Informacje o rasie i charakterystyka peruwiańskich psów rasy storczyk Inca

Psychicznie i fizycznie szybkie peruwiańskie storczyki inka to charty pochodzące z Ameryki Południowej. Chociaż te gibkie, pięknie wyprofilowane szczenięta znane są z bezwłosego wyglądu, mogą również mieć krótkie futerko i występować w szerokiej gamie rozmiarów, dzięki czemu nadają się do życia we wszystkich typach domów, w tym w mieszkaniach.

Podobnie jak charty, whippety i inni chudy z natury kuzyni peruwiańskich storczyków, rasa polega na wzroku i szybkości, aby osiągać doskonałe wyniki w zadaniach zręcznościowych. Wysportowane, czujne szczenięta są lojalne i kochające członków rodziny i rozwijają się w gospodarstwach domowych, które mogą pomieścić ich aktywną naturę. Chociaż psy nie są powszechnie spotykane w amerykańskich domach, pierwotnie były hodowane jako towarzysze starożytnych plemion w Peru, gdzie są narodową rasą tego kraju.

Peruwiański storczyk inków to chart występujący w wielu rozmiarach. Najmniejsze szczenięta mają zaledwie 9 cali wzrostu i ważą 8 funtów, chociaż mogą osiągnąć wysokość 26 cali i wagę 55 funtów. Bez względu na wielkość, te psy mają takie same wdzięczne kształty i szczupłą sylwetkę jak inne rasy z grupy chartów, w szczególności charty i whippety.

Chociaż peruwiańskie storczyki inków mogą mieć krótką sierść, najczęściej są bezwłose, co czyni je „hipoalergicznymi”.

„Bezwłosa odmiana peruwiańskiego storczyka inków, jak sama nazwa wskazuje, jest bezwłosa i nie zrzuca. [W rezultacie] mogą mieć tylko rzadkie futro na głowie, stopach, i dolnego ogona” – mówi Corinne Wigfall, DVM, BVS, BVM i weterynarz konsultujący ze SpiritDog Training. „Z tego powodu odmiana bezwłosa jest uważana [w większości] za hipoalergiczną i może stanowić świetne zwierzęta dla osób podatnych na alergie”.

POWIĄZANE: 20 „hipoalergicznych” psów idealnych dla alergików

Powlekane peruwiańskie storczyki inków występują w różnych kolorach, w tym brązowym, kremowym, szarym i białym, a odmiany bezwłose mogą mieć jednolite odcienie lub plamki. Podczas gdy brak futra może sugerować, że psy wymagają mniej rygorystycznego schematu pielęgnacji włosów, Wigfall twierdzi, że pielęgnacja domu powinna nadal być istotną częścią ich regularnej pielęgnacji – bez względu na to, ile mają futra.

„Zamiast szczotkowania bezwłosa peruwiańska orchidea inka wymaga regularnego mycia delikatnym szamponem dla psów, aby zachować czystą skórę” – mówi. „Odmiana powlekana będzie wymagała cotygodniowego szczotkowania pędzlem o miękkim włosiu”.

Lojalna i czuła peruwiańska rasa storczyków inków uwielbia towarzystwo swoich ulubionych ludzi, czyniąc z nich ukochane zwierzęta domowe. Ale to nie są motyle społeczne; te psy mogą uznać, że kontakt z ludźmi, których nie znają, jest trochę stresujący.

Ponieważ peruwiańskie storczyki inków to charty, nierzadko te czujne psy ostrzegają swoich ludzi, gdy pojawia się ruch, niezależnie od tego, czy jest to zbliżający się dostawca, czy wiewiórka z sąsiedztwa przemykająca przez podwórko . Z tego powodu mogą nie być odpowiednie dla gospodarstw domowych z kotami lub innymi małymi ssakami – mogą uznać, że ruchy mniejszych stworzeń są kuszące i warte zabawnego pościgu.

Ze względu na wrażliwą naturę chartów Burgess zaleca kontaktowanie peruwiańskiej orchidei z jak największą liczbą różnych ludzi, środowisk i zwierząt, aby zachęcić je do mniejszej ostrożności wobec obcych i różnych sytuacje. „Są ostrożni w stosunku do ludzi, których nie znają, ale uwielbiają przebywać z własną rodziną przez cały czas” – mówi.

Inteligentne, szybkie i wysportowane peruwiańskie storczyki inka można nauczyć, jak wyróżniać się w zadaniach zręcznościowych. Łatwo je też wyszkolić, jeśli zaczniesz je edukować wcześnie. „Osiem tygodni to idealny czas na rozpoczęcie treningu” – mówi Burgess.

Ponieważ Peruwiańskie storczyki inka występują w szerokiej gamie rozmiarów, mogą pasować do mieszkań lub innych małych pomieszczeń mieszkalnych. Ale ich energetyczna natura oznacza, że wymagają co najmniej godziny ćwiczeń dziennie, a brak stymulacji może spowodować, że będą uczestniczyć w niepożądanych zachowaniach.

„Ich wysoki poziom energii oznacza również, że potrzebują pracy” – mówi Burgess. „Psy, które potrzebują pracy, można stymulować umysłowo zabawkami, łamigłówkami i grami, aby uchronić je przed psotami”.

Ich uważne i czujne osobowości również sprawiają, że nie będą dobrze współżyć z kotami i innymi małymi zwierzętami, ale mogą żyć w harmonii z innymi psami, szczególnie jeśli są odpowiednio uspołecznione w okresie szczenięcia. Ale każdy szczeniak jest inny, a właściciele powinni podjąć odpowiednie kroki, przedstawiając nieznajomych kocich lub psich przyjaciół. Dotyczy to również dzieci.

„Brak futra oznacza, że ich skóra jest podatna na otarcia i urazy, dlatego zaleca się nadzór nad kotami” – mówi Wigfall. „Biorąc pod uwagę ich ostrożny charakter, peruwiańskie orchidee inków mogą być lepiej trzymane ze starszymi dziećmi, które nie są głośne i szorstkie”.

POWIĄZANE: Jak pomóc dzieciom w zdrowym związku ze zwierzętami

Peruwiańskie storczyki inków rozwijają się w pomieszczeniach i nie nadają się do życia na zewnątrz, zwłaszcza odmiany bezwłose. Ich piękna, pozbawiona futerka skóra jest wrażliwa na szkodliwe promieniowanie UV, dlatego Wigfall zaleca nakładanie kremu przeciwsłonecznego na psią skórę przy słonecznej pogodzie i utrzymywanie spacerów w najchłodniejszych porach dnia (wczesnym rankiem i późnym wieczorem). „W niskich temperaturach zapewnienie ciepła jest ważne podczas spacerów, na przykład w kurtce dla psa” – mówi. „W zimie w domu musi być ciepło, z dużą ilością miękkiej, wygodnej pościeli, aby mogli się zwijać”.

Peruwiański storczyk inków to wrażliwi towarzysze, którzy w poszukiwaniu szczęścia polegają na uwadze ludzi, których kochają najbardziej. W rezultacie cierpią na lęk separacyjny.

„Muszą przebywać w domach, które oferują dużo uwagi, przy minimalnym pozostawieniu czasu w spokoju, ponieważ mogą być podatni na lęk separacyjny ze względu na ich wrażliwą naturę” – mówi Wigfall.

W zależności od wieku peruwiańskie storczyki inków wymagają codziennych ćwiczeń, niezależnie od tego, czy jest to godzinny spacer po parku, czy długa gra w aportowanie na podwórku. Doskonale sprawdzają się również w psich sportach, takich jak zwinność, flyball i rajdy — skuteczne (i zabawne) sposoby stymulowania ciała i umysłu czworonożnego kumpla. Możesz pomóc swojemu wysportowanemu peruwiańskiemu storczykowi inka rozwinąć umiejętności zręcznościowe samodzielnie lub z pomocą profesjonalnego trenera.

Chociaż peruwiańskie storczyki inków są sprytne i łatwe do wytresowania, czasami można je określić jako ostrożne i delikatne. Dlatego właściciele powinni zawsze stosować spokojne techniki i pozytywne wzmocnienie, które opiera się na pochwałach za reagowanie na wskazówki. Zdrowe smakołyki, zabawki, pochwały i przytulanie to odpowiednie nagrody.

Szczenięta peruwiańskich storczyków inków powinny być socjalizowane i rozpoczynać szkolenie w młodym wieku, aby zapewnić sukces, a cierpliwość jest ważna. Sesje powinny być krótkie i częste (w przeciwieństwie do jednego długiego okresu treningu), aby Twoje szczenię było zaangażowane. „Każdy pies może różnić się tym, co go najbardziej motywuje, niektóre pokarmem, inne zabawą, więc znalezienie tego, co motywuje szczenię, będzie najlepszym sposobem na zaoferowanie pozytywnego wzmocnienia” – mówi Wigfall.

Aby wyglądać i czuć się jak najlepiej, peruwiańskie storczyki inka wymagają odpowiedniej ilości wysokiej jakości karmy dla psów, która jest najlepsza dla ich wieku i wielkości. Skonsultuj się z weterynarzem, ile karmić psa; kwota będzie zależeć od wielkości, wagi, wieku, poziomu ćwiczeń i innych czynników. Ponieważ otyłość prawie zawsze stanowi problem zdrowotny dla właścicieli, którzy lubią pokazywać swoim psom, jak bardzo je kochają, za pomocą smakołyków, ważne jest również, aby peruwiańska orchidea inka utrzymywała zdrową wagę przez całe życie.

„Utrzymuj swoją peruwiańską orchideę inka, z jej długimi, zwinnymi, smukłymi profilami, w doskonałej formie, dbając o ich dobre ćwiczenia i uważaj, aby ich nie przekarmić” – mówi Wigfall.< /p>

Peruwiańskie storczyki inków żyją od 12 do 14 lat, ale są podatne na choroby skóry i rany, którym można zapobiec przy odpowiedniej pielęgnacji. Na przykład Wigfall zaleca nadzorowanie swojego szczeniaka wokół kotów lub małych dzieci, które mogą przypadkowo bawić się zbyt ostro i w razie potrzeby nakładać krem przeciwsłoneczny dla psów.

„Bezwłosa odmiana peruwiańskiej orchidei inka jest narażona na oparzenia słoneczne, które mogą predysponować je do raka skóry” – mówi. „Inne dolegliwości skórne mogą obejmować trądzik, zaskórniki i suchą skórę zimą”.

Ponieważ choroby zębów są również powszechne w tej rasie, najlepiej codziennie myć zęby szczeniaka pastą i szczoteczką do zębów dla psów. Ich paznokcie należy regularnie oceniać i w razie potrzeby przycinać, aby zapobiec przerostowi. Jak w przypadku każdej rasy psów, opłaca się być proaktywnym w zakresie opieki zdrowotnej.

„Coroczne badania, badania krwi i profilaktyka robaczycy serca, pcheł i kleszczy mogą znacznie pomóc w szybkim i znacznie mniej kosztownym rozwiązaniu potencjalnych problemów niż w przypadku czekania” – mówi Burgess.

POWIĄZANE: Oto kiedy zabrać psa do weterynarza

Peruwiańskie orchidee inka, pochodzące z tytułowego kraju Ameryki Południowej, były pierwotnie hodowane przez Chimu, Chancay i Inków. Obrazy na starożytnych artefaktach wskazują, że eleganckie stworzenia – znane również jako peruwiański bezwłosy pies (po hiszpańsku perro sin pelo del Perú), pies z kwiatami księżycowymi i pies Viringo – były uważane za cenionych towarzyszy. Peruwiański Klub Orchidei Inków w Stanach Zjednoczonych.

Oryginalna peruwiańska orchidea inka była niewielkiego wzrostu, ale kiedy Peru zostało podbite przez konkwistadorów, szczenięta krzyżowano z innymi psami, co ostatecznie doprowadziło do rozwoju wielu rozmiarów na przestrzeni wieków. Ale dopiero w 1966 roku Jack Walkin, entuzjasta psów z Ameryki, zakochał się w tej rasie w Peru i przywiózł kilka z nich do swojej ojczyzny. Walkin jest chwalony jako ten, który nazwał tę rasę peruwiańską orchideą inków.

• W 2001 roku Peru ogłosiło peruwiański storczyk inków dziedzictwem narodowym za wkład tej rasy w dziedzictwo kulturowe kraju.
• Owłosione i bezwłose storczyki peruwiańskie inka mogą urodzić się w tym samym miocie.
• Plotka głosi, że peruwiański storczyk inków pochodzi od meksykańskiego bezwłosego psa znanego jako Xoloitzcuintli (wymawiane „królowa o niskim jedzeniu”), rasy wprowadzonej do Peru przez ekwadorskich handlarzy morskich.