Informacje o rasie i charakterystyka fińskiego lapphunda

Niesamowicie przyjazne, współczujące i inteligentne fińskie lapphundy to kochające psy rodzinne, które lubią towarzystwo. Zaklinacze o wilczych twarzach – pochodzący z północy koła podbiegunowego jako pasterze reniferów dla rdzennych plemion Sami – są przyzwyczajeni do niskich temperatur i obdarzeni pięknymi, mocnymi podwójnymi płaszczami, które wymagają regularnej pielęgnacji, szczególnie w okresie linienia.

Chociaż lappy są psami średniej wielkości, ich korzenie na świeżym powietrzu sprawiają, że są mniej odpowiednie do życia w mieszkaniach i małych pomieszczeniach. Lojalni towarzysze nie są jeszcze powszechnymi zwierzętami domowymi w Stanach Zjednoczonych, ale pozostają jedną z najpopularniejszych ras psów w Finlandii.

Chociaż fiński lapphund jest średniej wielkości rasą pasterską, jej obszerna sierść sprawia, że wydaje się większa. Psy mają od 16 do 21 cali wzrostu i ważą od 33 do 53 funtów, co czyni je mniejszymi niż inne rasy w grupie nordyckiej lub szpiców, w tym husky samoyed i syberyjski, zgodnie z fińskim Lapphund Club of America (FLCA).

Lapończycy są znani z tego, że mają prostą, gładką, a czasem pofalowaną sierść zewnętrzną i miękki, gęsty podszerstek. Mają luźne frędzle lub pióra z tyłu nóg, podbrzusza i ogona (który zakrzywia się nad ich plecami). Pochodzący z Laponii — największego i najbardziej wysuniętego na północ regionu Finlandii, znanego z mroźnego, zimowego klimatu — gęsta sierść fińskiego Lapphunda zapewnia istotną ochronę zarówno w niskich, jak i wysokich temperaturach. Piękności o wilczych twarzach są znane z wesołego, uśmiechniętego wyrazu i szerokiej gamy kolorów, od czerni i podpalania po kremowo-białą. Pomimo swoich rozmiarów są umięśnione; i podobnie jak wiele innych ras psów, samce są większe niż samice.

Ponieważ ich sierść jest tak gruba i puszysta, rasa jest podatna na linienie — ale codzienne lub cotygodniowe pielęgnowanie domu za pomocą pędzla lub rękawicy to wszystko, czego potrzeba, aby Twoje szczenię wyglądało jak najlepiej ( a twoje ubrania i meble są wolne od futer). Dodatkowo fińskie szczenięta Lapphund mają wyjątkowo miękkie futro, które wymaga dodatkowej pielęgnacji, dzięki czemu pierwsze miesiące ich życia są najlepszym czasem na wyrobienie dobrych nawyków pielęgnacyjnych.

„Laponiaki ciężko linieją i przydałyby się dobre szczotkowanie raz w tygodniu, a także kąpiel i dmuchanie, gdy sezonowo zrzucają sierść”, mówi Emily Brown, technik weterynarii w Hello Ralphie , wirtualny dostawca opieki weterynaryjnej.

Fińskie lapphundy mają łagodny charakter i są kochane i chętne do pomocy, co czyni je wspaniałymi psami rodzinnymi, które reagują na potrzeby dzieci i seniorów. „Ta rasa jest bardzo słodka, czuła i dobrze usposobiona” – mówi Corinne Wigfall, BVM, BVS, weterynarz i rzecznik SpiritDog Training.

Chociaż Lapończycy mają naturalnie życzliwą osobowość, mogą być niezależni i czerpać radość z podejmowania własnych decyzji — cech, które kierują ich instynktem, aby wypełniać swoje obowiązki pasterskie. Po wiekach używania ich kory do bycia czujnymi strażnikami reniferów, często zdarza się, że ta rasa staje się głośna, gdy są podekscytowani podczas zabawy lub gdy chcą zwrócić na siebie uwagę. Powiadomią Cię również, gdy nieznajomy zbliży się do Twojego domu.

Bardzo inteligentne i łatwe do wyszkolenia fińskie lapphundy można nauczyć wykonywania zwinnych i bystrych zadań. Dlatego według FLCA często pełnią takie role, jak terapia, poszukiwanie i ratownictwo oraz psy tropiące.

POWIĄZANE: Czy Twój pies może być psem terapeutycznym? Sprawdź, czy Twój szczeniak ma odpowiednie rzeczy

Ich płaszcze przyjazne dla Arktyki oznaczają również, że kły dobrze się rozwijają w chłodniejszym klimacie – i nie czują się komfortowo w ciepłych, dusznych domach, mówi Wigfall.

„W cieplejszym klimacie dostęp do klimatyzacji i możliwość otwierania drzwi w domu są niezbędne, aby zapewnić im komfort”, mówi. „Zaleca się ćwiczyć je tylko w chłodniejszych porach dnia: wczesnym rankiem i późnym wieczorem”.

POWIĄZANE: Jak chronić psa przed wyczerpaniem cieplnym w miarę wzrostu temperatury

Ze względu na swój przyjazny charakter, fiński lapphund ma tendencję do dobrego współżycia z innymi psami i kotami w domu, szczególnie jeśli są odpowiednio wprowadzone w młodym wieku. Ale każdy szczeniak jest inny, a właściciele powinni podjąć odpowiednie kroki, wprowadzając nowych psich lub kocich przyjaciół.

Lapy to zwierzęta towarzyskie, które w kwestii szczęścia w dużym stopniu polegają na uwadze członków rodziny — ich „sfory”. W rezultacie mają tendencję do cierpienia z powodu lęku separacyjnego, jeśli są zbyt długo pozostawione same sobie. Ograniczona interakcja między ludźmi może spowodować, że będą szczekać lub brać udział w niepożądanych zachowaniach. „Te psy nie radzą sobie dobrze, jeśli je zignorujesz” – mówi Julie Burgess, CPDT-KA, zawodowy trener psów dla Senior Tail Waggers. „Chcą być częścią Twojej rodziny”.

W zależności od wieku fiński lapphund wymaga umiarkowanych ćwiczeń, niezależnie od tego, czy jest to długi spacer po parku lub w sąsiedztwie, czy dwugodzinna wędrówka po podwórku z właścicielem lub innym psem. Bardzo czerpią również korzyści z (i wyróżniają się) treningiem sprawnościowym, który stymuluje ich ciała i umysły, takimi jak zajęcia na torze z przeszkodami. Możesz pomóc swojemu wysportowanemu Lappy rozwinąć umiejętności zręcznościowe samodzielnie lub z pomocą profesjonalnego trenera.

Po wiekach życia jako psy pasterskie dla rdzennych plemion Samów w dzisiejszej północnej Finlandii, te szczenięta mają tendencję do rozpraszania się dzikimi zwierzętami, w tym małymi zwierzętami, takimi jak wiewiórki i króliki. Ze względu na swój czujny charakter, Lapphuds najlepiej radzą sobie na smyczy podczas spacerów lub na otwartej przestrzeni – a szkolenie ich, by przychodzić na wezwanie, jest niezbędne. „Potrzebne jest silne przywołanie, biorąc pod uwagę ich instynkt stada i polowania na zewnątrz” – mówi Wigfall.

Właściwe szkolenie jest niezbędne do okiełznania wokalnej i pasterskiej natury fińskiego Lapphunda. Wigfall zaleca krótkie, stałe sesje trwające od 10 do 20 minut kilka razy dziennie, podczas gdy Burgess zaleca stosowanie pozytywnych metod wzmacniania. „Fińskie lapphundy są łatwe do wyszkolenia, ponieważ są z natury uległe i chętne do pomocy” – mówi Burgess. „Pozytywne wzmocnienie oznacza smakołyki i/lub pochwały za zachowanie, które chcesz, aby Twój pies powtarzał. Najlepiej ignorować niepożądane działania, ponieważ zwracanie uwagi na psa wzmacnia to, czego nie chcesz, aby robił”.

POWIĄZANE: Dlaczego szkolenie psów za pomocą przysmaków jest skutecznym sposobem uczenia nowych umiejętności

Aby osiągać jak najlepsze wyniki i żyć zdrowo, fińskie lapphundy wymagają odpowiedniej ilości wysokiej jakości karmy dla psów, która jest najlepsza dla ich wieku (szczeniak, dorosły lub senior) i wielkości. Skonsultuj się z weterynarzem, ile karmić fińskiego lapphunda; kwota będzie zależeć od wielkości, wagi, wieku, poziomu ćwiczeń i innych czynników. Ponieważ rasa ma również wolniejszy metabolizm, ważne jest również, aby upewnić się, że Lappy utrzymuje zdrową wagę przez całe życie. Pomoże jej to rozwijać się jako naturalny sportowiec, jednocześnie unikając problemów z biodrami i mięśniami.

Chociaż fińskie lapphundy nie mają „psiego zapachu”, gęsty charakter ich podwójnej sierści sprawia, że ważne jest codzienne lub cotygodniowe szczotkowanie. Pielęgnacja jest szczególnie konieczna w okresie linienia, który zwykle odbywa się raz lub dwa razy w roku. Jednak Lapończyków nigdy nie należy golić, ponieważ zmniejszy to ich zdolność do kontrolowania temperatury, aby utrzymać ciepło zimą i chłód latem.

Fińskie psy rasy lapphund żyją zwykle od 12 do 15 lat, ale są podatne na dysplazję stawów biodrowych, częstą chorobę u większych ras spowodowaną deformacją stawu biodrowego, która powoduje rozluźnienie stawów, co prowadzi na ból, problemy z poruszaniem się i zapalenie kości i stawów. Aby temu zapobiec, Burgess zaleca obserwację wagi swojego szczeniaka. „Utrzymanie ich szczupłych i sprawnych pomoże zminimalizować skutki dysplazji, ponieważ nie będą nosić dodatkowej wagi i obciążać stawów” – mówi Burgess.

POWIĄZANE: Otyłość u psów: dlaczego brzuch jest zły dla twojego psa

Progresywny zanik siatkówki (PRA), dziedziczna choroba powodująca ślepotę w okresie miesięcy lub lat, jest również częstym schorzeniem, które dotyka fińskich lapphundów. Pamiętaj, aby natychmiast skonsultować się z weterynarzem, jeśli Twój pies ma problemy ze wzrokiem.

Podobnie jak inne rasy, uszy Lappy również powinny być regularnie sprawdzane i czyszczone, aby zapobiec infekcji, a zęby powinny być regularnie myte. Zaleca się również gryzienie lub przysmaki dentystyczne, aby ich perłowobiała biel była zdrowa i czysta (a umysł była rozrywką).

Korzenie oryginalnych fińskich lapphundów sięgają czasów starożytnych, kiedy byli psami-pomocnikami plemienia pół-koczowniczych ludów zwanego Sami w Laponii, rozległym regionie na północ od koła podbiegunowego według FLCA, które następnie obejmowało części Finlandii, Szwecji i Rosji. Przez setki lat plemiona Sami przekształciły się w kulturę nie-koczowników, która skupiała się na utrzymywaniu stad reniferów. To wtedy Lappy przekształcił się z psów myśliwskich i stróżujących w pasterzy reniferów.

W Finlandii zainteresowanie ratowaniem historycznych pasterzy pojawiło się około 1940 roku. Pierwszy wzorzec rasy został zaakceptowany przez Fiński Związek Kynologiczny w 1945 roku, gdzie nazywano je owczarkami lapońskimi. Chociaż nie ma dokumentacji, podobno fiński Lapphund przybył do USA jako zwierzęta domowe fińskich imigrantów – ale pierwszy zorganizowany program hodowlany Lappy został ustanowiony w Stanach dopiero w 1987 roku. American Kennel Club oficjalnie uznał rasę w 2011 roku.

• Palce fińskiego lapphunda są rozstawione, a ich stopy i opuszki łap są pokryte futrem, aby zachowywać się jak wbudowana rakieta śnieżna, umożliwiając psom szybkie i pełne gracji poruszanie się przez grube proszek — oznaki, że rasa przystosowała się do wieków życia w śnieżnym klimacie.
• Chociaż fiński lapphund jest popularną rasą w Finlandii i innych krajach nordyckich, rzadko można je znaleźć w USA
• Wykopaliska archeologiczne w Laponii ujawniły szczątki psów lapońskich, których wiek szacuje się na 70pne, a według FLCA istnieją stare rysunki jaskiniowe przedstawiające psa.