| wysokość |
|
| waga |
|
| żywotność |
|
| rozmiar rasy |
|
| dobrze z |
|
| temperament |
|
| inteligencja |
|
| kwota przelewu |
|
| potrzeby ćwiczeń |
|
| poziom energii |
|
| poziom szczekania |
|
| ilość śliny |
|
| grupa rasowa |
|
| długość płaszcza/ tekstura |
|
| kolory |
|
| wzory |
|
| inne cechy |
|
Terrier jedwabisty (zwany także w skrócie „silkies”) jest rzadką rasą w Stanach Zjednoczonych. Te małe psy można natychmiast rozpoznać po gładkiej sierści, która, jak sugeruje ich nazwa, jest jedwabista w dotyku. To jedwabiste futro sprawia, że są dobrą rasą dla alergików, ponieważ ich ludzkie włosy nie rzucają dużo (chociaż ważne jest, aby wiedzieć, że żaden pies nie jest naprawdę hipoalergiczny).
Ci, którzy wychowują jedwabiste teriery, zakochują się w ich ciekawych, zabawnych i mądrych osobowościach. Jeśli chcesz poświęcić czas na szkolenie i socjalizację swojego jedwabistego teriera (może być trochę nerwowy i nieśmiały), ten mały piesek może być dla Ciebie idealnym wyborem.
Wygląd
Silky terier jest niskiego wzrostu, ale właściciele często mówią, że mają osobowość dużego psa. Jedwabiste mierzą zaledwie 10 cali w swoim najwyższym i ważą od 8 do 10 funtów, co czyni je idealnymi szczeniakami do aktywnego stylu życia. Nigdy nie boi się przygody, jedwabisty terier uwielbia towarzyszyć właścicielom w każdej aktywności, od wycieczek po wędrówki.
POKREWNE: Twój przewodnik po podróżowaniu z psem
Jedwabiste teriery znane są z prostych, błyszczących grzyw, które można trzymać długo lub krótko, w zależności od preferencji właściciela. Ich płaszcze to oszałamiająca kombinacja kolorów; ich twarze mają intensywną opaleniznę, a ciało i zad mają srebrzysty odcień błękitu. Podczas gdy ich charakterystyczna fryzura może wydawać się onieśmielająca na pierwszy rzut oka, jedwabista sierść teriera jest w rzeczywistości łatwa do utrzymania przy regularnym szczotkowaniu.
Tarianne Terrazas Quintana, członek zarządu Silky Terrier Club of America (STCA), ma nadzieję, że więcej osób pozna jedwabistego psa i zrozumie, że jest wspaniałym psem rodzinnym lub pies do towarzystwa dla osób prowadzących aktywny tryb życia.
„To może być zniechęcające, gdy widzą długą, powiewającą sierść, ale to jest mocny, wspaniały pies rodzinny” – mówi Quintana. „Chciałbym, aby więcej ludzi zakochało się w tej rasie, ponieważ są cudowne”.
Temperament
Silky terrier to bystry, aktywny pies, który potrafi docenić spędzanie czasu w domu z właścicielami tak samo jak wędrówkę po lesie. Ta rasa zabawkowa ma stereotypowy temperament teriera: często mają silną osobowość i są oddani swoim bliskim.
Jako bardzo inteligentne szczeniaki, jedwabista często myśli o sobie jako o strażniku z sąsiedztwa z jednym psem — więc dostawcy przesyłek powinni wystrzegać się jej potężnego szczekania. Donna Hitz, członek zarządu STCA, mówi, że Silkies są dobre w ostrzeganiu swoich właścicieli o wszelkich gościach lub zwierzętach (w tym okazjonalnych biegających wiewiórkach), które zbliżają się do domu. Właściciele mogą wyszkolić swojego jedwabistego teriera, aby zminimalizować niepotrzebne szczekanie, ale muszą wiedzieć, że to część ich natury.
„Musisz z nimi pracować; są mądrzy, ale mają temperament teriera” – mówi Hitz. „Pamiętaj, że są stukilowym psem w 10-funtowym ciele… Nie będzie osoby, która przyjdzie do moich drzwi ani łosia na moim podwórku, przed którym mnie nie ostrzeże”.
„Nawet nie uważam tego za [umyślność]”, mówi Mesmer. „Chodzi o to, że jedwabie chcą być twoim partnerem i to, co ich zdaniem ma również wartość. Zostały wyhodowane jako niezależni pracownicy, więc to jest ich twarde okablowanie”.
Potencjalni właściciele powinni być przygotowani na pozytywne szkolenie wzmacniające i konsekwentne krótkie szkolenia, aby zaangażować ich jedwabiste.
Potrzeby życiowe
Jako bardzo ciekawy pies, jedwabisty terier pragnie przygody i zaangażowania. Przy niskim wzroście dobrze mieszka w mieszkaniach i innych małych domach, ale właściciele powinni być przygotowani na codzienne spacery przez cały rok i inne formy stymulacji, takie jak interaktywne zabawki i gry. Wiele jedwabistych terierów wyróżnia się w pracy zręcznościowej lub próbach z psami ziemnymi, które są konkursami zapachowymi dla psów pierwotnie hodowanych do polowania na szczury lub inne robactwo.
Przede wszystkim jedwabista jest najszczęśliwsza, gdy zabawia swoich wybranych ludzi. Jej pragnienie bycia w centrum uwagi może oznaczać, że twoja jedwabista może być zazdrosna o inne psy lub zwierzęta domowe, które kradną jej światło reflektorów. Aby zwalczyć tę zazdrosną passę, ważne jest, aby dobrze uspołecznić swojego jedwabistego szczeniaka teriera.
Podobnie jak wiele terierów, jedwabiste mogą cierpieć z powodu lęku separacyjnego i nie powinny być zostawiane same w domu przez dłuższy czas. Jeśli jej nerwowość nie zostanie rozwiązana, jedwabista może wyrazić jej frustrację głośnym szczekaniem. Silkies wolą eksplorację i wolą towarzyszyć Ci w wycieczkach lub załatwianiu spraw, niż zostać w tyle. Na szczęście Hitz mówi, że jedwabiste jest łatwe do zabrania na każdy rodzaj podróży.
„Są małe i można je łatwo zabrać ze sobą, nawet w samolocie” — mówi Hitz. „Nasze zabieramy ze sobą przez cały czas, gdy podróżujemy. Są tak elastyczne. Cieszę się, że to rasa, w którą zaangażowałem się tyle lat temu, ponieważ po prostu była zabawna, pocieszona i zabawna. świetna rasa psów.”
Opieka
Gotowi na tajemnicę poliszynela świata jedwabistych terierów? Właściwie nie jest zbyt trudne, aby ten elegancki płaszcz błyszczał w domu! Mesmer mówi, że jedwabisty terier jest jednym z najłatwiejszych do pielęgnacji psów o prostej sierści, o ile właściciele chcą nadążyć za cotygodniowymi kąpielami i sesjami szczotkowania. Szczotka dla psa z naturalnego włosia lub gumowy grzebień mogą sprawić, że jedwabisty terier będzie wyglądał jak najlepiej.
„To zaskakujące, ponieważ z długimi włosami można by pomyśleć, że wymagałoby to dużo pracy”, mówi Messmer. „Ale dobry jedwabisty po prostu potrzebuje kąpieli i szczotkowania raz w tygodniu”.
The Silky Terrier Club of America radzi właścicielom, aby do czyszczenia szczeniąt używali szamponu nawilżającego i rozczesywającej odżywki bez spłukiwania. Możesz nawet użyć własnego – ponieważ jedwabista sierść teriera jest wystarczająco podobna do ludzkich włosów, produkty ludzkie mogą być bezpiecznie używane. I tak jak my, jedwabistość może również mieć rozdwojone końcówki, więc upewnij się, że regularnie przycinają sierść, aby uniknąć łamania włosów.
Teriery jedwabiste również wymagają regularnego mycia zębów, krótkich paznokci i od czasu do czasu sprawdzania i czyszczenia uszu.
Oprócz regularnej pielęgnacji właściciele powinni przygotowywać się do codziennego chodzenia po swojej jedwabistej skórze i poświęcić czas na pozytywny trening wzmacniający, aby upewnić się, że nie będzie niepotrzebnie szczekać ani nie gonić innych zwierząt. Szczególnie teriery mają skłonność do startowania po wiewiórkach i wiewiórkach, ponieważ zostały wyhodowane właśnie w tym celu. Ale Quintana mówi, że dzięki prostemu treningowi posłuszeństwa (pomyśl: wskazówka „zostaw to”) jedwabistego teriera można nauczyć kontrolowania tych instynktów.
„Jeśli masz kota lub inne zwierzęta, musisz tylko upewnić się, że Twój jedwabisty terier zna zasady” — mówi Quintana. „Są mądrzy, a kiedy już ustalisz zasady, na pewno pamiętają. Mają bardzo długą pamięć”.
Zdrowie
Jedwabisty terier szczyci się reputacją wyjątkowo zdrowej rasy o długiej żywotności 13–15 lat. Niezależnie od dobrego stanu zdrowia właściciele będą chcieli zwracać uwagę na standardowe problemy, z którymi mogą się spotkać rasy zabawkowe. Jednym z potencjalnych problemów jest niedoczynność tarczycy, stan, w którym pies ma niedoczynność tarczycy i może doświadczać niewyjaśnionego przyrostu masy ciała lub ospałości.
Najważniejszym wyzwaniem dla aspirujących właścicieli jedwabistych terierów może być przede wszystkim znalezienie psa rasowego. Ponieważ silky terrier jest stosunkowo rzadką rasą w USA, ludzie powinni szczególnie pilnie współpracować z renomowanym hodowcą, który zajmuje się produkcją zdrowych miotów.
Hodowcy jedwabistych terierów powinni zawsze dzielić się wynikami badań przesiewowych zalecanych przez Orthopedic Foundation for Animals, w tym badania wzroku i oceny pod kątem zwichnięcia rzepki.
Osoby, które są zainteresowane jedwabistymi terierami, mogą szukać psów na stronie z zasobami dla hodowców oferowanej przez Silky Terrier Club of America lub przeszukać Silky Terrier Rescue. Messmer zaleca również zainteresowanym właścicielom zgłoszenie się do grup na Facebooku, które są prowadzone przez członków klubu rasy: Friends of the Silky Terrier Club of America lub Silky Friends.
„Okazuje się, że ludzie bardzo, bardzo bardzo chcą szczeniąt” — mówi Messmer. „Jedną z rzeczy, które robimy w Silky Friends, jest to, że mamy usługę, w której możesz zapisać swoje imię, a gdy hodowcy mają szczenięta, mogą się z tobą skontaktować. Bardzo rygorystycznie podchodzimy do tego, kto może być w grupie. „
Historia
Jedwabisty terier został pierwotnie wyhodowany do polowania na szczury i myszy na farmach. Ich duży popęd zdobyczy i kompaktowy rozmiar sprawiły, że są idealne do wypłukiwania robactwa i trzymania szkodników z dala od pracujących społeczności. Predyspozycje genetyczne Silky do polowania na małe zwierzęta sprawiają, że ważne jest, aby właściciele trzymali je na smyczy podczas wycieczek na świeżym powietrzu.
Według STCA teriery jedwabiste powstały z krzyżówki terierów australijskich i yorkshire terierów pod koniec XIX wieku. Nawet ze swoim charakterystycznym płaszczem jedwabiste teriery są często ofiarą błędnej tożsamości i często zakłada się, że są ich bardziej popularnym kuzynem, Yorkiem. Istnieją jednak różnice między tymi trzema rasami: Silkies są większe niż Yorki, ale mniejsze niż terier australijski.
Teriery przybyły do USA w latach 30. XX wieku, a w 1959 zostały oficjalnie uznane przez American Kennel Club.
Ciekawostki
- Jedwabisty terier pochodzi z Sydney w Australii. Dołącza do innych bardzo aktywnych psów australijskich, które dotarły do USA, w tym do australijskiego psa pasterskiego.
- Pierwotnie nazwany Sydney silky terrier, nazwa rasy została oficjalnie zmieniona w 1955 roku.
- Aktor i tancerz „Glee” Harry Shum Jr. jest dumnym właścicielem jedwabistego teriera i mieszanki Westie o imieniu Charlie.