Dandie Dinmont Terrier Informacje o rasie i charakterystyka

Znany jako „dżentelmen z grupy terierów”, terier Dandie Dinmont to czuły motyl towarzyski z wyraźną psią fryzurą, którą trudno przeoczyć.

Pierwotnie wyhodowany w celu „schodzenia na ziemię” po wydrach i borsukach, czas polowań tego szkockiego szczeniaka jest daleko za nim. W rzeczywistości Dandies są dziś niezwykle rzadkie i możesz nigdy nie zobaczyć żadnego poza ringiem wystawowym. Ale jeśli masz szczęście mieć jednego w swojej rodzinie, będziesz miał oddanego, szczęśliwego towarzysza.

Dandie Dinmont nie jest zwykłym terierem. Występują w jednym z dwóch kolorów – musztardowym lub pieprzowym. Szczenięta pieprzowe mogą mieć kolor od „ciemnoniebieskawo-czarnego do jasnosrebrno-szarego”, zgodnie ze standardem rasy, podczas gdy musztardowe teriery Dandie Dinmont mogą mieć od czerwono-brązowego do jasnopłowego. Ich sierść jest żylasta z jaśniejszym, jedwabistym futrem na nogach i spodzie.

Ale to, co naprawdę wyróżnia tę rasę, to duża, okrągła głowa. Wypukła głowa teriera Dandie Dinmont jest idealna do przechowywania jego dużego mózgu i ma puszystą kępkę niemożliwie miękkiego futra (idealne do poklepywania po głowie!). Ten jedwabisty włos na głowie jest również jaśniejszy, pasujący do włosów na jego spodzie.

Dandyjczycy są również dość tęgi, mierzą tylko od 8 do 11 cali i ważą do 24 funtów. Ich ciała mają naturalną krzywiznę (według Dandie Dinmont Terrier Club of America (DDTCA), „nie ma linii prostych”). Opadające uszy otaczają ich szeroką głowę, a duże, ciemne orzechowe oczy dopełniają ich jedynego w swoim rodzaju wyglądu.

POWIĄZANE: 12 najbardziej uroczych ras małych psów

Oprócz wyjątkowego wyglądu, teriery Dandie Dinmont mogą pochwalić się uroczą i zabawną osobowością. Sandra Hickson, Judges Education and National Specialty Chair w DDTCA, mówi, że mogą być dość dziczyzna i teriery dzięki ich pochodzeniu jako czworonożne zwalczanie szkodników, ale są też świetnymi psami domowymi.

„Są znani jako »dżentelmeni z grupy terierów«” – mówi. „I tak, gdy są szczęśliwi, że mogą wyjść i robić to, co lubisz robić, są też naprawdę szczęśliwi, gdy śpią na kanapie obok ciebie”.

Dandies to szczęśliwe szczeniaki i wspaniałe psy rodzinne. Zazwyczaj dogadują się z kotami i innymi psami, zwłaszcza gdy są wprowadzane i socjalizowane w młodym wieku, i najbardziej uwielbiają dzieciaki.

„Oni naprawdę bardzo lubią dzieci” — mówi Hickson. „Bardzo lubią ludzi. Ogólnie rzecz biorąc, są naprawdę towarzyscy”.

Chociaż są opisywani jako mali dżentelmeni, Dandie Dinmonts to nadal teriery. A ponieważ zostały pierwotnie wyhodowane do polowania na robactwo, ten instynkt nadal pozostaje w nich silny. Hickson mówi, że prawdopodobnie nie jest najlepszym pomysłem przyprowadzenie do domu teriera Dandie Dinmont, jeśli masz chomiki lub świnki morskie, i możesz liczyć na to, że twoje szczenię będzie fiksować na punkcie dzikiej przyrody z sąsiedztwa.

„Zwariują, jeśli na podwórku będzie wiewiórka” — mówi. „Albo jeśli idziesz i zobaczysz wiewiórkę wspinającą się na drzewo, stracą rozum. Jeśli masz krety lub susły, bądź przygotowany na to, że na podwórku pojawi się krater, kiedy będą na niego polować – ponieważ będzie.”

POWIĄZANE: Jak i dlaczego twój pies kopie — oraz jak go powstrzymać

Z powodu tego silnego popędu zdobyczy ważne jest, aby trzymać swojego Dandie Dinmont terriera bezpiecznie w ogrodzonej przestrzeni (zawsze pod twoim nadzorem) i na smyczy podczas spacerów. Zawsze upewnij się, że ma mikroczip, na wypadek, gdyby odskoczył.

Dandie może dobrze prosperować w praktycznie każdej sytuacji życiowej, w tym w mieszkaniu, o ile ma okazję codziennie rozprostować nogi na zewnątrz. Ich potrzeby w zakresie ćwiczeń są różne — Hickson twierdzi, że niektórzy mogą chcieć biegać po kursie agility, podczas gdy inni są zadowoleni z całodziennego drzemki na kanapie — ale codzienny spacer powinien zadowolić większość terierów Dandie Dinmont.

Jedna z głównych zalet posiadania w domu teriera Dandie Dinmont: nie będziesz musiał używać wałka do kłaczków przed wyjściem z domu. Ich wyraźne fryzury (twarda kurtka i puszyste meble) tak naprawdę nie zrzucają, chociaż nie są uważane za rasę „hipoalergiczną”.

Ale tylko dlatego, że futro nie fruwa, nie oznacza to, że ich rutyna pielęgnacyjna jest niemożliwa. W rzeczywistości pielęgnacja teriera Dandie Dinmont jest dość skomplikowanym procesem. Hickson mówi, że te szczenięta muszą być szczotkowane co drugi dzień w zależności od konkretnego płaszcza Twojego Dandiego.

„Psy, które są czesane i utrzymywane, pozostają czystsze i mniej matują” – mówi. „Więc jeśli możesz poświęcić 10 minut dziennie i szczotkować [go], jest to naprawdę dobre dla psa i jest dobre dla budowania więzi”.

Teriery Dandie Dinmont również potrzebują regularnych wycieczek do groomera. Możesz zdecydować się na ręczne oczyszczenie (gdzie martwe włosy są usuwane przez korzeń) lub przycięcie. Hickson mówi, że jeśli zdecydujesz się rozebrać swojego Dandiego, będziesz musiał zabierać go do fryzjera przynajmniej raz w miesiącu. Z drugiej strony strzyżenie jego futra powinno odbywać się co sześć do ośmiu tygodni; nie utrzyma też tego samego koloru musztardy lub pieprzu ze zwykłymi ścinkami.

Oprócz pielęgnacji, Dandys muszą regularnie przycinać paznokcie i myć zęby, aby zachować zdrowie.

Jeśli chodzi o trening, ci mózgowcy są chętni, by zadowolić ludzi, których kochają, ale mogą być nieco niezależni i myśleć, że wiedzą najlepiej.

„Najlepsi właściciele z doświadczeniem, aby wprowadzić tę rasę na właściwe tory”, mówi Chyrle Bonk, DVM, weterynarz z Hepper. „Mogą też mieć trochę problemu z „dużym psem w małym ciele”… i będą potrzebować trochę wskazówek, aby powiedzieć im, z czym mogą, a czego nie mogą sobie poradzić”.

Ale dzięki pozytywnemu wzmocnieniu i konsekwentnemu treningowi Bonk mówi, że te szczenięta są w stanie szybko się uczyć.

Typowa długość życia teriera Dandie Dinmont to solidne 12–15 lat i są to niezwykle zdrowe psy.

Jedynym dziedzicznym schorzeniem, na które Dandies mogą być podatni, jest jaskra, która może powodować ślepotę. Centrum Informacji Zdrowia Psów zaleca, aby wszystkie teriery Dandie Dinmont przechodziły coroczne badania oczu. Według DDTCA, klub jest „zobowiązany do całkowitego wyeliminowania jaskry”, więc upewnij się, że twój hodowca terierów Dandie Dinmont przebadał swoje psy pod kątem tej choroby.

Poza jaskrą Bonk mówi, że chłoniak wydaje się być nieco częstszy u Dandies niż u innych ras psów.

Chociaż nazwa Dandie Dinmont była znana dopiero w XIX wieku, teriery zostały zarejestrowane jako odrębna rasa na początku XVIII wieku, zgodnie z DDTCA. Prawdopodobnie pochodzili od psów znalezionych na granicy Anglii i Szkocji. Psy były popularne wśród rodzin i grup podróżników ze względu na ich umiejętności łowieckie; Dandy byli znani z tego, że skutecznie tępili szczury, lisy, wydry i borsuki.

Według DDTCA, Dandie Dinmont terrier to jedyna rasa psów, której nazwa pochodzi od postaci literackiej. Szkocki autor Sir Walter Scott opublikował Guy Mannering w 1815 roku, a w powieści pojawił się rolnik o imieniu Dandie Dinmont, który był właścicielem sześciu tych małych terierów.

Prawdziwy rolnik o imieniu James Davidson lubił tę rasę i zebrał psy (i nazwał je „Musztardą” lub „Pepper”). Ponieważ przypominał rolnika z Guya Manneringa, przyjaciele Davidsona zaczęli nazywać go „Dandie Dinmont”. Imię przylgnęło nie do Davidsona, ale do małych psiaków.

Ale pomimo długiej historii terier Dandie Dinmont nie jest rasą, którą zwykle można znaleźć w psim parku. United Kennel Club klasyfikuje teriery jako „wrażliwą rasę rodzimą”.

„W Stanach Zjednoczonych nie ma zbyt wielu hodowców, więc jeśli zdecydujesz, że chcesz mieć dandysa, bądź cierpliwy” – mówi Hickson. „Jest mało prawdopodobne, abyś natychmiast ją znalazł. Prawdopodobnie będziesz musiał poczekać kilka miesięcy i znaleźć się na czyjejś liście oczekujących, ale są naprawdę warte twojej cierpliwości i wysiłku, ponieważ są świetną rasą. ”

• Amerykański Związek Kynologiczny uznał rasę w 1886 roku.
• Brytyjski Klub Dandie Dinmont Terrier powstał w 1875 roku i jest drugim najstarszym klubem rasy w świat.
• Na początku XVIII wieku dudziarz Willie Allan dorobił się pieniędzy, wynajmując swojego psa do eksterminacji robactwa. Według DDTCA, książę Northumberland zaoferował Allanowi całą farmę w zamian za usługi jego psów.