Informacje i charakterystyka rasy dalmatyńczyków

Rzuć okiem na jego cętkowany płaszcz, a od razu się zorientujesz: to dalmatyńczyk. Te psy, w skrócie pieszczotliwie nazywane „Dals”, mają piękny wzór, który przyciąga wzrok wszystkich – i pasujące do nich osobowości.

Słodkie, mądre i zabawne dalmatyńczyki to „wszechstronne psy” — mówi John Cramer, prezes Heartland Dalmatian Club of Greater Kansas City. W ciągu swojego długiego istnienia pełnili wiele ról, w tym psa powozowego, psa cyrkowego i psa straży pożarnej.

Po stworzeniu imponującego życiorysu na przestrzeni wieków większość dalmatyńczyków z radością spełnia dziś najpopularniejszy koncert: psa rodzinnego. Te szczenięta są niezłomnie lojalne wobec swoich ludzi i rozwijają się w aktywnych domach, w których poruszają się ich muskularne ciała, ich bystre umysły są zaangażowane, a ich często zrzucane futro jest odkurzane.

Dalle to jedna z najbardziej rozpoznawalnych ras psów dzięki krótkiej białej sierści pokrytej plamami. Podczas gdy czerń i biel są najczęstszą kombinacją kolorów, dalmatyńczyki wątrobowe mogą wystąpić z powodu genów recesywnych odziedziczonych po rodzicach szczeniąt. Rzadko można spotkać dalmatyńczyki niebieskie, pręgowane i „cytryny” z pomarańczowymi plamkami. Jeszcze rzadszy jest trójkolorowy dalmatyńczyk, który ma czarne i podpalane plamy. Czasami można spotkać długowłose dalmatyńczyki: powszechnie nazywane „dalmatyńczykami o długim włosie” lub „LCs”, ta długość jest rzadką cechą spowodowaną również przez geny recesywne.

Chociaż ich sierść wyróżnia je z tłumu, szczenięta dalmatyńczyków rodzą się bez cętek. Ich charakterystyczny wzór (który jest unikalny dla każdego Dala — żadne dwa nie są dokładnie takie same!) zaczyna się pojawiać, gdy mają około dwóch tygodni.

Pod tymi miejscami znajduje się szczupła, muskularna budowa. Dalmatyńczyki są na większym końcu średnich ras psów, mają 19-24 cale i ważą 45-70 funtów, gdy są w pełni dorosłe.

POWIĄZANE: 118 najlepszych czarno-białych nazw psów dla Twojego dwutonowego szczeniaka

Dale są bardzo inteligentnymi i pracowitymi pracownikami, ale w konfrontacji z czymkolwiek nowym mogą być nieśmiałe.

„Praca z nimi we wczesnym okresie życia w celu narażenia ich na wiele różnych sytuacji może znacznie pomóc w [ich nieśmiałości]”, mówi Sarah Moore, DVM, Diplomate ACVIM (Neurology). „Będziesz chciał uspołecznić je we wszystkich różnych środowiskach, w których chcesz, aby mogli spokojnie i wygodnie nawigować w późniejszym życiu”.

Ale kiedy już pokonasz tę nieśmiałą skorupę, Dals są totalnymi głupcami i mają głupie poczucie humoru. Są niezwykle lojalni wobec swoich ludzi, a jeśli pilnie eksponujesz ich na nowych ludzi, nowe zwierzęta i nowe sytuacje w okresie szczenięcym, dalmatyńczyki mogą zrobić pełne 180 i stać się dość towarzyskimi szczeniakami. Niektóre Dals mogą być również świetnymi psami terapeutycznymi.

Dalmatyńczyki są dobrymi psami rodzinnymi i mogą dobrze dogadać się z dziećmi i innymi futrzastymi przyjaciółmi, w tym kotami i innymi psami, jeśli są dobrze uspołecznione. Ponownie, socjalizacja szczeniaka dalmatyńczyka jest kluczem do współistnienia z innymi.

POWIĄZANE: Jak pomóc dzieciom w zdrowym związku ze zwierzętami

Dalmatynki dobrze się rozwijają, gdy mają ogrodzone podwórko, po którym mogą biegać. Jeśli zbyt długo są zamknięte w domu, mogą być podatne na zoomy i mogą pogryźć poduszki. Najszczęśliwsze będą z aktywnym właścicielem — jeśli trenujesz do maratonu, Dal jest świetnym partnerem do biegania! Mogłyby mieszkać w mieszkaniu, gdyby były zabierane na regularne biegi, energiczne spacery lub codzienne gry we frisbee w parku. Gdy ich energia zostanie wydana, Dals pokochają spędzanie wieczoru na zabawie w domu lub po prostu blisko swojego człowieka.

„Przyłączą się do ciebie” — mówi Cramer. „Jeśli siedzę na kanapie, siadają tuż obok mnie, czasem kładą głowę na moich kolanach, a czasem po prostu zwijają się na końcu kanapy”.

Z powodu swojej wrażliwej natury i tego, jak łatwo mogą się nudzić, dalmatyńczyki nie powinny być zostawiane same na długi czas, według The Dalmatian Club of America. Kiedy to zostawiasz swojego Dal w spokoju — co nigdy nie powinno trwać dłużej niż kilka godzin za jednym razem — upewnij się, że ma mnóstwo zabawek, które sprawią, że będzie szczęśliwy.

Z powodu krótkiej sierści dalmatyńczyki radzą sobie dobrze w cieplejszym klimacie, chociaż nigdy nie należy zostawiać psa na zewnątrz w upale. Ogólna zasada: jeśli jest ci gorąco, to on jest gorący i powinien wejść do środka. Zabierając swojego Dala na zimowy spacer, możesz chcieć owinąć go w płaszcz lub sweter.

Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że ponieważ futro dalmatyńczyka jest tak krótkie, łatwo nim zarządzać. Ale te plamiste szopy – dużo. Ich płaszcze są zaskakująco gęste, a futro odlatuje przez cały rok, zakrywając dywan, meble i ty małymi kłującymi włoskami. Aby to ograniczyć (i zaoszczędzić poważne pieniądze na rolkach do kłaczków i workach do odkurzacza), Cramer mówi, że powinieneś szczotkować Dal przynajmniej raz w tygodniu, najlepiej na zewnątrz. DCA zaleca szczotkę z włosia, gumowy grzebień curry lub rękawicę z włosia końskiego. I, podobnie jak w przypadku wszystkich ras, włącz regularne przycinanie paznokci i mycie zębów do swojej rutyny pielęgnacyjnej.

Z powodu swojej historii jako psa roboczego, Twój dalmatyńczyk często wita Cię rano spojrzeniem, które mówi „co my dzisiaj robimy?” Musi mieć aktywny umysł i poruszać łapami, i chciałby dołączyć do ciebie podczas długich wędrówek, biegania lub przejażdżek rowerowych. Dals są zawsze gotowi na zabawę w aportowanie, a regularne zabawy i codzienne spacery sprawią, że będzie szczęśliwy między dłuższymi przygodami. Wyróżnia się także sportami psów, w tym agility, rajdami, polowaniem w stodole, coursingiem, nurkowaniem w dokach i próbami drogowymi z końmi. Jeśli nie ma wystarczającej ilości ćwiczeń, ta typowo spokojna rasa może stać się hałaśliwa i wpaść w kłopoty, gdy próbuje się zabawić.

„Chcą wyjść, biegać i być aktywnym, więc będziesz chciał [zrobić] z nimi jakiś rodzaj aktywności” – mówi Cramer. „Nie myśl, że będą pieskami na kolanach… ale mogą być świetną zabawą”.

Dalmatyńczycy noszą serce na rękawach i biorą sobie do serca ostre słowa. Ważne jest, aby używać pozytywnego wzmocnienia podczas treningu dowolnej rasy, ale zwłaszcza podczas pracy z Dalsami. Moore mówi, że trening z przysmakami lub szkoleniem z klikania może być szczególnie skuteczny, jeśli chodzi o nauczanie ich posłuszeństwa. Gdy opanuje podstawy dobrego zachowania, ten były pies cyrkowy będzie gotowy do nauki sztuczek — i to szybko!

Ponieważ są to na ogół zdrowe psy, długość życia dalmatyńczyków wynosi zazwyczaj 11–13 lat. Ale, podobnie jak wszystkie rasy, są podatne na kilka schorzeń.

Według Federacji Uniwersyteckiej ds. Dobrostanu Zwierząt od 15 do 30 procent dalmatyńczyków jest głuchych na jedno ucho, podczas gdy 5 doskonałych jest całkowicie głuchych. Jest to stan wykrywalny we wczesnym okresie życia, mówi Moore, więc potencjalni właściciele mogą zapobiegawczo nauczyć się opiekować głuchym psem przed przyniesieniem do domu dalmatyńskiego szczeniaka. Głuche psy są nadal doskonale wyszkolone i mogą być kochającym towarzyszem na całe życie. Jednak Cramer – który dorastał z głuchym Dalmatyńczykiem – mówi, że głusi Dals mogą nie radzić sobie dobrze w domu z małymi dziećmi, ponieważ można je łatwo zaskoczyć i przestraszyć.

Wraz z głuchotą, Theresa Entriken, DVM, mówi, że dalmatyńczyki mogą być predysponowane do takich schorzeń jak:

• Atopowe zapalenie skóry, reakcja skórna wywołana przez alergeny unoszące się w powietrzu lub po spożyciu, która powoduje nadmierne lizanie i drapanie.
• Kamienie nerkowe lub pęcherza moczowego

< li>Kardiomiopatia rozstrzeniowa, poważna choroba, w której serce nie może skutecznie pompować krwi.

• Bakteryjne zapalenie mieszków włosowych, stan zapalny skóry wywołany przez bakterie, który może prowadzić do utraty włosów.
• Zapalenie wątroby
• Porażenie krtani i polineuropatia, zwyrodnienie nerwów w gardle.
• Entopatia z utratą białka, w której białka są tracone z krwiobiegu do przewodu pokarmowego. Może to powodować płyn w brzuchu psa i / lub biegunkę.

„Nie oznacza to, że dalmatyńczyk doświadczy jednego lub więcej z tych warunków w ciągu swojego życia” – mówi Entriken. „I jak każdy pies, mogą doświadczyć innej choroby, więc ogólnie rodzice zwierząt domowych powinni zwracać uwagę na zmiany w zachowaniu lub inne nieprawidłowości u swoich zwierząt i zasięgnąć opinii weterynaryjnej”.

Dalmatyńczyk to starożytna rasa, dlatego jego pochodzenie nie jest tak czarno-białe jak jego futro. Według DCA starożytne pisma, ryciny i malowidła wskazują, że Dalmacja zamieszkiwała starożytną Europę, Azję i Afrykę. Pierwsza prawdziwa identyfikacja pochodzi z Dalmacji – stąd nazwa „Dalmatyńczyk” – historycznej prowincji położonej nad Morzem Adriatyckim. Ale nie ma rzeczywistych dowodów na to, że Dalmacja jest ich ojczyzną.

Trudno stwierdzić, czego rasa ma więcej: miejsc lub miejsc pracy. Dalmatyńczycy pracowali jako angielskie psy zaprzęgowe w XVII wieku, biegając obok powozów konnych, aby chronić podróżnych na drodze. Stali się także podstawowymi w remizach strażackich, biegając przed siebie i obok wozów strażackich, aby oczyścić ulice z pieszych. Inne tytuły posiadane przez Dalsa to pies myśliwski, pasterz, pies stróżujący, pies cyrkowy i pies pociągowy.

Dzisiaj dalmatyńczyki są głównie emerytowanymi psami rodzinnymi, ale wciąż są zajęci rywalizacją w wielu psich sportach.

• W popkulturze dalmatyńczyki są prawdopodobnie najbardziej kojarzone z filmem Disneya Sto i jedna dalmatyńczyki z 1961 roku, opowiadającym o rodzinie szczeniąt, które niszczą życie złej fashionistki Cruelli de Vil. Od tego czasu pojawiło się kilka przeróbek i spin-offów, w tym film Cruella z 2021 r. z Emmą Stone w roli głównej.
• Słynni właściciele Dal to piosenkarka Paula Abdul, Casablancagwiazda Ingrid Bergman, projektant mody Marc Jacobs i Powrót do przyszłości gwiazda Michaela J. Foxa.
• W ukłonie w stronę historii ich psów zaprzęgowych, Budweiser nadal używa Dalsa jako maskotki dla swoich słynnych Clydesdales. Ale zamiast biegać obok powozu, te szczenięta mają siedzenie w pierwszym rzędzie obok kierowcy.