Treeing Walker Coonhound Dog Informacje o rasie i charakterystyka

Nikt nie chce psa, który szczeka na niewłaściwe drzewo, więc może powinieneś adoptować psa, którego rasa jest najlepiej znana z tego, że szczeka na właściwe drzewo: The Treeing Pies myśliwski.

Ukochane przez myśliwych, chodzące drzewa — które „drzewają” swoją zdobycz (zwykle szopy i inne mniejsze ssaki), ścigając je po drzewie, a następnie szczekając, aby dać myśliwemu, gdzie znajduje się zwierzę — może również tworzyć lojalne zwierzęta domowe.

Ale chodzące drzewa są tak wszechstronne, że nie musisz nawet mieszkać w pobliżu zalesionych terenów (choć twoje szczenię z pewnością by tego nie znienawidziło). Średnie psy będą bardzo szczęśliwe spędzając czas z tobą i twoją rodziną. Wystarczy zapytać Tricię L. Snedegar z hodowli Stackem Up; hoduje psy od dziesięcioleci, a jej rodzina pomogła wprowadzić rasę do popularności.

„Wnoszą radość do mojego życia” – mówi. „Są zabawne, aktywne, mądre, posłuszne. Są po prostu dobrymi psami”.

Coonhoundy chodzące po drzewach to psy średniej wielkości, które wyglądają prawie jak większe wersje beagle. Według National Treeing Walker Coonhound Association (NTWCA) przeciętnie ważą od 50 do 70 funtów, przy czym samce zwykle ważą więcej. Mierzą około 20-27 cali wysokości.

Ich trójkolorowe futro — czarne, podpalane i białe — odróżnia je od innych coonhoundów — mówi Snedegar. Kolory zwykle pojawiają się w większych plamach lub plamach, zamiast kleić (małe plamki koloru) na futrze. Ich futro jest krótkie, około pół cala długie i szorstkie, aby chronić ich skórę, gdy udają się do lasu na polowanie. Ich płaszcz zrzuca się głównie wiosną i jesienią, mówi Snedegar.

Chodniki do chodzenia po drzewach mają również kwadratową głowę i duże, opadające uszy psa, które musisz utrzymać w czystości. Długi ogon pasuje do ich długich nóg i nie zapomnij o tych miękkich, uroczych oczach!

Twój Chodzący Drzewa dogaduje się z niemal każdą osobą w Twoim domu, czy to z dorosłymi, zabawnymi dziećmi czy starszymi osobami. Podobnie jak inne psy, będą miały tendencję do dopasowywania się do twojego poziomu aktywności, mówi Snedegar. Jeśli nadszedł czas, aby poczytać książkę lub obejrzeć telewizję, położą się lub usiądą z tobą. Jeśli jest czas na zabawę, oni też będą na to gotowi.

„Po prostu się z tym bawią” — mówi Snedegar.

Te inteligentne, chętne do pomocy psy chętnie mieszkają z większymi rodzinami lub tylko z jedną inną osobą. Snedegar mówi, że Treeing Walkers, zwłaszcza gdy są szczeniętami, skorzystają ze struktury w ich życiu, podobnie jak nasze ludzkie dzieci. Oznacza to ustalenie luźnego harmonogramu posiłków, czasu na zabawę i każdego innego czasu spędzanego razem w pierwszym roku życia psa.

„Przejdą od tego, że będą potrzebować od ciebie wszystkiego, bo są niemowlętami, do wpadnięcia w kłopoty, żucia buta lub wpadania do śmieci” – mówi Snedegar, dodając, że zwykle uspokoi się, zanim skończą 2 lata.

„Zdobądź harmonogram, trzymaj się harmonogramu, żyj zgodnie z harmonogramem” — mówi Snedegar.

Jeśli mieszkasz w pobliżu innych domów lub w budynku mieszkalnym, powinieneś wiedzieć, że Treeing Walkers mają tendencję do mówienia. (W końcu potrzebują swojego wyjątkowego szczekania, gdy polują lub rywalizują!) Jeśli problemem jest zbyt dużo szczekania, istnieją sposoby na wyszkolenie psa, aby był cichszy. Ale jeśli mieszkasz na wsi, twój coonhound dźwięczący za każdym razem, gdy otwierają się drzwi lub dzwoni dzwonek do drzwi, może być przydatnym systemem alarmowym.

Coonhoundy chodzące po drzewach są tak elastyczne, że nie musisz mieszkać w wiejskim, leśnym otoczeniu, z którym są najbardziej kojarzone. Twój dom na przedmieściach poradzi sobie dobrze i możesz nawet mieszkać z jednym w mieszkaniu miejskim.

Oczywiście, jeśli mieszkasz w mieszkaniu, musisz upewnić się, że Twój pies ma wystarczająco dużo ruchu na zewnątrz. Dobra wiadomość jest taka, że nie będziesz musiał się męczyć: wystarczy 20–30 minut codziennej zabawy i aktywności, mówi Snedegar. Może to być spacer po bloku lub zabawa na ogrodzonym podwórku lub w psim parku.

Twój wyprowadzający drzewo z przyjemnością będzie Ci towarzyszył podczas wędrówki lub orzeźwiającej kąpieli. Ćwiczenie będzie dobre dla Twojego psa, zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Bez aktywności możesz skończyć ze znudzonym, grubym psem, mówi Snedegar.

Chociaż są one bardziej niż zdolne do współistnienia z innymi zwierzętami, nadal powinieneś starać się uspołecznić swoje szczenięta Treeing Walker. Na dłuższą metę ułatwi to życie Twoje i ich.

„Im częściej zapoznasz ich z dobrymi rzeczami w życiu, tym lepiej będą sobie radzić w przyszłości, jeśli będą musieli zostać ponownie przedstawieni” — mówi Snedegar.

Dobre wieści na froncie pielęgnacyjnym: Coonhoundy Treeing Walker są stosunkowo mało wymagające w utrzymaniu. Latem Snedegar będzie kąpać swoje psy mniej więcej co drugi tydzień. Są to, co nazywa rasą „prania i noszenia”, co oznacza, że możesz po prostu pozwolić im odejść po kąpieli, bez potrzeby szczotkowania lub suszenia suszarką.

Właściwie jesteś w większości wybaczony od szczotkowania Chodzącego Drzewa, ponieważ jego włosy są tak krótkie, ale tak chcesz mieć oko na te dyskietki uszy. Nie chcesz, aby wosk nagromadził się i spowodował infekcję. Nawet szybkie przetarcie chusteczką pomoże im zachować czystość.

Jeśli chodzi o jedzenie, skonsultuj się z weterynarzem, co najlepiej karmić Twojego psiaka. Każdy pies ma swoje specjalne potrzeby żywieniowe — po prostu nie zapomnij umyć tych zębów!

Coonhoundy chodzące po drzewach to ogólnie zdrowe psy, które w większości przypadków przeżyją co najmniej dziesięć lat. Snedegar mówi, że hodowcy Coonhoundów Treeing Walker wykonali dobrą robotę, nadzorując pulę genów, aby utrzymać psy w zdrowiu, chociaż niektórzy poradzą sobie z przypadkami dysplazji stawów biodrowych.

Mając to na uwadze, NTWCA zaleca ocenę bioder, łokci, oczu i tarczycy psów. Jak zawsze, wypytaj swojego hodowcę jak najwięcej o zdrowie szczeniaka i jego rodziców.

Koonhoundy chodzące po drzewach zostały opracowane w Stanach Zjednoczonych w okresie Wielkiego Kryzysu (lata 30. i 40. XX wieku). Jednym z pionierów rasy był farmer z Indiany Lester Nance, dziadek Snedegara.

W tym czasie łowcy lisów na koniach woleli lisy rasy Walker, które wykrywały i ścigały lisy przez wiele godzin, mówi Snedegar. Jednak niektórzy z tych Wędrowców porzuciliby polowanie na lisy dla innego zapachu – łobuzów w lesie, które próbowałyby uciec, wspinając się na drzewo.

To rodzaj psa, którego szukał Nance, aw 1932 roku miał na oku psa rasy Walker o imieniu King, który okazał się obiecujący w obsadzaniu drzew szopów. Koszt wyniósł 25 dolarów za psa, ale podczas Wielkiego Kryzysu miał tylko 13 dolarów. Zapłacił więc gotówką i dwoma 100-funtowymi workami paszy dla świń Peeta, aby kupić Kinga, który byłby „fundamentem” rasy Coonhound Treeing Walker.

Wraz z Kingiem i innymi psami Nance była w stanie pomóc w podniesieniu rasy Treeing Walker. Zamiast rozmnażać się pod kątem cech fizycznych, szukał psów inteligentnych i zdolnych do polowania.

„Jego największą cechą było to, że musieli mieć mózg” — mówi Snedegar.

I chociaż możesz nie postrzegać coonhoundów Treeing Walker jako podstawy psiego parku, pozostają one niezwykle popularne wśród myśliwych do dziś.

• American Kennel Club dopiero niedawno rozpoznał Coonhounda Treeing Walker w 2012 roku. W porównaniu z niektórymi rasami psów, które powstały w czasach starożytnych, Treeing Walker są stosunkowo nowe.

• Podczas nocnych polowań na szopy szopy będą miały dwie godziny na zlokalizowanie i zadrzewienie jak największej liczby szopów. Psy zdobywają punkty za znalezienie bandytów śmieci, ale mogą stracić punkty, jeśli sędzia i myśliwy przybędą i nie zobaczą szopa pracza na drzewie.

• Wędrowcy drzew wykorzystują różne rodzaje szczekania, w tym jedną, która informuje ich właścicieli, że zadrzeli zwierzę, mówi Snedegar. Mogą być głośne, długie i huczące lub krótkie i wysokie.