| wysokość |
|
| waga |
|
| długość życia |
|
| rozmiar rasy |
|
| dobrze z |
|
| temperament |
< li>wychodzące |
| inteligencja |
|
| wylewana kwota |
|
| potrzeby ćwiczeń |
|
| poziom energii |
|
| poziom szczekania |
|
| ilość śliny |
|
| grupa rasowa |
|
| długość/tekstura płaszcza |
|
| kolory |
|
| wzory td> |
|
| inne cechy |
|
Shih tzu to odwiecznie popularna rasa psów, szczególnie dla tych, którzy szukają zwierzaka. z dobrym wyglądem. Ich długie, piękne płaszcze i urocze twarze przyciągają wzrok wszędzie, a shih tzu zachwycają ich uwagą. Ale nie tylko są łatwe dla oczu; te szczenięta też będą szarpać za struny twojego serca. Shih tzu są bardzo lojalne i obdarzają swoich właścicieli ogromną sympatią. Dosłownie doskonalili rolę psa na kolanach od ponad tysiąca lat.
Ich imię można przetłumaczyć jako „mały lew” — ukłon w stronę ich starożytnego chińskiego dziedzictwa, ale mylące określenie delikatnego psiaka — i mają też wiele innych przezwisk: „pod- pies stołowy, pies fu, pies szokowy, pies z rękawami, pudel tybetański i pies z twarzą chryzantemy dzięki unikalnemu futerkowi, które ma wygląd płatków kwiatów.
Shih tzu jest wesołe i zabawne, ale będzie wymagało sporo Twojej uwagi — i upewnij się, że ją zapewnisz. „Mogą być słodkie i miłe lub radosne i niegrzeczne” – mówi Pam Nichols, DVM, prezes-elekt American Animal Hospital Association. „Ogólnie są szczęśliwi i lepiej się zachowują, gdy są dobrze uspołecznieni”. Ich przyjazne nastawienie i królewski wygląd w połączeniu z możliwością dostosowania do nawet najmniejszych przestrzeni życiowych sprawiają, że są bardzo popularnym towarzyszem.
Wygląd
Shih tzu to wytrzymała rasa zabawkowa, ważąca od 9 do 16 funtów. Są najbardziej znane ze swojego długiego, jedwabistego, luksusowego podwójnego płaszcza, który można znaleźć w 14 różnych kolorach – w tym czarnym, czarnym i białym, szarym i białym oraz czerwonym i białym – oraz w trzech różnych oznaczeniach. Większość shih tzu ma również małą białą plamkę na czole, zwaną „Gwiazdą Buddy”, która jest bardzo ceniona.
Shih tzus mają wyjątkowe uśmiechy dzięki przodozgryzowi. Dolna szczęka shih tzu jest tylko szersza niż górna, więc ich górne zęby wgryzają się w dolne zęby, gdy usta są zamknięte. A włosy na ich twarzach rosną we wszystkich kierunkach, łącznie z pyskiem, i muszą być często czesane, żeby nie wisiały im przed oczami.
Ze względu na ich królewskie dziedzictwo — chińska rodzina królewska trzymała te psy jako towarzyszy — shih tzu nosi się z wielką dumą. Niektórzy mówią, że są nawet nieco aroganccy w swoim chodzie: głowa trzymana wysoko, a ogon zakrzywiony nad grzbietem.
Temperament
Drogą do serca shih tzu jest hojna uwaga. I nigdy nie są szczęśliwsi niż siedząc na Twoich kolanach. Wyhodowane jako przyjazny towarzysz – nie istnieją żadne instynkty łowieckie, pasterskie ani stróżujące – shih tzu po prostu chcą być blisko swoich właścicieli. I chociaż początkowo mogą szczekać na nowych ludzi, shih tzu szybko zaprzyjaźniają się ze wszystkimi, których spotykają. Pomiędzy ich wspaniałym wyglądem a postawą „patrz na mnie i mnie kochaj”, przyciągają uwagę wszędzie, gdzie się udają. Nic dziwnego, że tak wielu ludzi pociąga ich towarzyska osobowość.
Potrzeby życiowe
Shih tzu są kochające i czarujące dla wszystkich członków rodziny. Są szczególnie czułe i posłuszne w stosunku do dzieci, jeśli są odpowiednio przeszkolone. Jak w przypadku każdej rasy, pamiętaj o uspołecznieniu swojego shih tzu i upewnij się, że dzieci w twoim gospodarstwie domowym wiedzą, jak obchodzić się z tymi małymi psami, aby miały szczęśliwy związek. Dzieci muszą uważać, aby nie nosić jej ze sobą ani nie szturchać jej wystających oczu.
Shih tzus pokojowo koegzystują z kotami i innymi psami. A ponieważ zostały wyhodowane, aby spędzać dzień w murach pałacu, shih tzu są idealne dla mieszkańców mieszkań lub innych domów bez dużej przestrzeni na zewnątrz. Tak długo, jak mogą być blisko swojego właściciela, shih tzus są szczęśliwe wszędzie.
Z uwagi na obfitą sierść i płaski kształt twarzy, shih tzu są podatne na udar cieplny, więc upewnij się, że masz miejsce, w którym mogą się ochłodzić, gdy temperatura wzrośnie. Chętnie wygrzewają się na wietrze wentylatora i zdecydowanie doceniają klimatyzację. Płaszcze shih tzus również uniemożliwiają im dobre pływanie, więc nie oczekuj, że wskoczą do wody, aby się ochłodzić.
Jednym z frustrujących dziwactw, na które należy zwrócić uwagę, jest skłonność shih tzu do jedzenia własnych (lub innych zwierząt) kału. Nie pozwól, aby stało się to nawykiem. Obserwuj uważnie swojego szczeniaka podczas spacerów lub w psim parku i od razu posprzątaj jego kupę.
Ponieważ uwielbiają swoich właścicieli tak bardzo, shih tzus uwielbiają być noszone. Ale upewnij się, że trzymasz je bezpiecznie — zwykle są ciężkie z przodu — i nie pozwól im skakać. Próbują również skakać z mebli, co może prowadzić do obrażeń, w tym wstrząsów mózgu.
Opieka
Piękno jest wymagające i jest to zdecydowanie prawdziwe, jeśli chodzi o utrzymywanie najlepszego wyglądu płaszcza shih tzu. Aby zapobiec splątaniom, kąp szczeniaka raz w tygodniu, a codziennie szczotkuj (i czesz) jego włosy. Zaczynając, gdy jest szczeniakiem – więc przyzwyczaja się do pielęgnacji – naucz swojego shih tzu leżeć na boku, podczas gdy szczotkujesz jej włosy w częściach. Wybierz szczotkę drucianą z elastycznymi szpilkami, dzięki czemu możesz szczotkować aż do jej skóry. Szczenięta shih tzu mają puszyste futerko, ale w wieku około roku ich sierść stanie się jedwabista. Niektórzy właściciele decydują się na to, aby groomer skrócił fryzurę shih tzu, aby skrócić czas spędzany na strojeniu. Na szczęście nie zrzucają.
Jej paznokcie również powinny być przycinane co miesiąc i musisz sprawdzać uszy pod kątem brudu, zaczerwienienia, zapachu lub okazjonalnych włosów rosnących w przewodzie słuchowym — to będzie konieczne oskubane.
Spędzisz także czas na czyszczeniu twarzy shih tzu. Podobnie jak bałagan malucha, ich twarze brudzą się podczas jedzenia, a ich oczy często łzawią. Mogą być również podatne na plamy łzowe, gdy włosy wokół oczu przybierają rdzawy odcień. Utrzymuj je w czystości, wycierając twarze ciepłą wodą i miękką szmatką. Innym sposobem na uchronienie oczu przed podrażnieniem jest ciągnięcie włosów na czubku głowy w górny węzeł. Shih tzus doceniają wygląd.
Ponieważ twoje shih tzu było hodowane jako towarzysz w domu — i mają krótkie, małe nóżki — wymagają jedynie minimalnego wysiłku fizycznego. Są zadowoleni z krótkiego codziennego spaceru lub dedykowanego czasu na zabawę w pomieszczeniu. Znajdziesz ich wędrujących po domu, bawiących się zabawkami i na pewno ścigających się, by powitać każdego przy drzwiach.
Chociaż kuszące jest ciągłe noszenie szczenięcia ze sobą, wpłynie to na zachowanie shih tzu. „Ze względu na ich mały rozmiar, mają tendencję do noszenia i nie są tak często trenowane, więc trudno jest stwierdzić, czy można je licytować”. mówi Nichols. Ona i inni eksperci polecają trening w skrzyniach, który może być szczególnie pomocny podczas podróży z shih tzu. Pamiętaj, aby być konsekwentnym, cierpliwym i używać pozytywnego wzmocnienia podczas szkolenia każdego psa.
Mogą być trudne do włamania do domu — może to zająć do 50 powtórzeń, aby uzyskać odpowiednią rutynę nocnika — i prawdopodobnie przez jakiś czas będą wymagały nadzoru w domu. Nie pozwól małej czarodziejce postawić na swoim, ale daj obsypywać ją pozytywnymi opiniami, aby nie było tak frustrujące.
Zdrowie
Te szczenięta są ogólnie zdrowe, ale tak jak w przypadku każdej rasy istnieją pewne typowe schorzenia, o których powinieneś wiedzieć. Shih tzu czasami radzą sobie z infekcjami ucha, dysplazją stawu biodrowego, zwichnięciem rzepki (zesunięta rzepka), przepukliną pępkową i przeciekiem wrotno-systemowym wątroby (wrodzona wada polegająca na tym, że naczynia krwionośne pozwalają krwi ominąć wątrobę). Ale nie martw się: wszystkie te problemy można leczyć.
Shih tzu może nie stracić zębów dziecka przed pojawieniem się zębów stałych, co może wymagać wizyty u weterynarza w celu usunięcia. Ponieważ rasa ma przodozgryz, mogą również mieć brakujące lub nierówne zęby. Ze szczeniakiem shih tzu możesz mieć do czynienia z wieloma wąchaniami, prychaniami i głośnym chrapaniem podczas ząbkowania. Z wiekiem może cierpieć na odwrotne kichanie – świszczący dźwięk, gdy jest nadmiernie podekscytowana – zbyt szybko przełyka jedzenie lub napotyka alergen.
Jej wyłupiaste oczy również mogą powodować problemy, w tym zaćmę, postępujący zanik siatkówki, odwarstwienie siatkówki i suchość rogówki. Oczy mogą również ulec zapaleniu w wyniku nadmiernej ekspozycji na powietrze z powodu nieprawidłowego zamykania powiek. Natychmiast skontaktuj się ze swoim weterynarzem, jeśli zauważysz jakiekolwiek problemy z oczami swojego shih tzu.
Historia
Zagłębianie się w historię shih tzu przypomina małą lekcję historii Azji Wschodniej. Według Klubu Shih Tzu rasa ta pochodzi sprzed co najmniej 1000 lat, a zapisy o psach „pod stołem” pojawiały się w Chinach aż do 8000 lat p.n.e. Uważa się, że były pierwotnie hodowane w Tybecie – niektórzy twierdzą, że przez tybetańskich mnichów a małe psy zostały wysłane do chińskich cesarzy jako prezenty. Uważa się, że Chińczycy następnie wyhodowali je z pekińczykiem i mopsami lub Lhasa apsos, aby stworzyć shih tzu, które znamy dzisiaj.
Inne legendy obfitują w królewskie dziedzictwo shih tzu. Podobno w XIII wieku Marco Polo odkrył, że mongolski cesarz Kubilaj-chan trzymał małe „lwi” psy, uważane za shih tzu, z wytresowanymi lwami myśliwskimi, aby utrzymać je w spokoju. (Warto zauważyć, że pekińczyk jest również nazywany po chińsku „psem lwem”.) Istnieją również zapisy, że chińska rodzina królewska trzymała psy podobne do shih tzu podczas dynastii Ming (1368–1644).
W 1861 roku shih tzu zyskało jeszcze większy status dzięki cesarzowej wdowie Cixi z Chin. Miała prawdziwą miłość do zwierząt i spędzała dużo czasu na ich hodowli. Mówi się, że podczas jej panowania została obdarowana przez Dalajlamę, parę spektakularnych shih tzu, którzy mieszkali we własnym pałacu i zostali wyszkoleni, by siedzieć i machać, gdy przybyła cesarzowa. Kiedy cesarzowa Cixi zmarła w 1908 roku, hodowla shih tzu prawie się zatrzymała, prawie powodując wyginięcie.
Shihtzu przez długi czas były ukryte za murami pałacu i tak naprawdę pojawiły się poza Azją — najpierw w Anglii i Irlandii — pod koniec lat dwudziestych i na początku lat trzydziestych XX wieku. Rasa trafiła do Stanów Zjednoczonych dwie dekady później i została uznana przez AKC w 1969 roku.
Ciekawostki
- Folklor mówi, że Budda podróżował z małym psem uważanym za shih tzu. Pewnego dnia, gdy podróżowali, rabusie zbliżyli się do Buddy, a mały piesek zamienił się w dzikiego lwa, opiekując się rabusiami i ratując życie Buddy. Lew zamienił się z powrotem w małego psa, którego Budda podniósł i pocałował. Wiele shih tzu ma na głowie białą plamę, która podobno oznacza miejsce pocałunku Buddy.
- Kiedy shih tzu groziło wyginięcie, do odbudowy rasy wykorzystano siedem samców i siedem samic. Dziś każde shih tzu można powiązać z tymi 14 psami.
- Od dawna popularne w Chinach i Europie, shih tzu zostały przywiezione do Stanów Zjednoczonych w latach 40. i 50. XX wieku przez amerykańskich żołnierzy stacjonujących w Europie.
- Shih tzu są popularne zarówno wśród członków rodziny królewskiej, jak i celebrytów. Znani właściciele shih tzu to Beyoncé, Bill Gates, Mariah Carey i Nicole Richie.