Bull Terrier Club of America nazywa rasę „ciekawą i dziwaczną”, zauważając, że te silne, charakterystycznie wyglądające psy są doskonałymi psami rodzinnymi.

„Jeśli chcesz psa, który przyklei się do Ciebie jak klej i będzie wszędzie chodził, to jest to pies dla Ciebie” – mówi.

Przy odpowiednim szkoleniu i wczesnej socjalizacji bulteriery miniaturowe dobrze dogadują się z dziećmi. Brosnan twierdzi jednak, że nie wszystkie minibulteriery dobrze radzą sobie z innymi czworonożnymi dziećmi futrzanymi.

„Minibyki mają bardzo dużą skłonność do zdobyczy” — wyjaśnia. „Mogą być dobre z innymi zwierzętami, ale podobnie jak inne rasy, zależy to od temperamentu psa i tego, jak dobrze są zsocjalizowane”.

Bullteriery miniaturowe są inteligentne i dają się wyszkolić, ale bądź przygotowany na poświęcenie czasu na zaspokojenie ich potrzeb w zakresie ćwiczeń. Są to psy, które potrzebują regularnych spacerów – lub biegania – i wystarczającej stymulacji umysłowej, aby zachować spokój i dobre maniery.

Dzięki dziedzictwu psów pracujących, bulteriery miniaturowe najlepiej radzą sobie w domach, w których mają do wykonania pracę. Brosnan mówi, że bez wystarczającej stymulacji fizycznej i psychicznej „popadną w kłopoty”.

Brosnan mówi, że minibulteriery rozwijają się dzięki aktywnościom, które łączą ćwiczenia umysłowe i fizyczne, takie jak posłuszeństwo i zwinność. Rasa świetnie radzi sobie również z pracą nosa.

„Ukryj smakołyk w domu i pozwól mu go znaleźć” – mówi. „Odwołuje się do ich instynktów łowieckich”.

POWIĄZANE: 8 genialnych sposobów na utrzymanie psa aktywnego, gdy utkniesz w środku

Miniaturowe bulteriery mogą być wielkimi szczekaczami, a ich czujne instynkty mogą oznaczać, że będą krzyczeć, gdy widzą nieznajomych lub słyszą przerażające dźwięki. Tak więc, chociaż ich drobny rozmiar sprawia, że pasują do każdego mieszkania, mogą nie przestrzegać cichych godzin bez odpowiedniego przeszkolenia, aby pomóc im w potrzebie wokalizacji. Rasa najlepiej radzi sobie z aktywnymi rodzinami, które zapewniają dużo ruchu, uwagi, socjalizacji i regularnego treningu, aby wydobyć ich najlepsze cechy.

„Może nie są to duże psy, ale w tej małej paczce jest dużo psów” – mówi Brosnan.

Bullteriery miniaturowe to aktywne psy, które wymagają regularnych ćwiczeń. Brosnan sugeruje regularne spacery i zabawę bez smyczy na ogrodzonym podwórku (ich duża zdobycz może narazić ich na ryzyko ucieczki w środowiskach bez smyczy). Rasa radzi sobie również dobrze w agility, posłuszeństwie, flyballu, coursingu lub innych psich sportach.

Bullteriery miniaturowe mogą mieć silną wolę i inteligencję oraz mogą mieć własne wyobrażenia na temat znaczenia szkolenia. Brosnan zaleca wysokoenergetyczne zajęcia szkoleniowe z dużą ilością pochwał, smakołyków i innych form pozytywnego wzmocnienia, aby pomóc im nauczyć się podstawowych poleceń i opanować nowe sztuczki.

„Będą chcieli cię zadowolić, jeśli znajdziesz sposób na zabawę” — mówi.

POWIĄZANE: Dlaczego szkolenie psów za pomocą przysmaków jest skutecznym sposobem uczenia nowych umiejętności

Jeśli chodzi o pielęgnację, bulteriery miniaturowe to rasa typu „scrub and go”, mówi Brosnan. Ich krótkie, gładkie płaszcze nie zrzucają dużo i wymagają minimalnej pielęgnacji. Szczotkuj je raz w tygodniu, aby usunąć martwe włosy (częściej wiosną i jesienią, gdy częściej wypadają) i kąp je w razie potrzeby. Ważne jest również regularne przycinanie paznokci, czyszczenie uszu i rutynowa pielęgnacja zębów.

Bullterier miniaturowy jest uważany za rasę zdrową i żyje od 11 do 13 lat. Ale, jak w przypadku większości psów, rasa jest podatna na kilka znanych warunków, według Miniature Bull Terrier Club (MBTC).

Istnieją dwa główne rodzaje chorób serca minibulterierów, na które mogą wpływać: dysplazja zastawki mitralnej i zwężenie aorty. MBTC zaleca wszystkim miniaturowym bulterierom badanie serca pod kątem szmerów w wieku 12 miesięcy. W przypadku wykrycia szmeru lekarz weterynarii może zalecić dalsze badania.

Bullterriery miniaturowe mogą również rozwinąć chorobę nerek, pierwotne zwichnięcie soczewki (które może prowadzić do ślepoty) i porażenie krtani (stan, który blokuje drogi oddechowe i utrudnia oddychanie). Inne warunki powszechnie obserwowane u miniaturowych bulterierów to zwichnięcie rzepki i głuchota.

Odpowiedzialni hodowcy bulterierów miniaturowych zbadają te problemy i powinni dostarczyć dokumentację związaną z chorobami. Rodzice szczeniąt powinni również zabierać swoje psy na regularne wizyty u weterynarza, aby być na bieżąco z wszelkimi problemami zdrowotnymi, które mogą się rozwinąć.

Bulteriery zostały po raz pierwszy wyhodowane przez skrzyżowanie buldoga z dalmatyńczykiem i wymarłym białym terierem angielskim, według The Bull Terrier Club. Rasa była popularna w walkach psów od lat 30. XIX wieku do lat 60. XIX wieku, kiedy walki zostały zakazane w Anglii.

Wówczas hodowcy skupili się na hodowli słodszych, łagodniejszych psów, które stały się popularne jako zwierzęta towarzyszące — zdobyli nawet przydomek „Biały Kawaler”. Ze względu na rosnącą popularność bulteriera hodowcy zaczęli opracowywać wersję na mniejszą skalę, aby być szczurami i psami do towarzystwa.

• Amerykański Związek Kynologiczny uznał tę rasę w 1991 roku, ponad 1lat po rozpoznaniu bulteriera.
• Bullteriery miniaturowe są tak przystojne, że to nieprawda zastanawiam się, czy są gwiazdami mediów społecznościowych. Niektóre godne uwagi figurki to Eddie, Frida i Bullydust Spark Nicolle.