Informacje i charakterystyka rasy Dogo Argentino

Wysportowane, odważne i posiadające silne poczucie obowiązku, Dogo Argentinos angażują psy, które reprezentują najlepszą mieszankę wielu innych ras. Jako silni partnerzy do polowań, dobrze wyszukują zwierzynę i uwielbiają spędzać dzień na szaleństwach na zewnątrz. Jako zwierzęta domowe mają głębokie uczucie do swoich rodzin — i nie boją się tego okazywać.

Na pierwszy rzut oka możesz pomyśleć, że zauważyłeś albinos cane corso! Psy Dogo Argentino są umięśnione i mają krótką białą sierść ze sporadycznymi odrobiną czerni na oku, uchu lub twarzy. Delikatne uniesienie ich pleców łączy się z klatką piersiową i strukturą ramion podobną do budowy kulturysty: solidną i zdefiniowaną.

Ich ciemne owalne oczy są rozmieszczone równomiernie pod wystającymi brwiami, a krótki pysk i lekko zadarty nos pomagają Dogo Argentinos mieć silny węch. Ich trójkątne uszy mogą unosić się na czubku lub lekko układać na boki. Mają prosty, wąski ogon. Jako duże psy ważą od 88 do 1funtów i mają wysokość 26,5 cala w ramieniu.

Chociaż to prawda, Dogo Argentinos są urodzonymi i wychowanymi myśliwymi, są również lojalni wobec swoich właścicieli i chcą być z nimi blisko. Kiedy szczenięta Dogo Argentino są dobrze zsocjalizowane, są zabawnymi szczeniakami i po prostu przyciągają całą dodatkową, kochającą uwagę. Dla równowagi i harmonii w gospodarstwie domowym, prawdopodobnie najlepiej, aby Dogo wszedł do rodziny, gdy dzieci są starsze i są w stanie poradzić sobie z jego niespokojną energią. Bonus: Starsze dzieci będą mogły wypowiadać te same polecenia, które ty wykonujesz, dzięki czemu pies otrzymuje stałą, spójną wiadomość.

Dogo to psy pracujące z całym skromnym poczuciem celu, które zapewnia. Trening rozciągający może obejmować pracę z zapachem, zadania zręcznościowe i określone cele wyszukiwania. Potrzebują intensywnej stymulacji umysłowej, aby być szczęśliwym i zaangażowanym.

Skoncentrowana aktywność fizyczna również wydobywa z Dogo to, co najlepsze. Według Dogo Argentino Club of America (DACA) w rodzimej Argentynie są używane do śledzenia i łapania dzików, lwów górskich i zdziczałych świń. Oddani myśliwi wyposażają ich nawet w specjalny sprzęt ochronny, aby mogli zanurzyć się w bitwie, zachowując bezpieczeństwo. Więc spacer po bloku prawdopodobnie nie zaspokoi jego chęci do biegania i siłowania się.

Gdy zostanie przeszkolony i uzyska zgodę weterynarza, pozwól mu dołączyć do ciebie w polowaniach, psich sportach i bardziej aktywnych ćwiczeniach, takich jak jazda na rowerze, jogging czy piesze wędrówki.

„Dogo Argentino rozwija się głównie w środowisku pracy, ponieważ został specjalnie wyhodowany w celu zajmowania się i eliminowania zwierząt, które zagrażałyby dobrostanowi rodziny i gospodarstwa” – mówi hodowca Joshua Faulkner z pierwszym Championem Amerykańskiego Klubu Kynologicznego Dogo Argentino i właścicielem La Historia Dogo w Yaphank, NY „Mimo to, Dogo jest bardzo elastyczny, a wybrany pod kierunkiem wykwalifikowanego hodowcy może żyć z zadowoleniem w rodzinie z mniejszą ilością pracy niż on był przeznaczony dla.”

Według Kanadyjskiego Klubu Dogo Argentino psy są „niezwykle kochające” swoich ludzi. Jeśli właściciel potrafi utrzymać Dogo stymulowanego umysłowo, aktywnego fizycznie, dobrze wyszkolonego i uspołecznionego, będzie dobrze prosperował jako pies domowy.

Dogo potrzebują sporo uwagi i nie lubią być pozostawione same sobie przez dłuższy czas. Pozostawione same sobie przez zbyt długi czas mogą zwrócić się do niepożądanych zachowań, aby zapewnić sobie rozrywkę.

Mają silne popędy do zdobyczy i zostały wyhodowane do polowania na grubą zwierzynę. Ponieważ mogą ulec pokusie, by go ścigać, najlepiej trzymać swojego Dogo Argentino na dużym, ogrodzonym podwórku i trenować go na smyczy jako szczeniaka.

Dogo mogą mieć szczególne wymagania dotyczące zaangażowania umysłu i poruszania łapami, ale pielęgnacja nie jest czymś, o co muszą dbać.

Ich rześkie, białe płaszcze należy co tydzień szczotkować rękawicą lub włosiem, aby kontrolować wydalanie, a gdy są brudne, powinny mieć łagodny szampon do kąpieli z bąbelkami. Ich zęby należy regularnie myć. Ich paznokcie rosną dość długo, więc wymagają przycinania co najmniej raz w miesiącu, w zależności od poziomu ich aktywności. Mają tendencję do powstawania woskowatych uszu, więc pamiętaj o ich regularnym czyszczeniu.

Sprytni i niezależni Dogo Argentinos nie zawsze są chętni do pomocy, ale dobrze reagują na pozytywne, nieustraszone wzmocnienie i trening.

„Odpowiedzialny właściciel zaczyna trenować swoje Dogo od dnia powrotu do domu, z dużą ilością pozytywnego wzmocnienia” – mówi Faulkner. Mówi, że przedszkole dla szczeniąt i szkolenie posłuszeństwa mogą rozpocząć się, gdy tylko szczenię otrzyma wszystkie wymagane szczepienia, zwykle około 10 tygodnia życia. Ponieważ Dogo mogą mieć silną wolę, ich właściciele muszą ustalić spójną i troskliwą rutynę treningową.

Dogo Argentinos są krzepcy i krzepcy. Wzmocnione umiarkowaną dietą, która utrzymuje je szczupłymi w połączeniu z ćwiczeniami, do których przeznaczone są ich krzepkie ciała, ich długość życia wynosi 9-15 lat. Ich krótka sierść oznacza, że są odporne na ciepło i są w stanie angażować się w intensywną aktywność w granicach rozsądku, bez przegrzania. To powiedziawszy, upewnij się, że twoje szczenię ma dostęp do dużej ilości wody, cienia i klimatyzacji podczas psa – lub, jeśli powiemy, Dogo – dni lata.

POWIĄZANE: Czy psy pocą się tak jak my?

Największym problemem zdrowotnym w tej rasie jest głuchota, zgodnie z podręcznikiem weterynaryjnym firmy Merck.

„W całej rasie wskaźnik głuchoty wynosi około 10 procent” — mówi Faulkner. „Staranny program hodowlany może zmniejszyć tę liczbę o połowę, nigdy nie używając psów z wrodzoną głuchotą w żadnym uchu i używając psów z najbardziej dopuszczalnym pigmentem”.

MVM stwierdza, że podobnie jak wiele dużych, silnych ras, Dogo mogą cierpieć na dysplazję łokcia i stawu biodrowego, a także na wzdęcia, jaskrę, paraliż krtani i niedoczynność tarczycy.

W przypadku dysplazji stawów biodrowych, która może być łagodna lub ciężka, poproś hodowcę o przedstawienie pisemnych dowodów, że rodzice szczeniaka Dogo mają biodra ocenione przez Fundację Ortopedyczną jako dobre, dobre lub doskonałe dla zwierząt (OFA). Inne poświadczenia zdrowotne, których powinieneś się spodziewać, to test OFA BAER (odpowiedź wywołana przez słuch z pnia mózgu) na słuch i ocena tarczycy OFA.

Prawie sto lat temu legenda Dogo Argentinos narodziła się w regionie Cordoba w Argentynie dzięki wysiłkom braci Nores Martinez, szanowanego lekarza Antonio i adwokata Agustina, zgodnie z DACA. Dorastając, bogaci bracia polowali na grubą zwierzynę, ale frustrowało ich posiadanie tylko jednego lub dwóch psów do pomocy w schwytaniu. Ponadto hodowcy bydła na argentyńskich równinach mieli problemy z rosyjskimi dzikami i pumami atakującymi ich stada.

Tak więc bracia Nores Martinez opracowali program hodowli selektywnej. Począwszy od historycznych, ale już wymarłych bojowych psów z Kordoby, przez ponad 20 lat bracia hodowali je z wieloma innymi psami w celu udoskonalenia pewnych cech, w tym dogiem niemieckim, bulterierem, bokserem, wilczarzem irlandzkim, mastifem hiszpańskim i mastifem pirenejskim , pośród innych.

Bracia byli zadowoleni ze swoich masywnych, atletycznych, wytrzymałych i potężnych psów, które miały mentalność sfory, zrównoważony temperament i przywiązanie do swoich ludzkich towarzyszy. Ich głównie biały kolor pomógł im wyróżnić się na tle szalonego krajobrazu polowania, a ich odwaga w walce z groźniejszymi zagrożeniami zapewniła hodowcom i myśliwym wielki sukces.

W 1947 roku opublikowano pierwszy standard Dogo Argentino. Chociaż Dogo Argentinos podróżowali do wielu innych krajów przez następne dwie dekady, do Stanów Zjednoczonych dotarły dopiero w latach 70.

W 2020 roku American Kennel Club rozpoznał Dogo Argentino, czyniąc go 195. rasą organizacji.

• Dogo pojawiły się w telewizji w takich programach jak „Psy 101” Animal Planet, „Szept psa” Cezara Millana czy dramat „Ray Donovon”.< /li>
• Mina Starsiak Hawk z „Good Bones” HGTV uratowała swojego Dogo Argentino Franka, który często pojawia się na jej Instagramie.
• Dogo Argentinos rozszerzyło swoje życiorysy psów pracujących, budując referencje jako udane kły wojskowe , pomocników poszukiwawczo-ratowniczych, a nawet zwierząt terapeutycznych.