Szwedzki pies rasy Vallhund Informacje i charakterystyka

Szybki i inteligentny, charyzmatyczny szwedzki vallhund — zwany również SV — ma starożytny rodowód sięgający czasów Wikingów. Ale jeśli jego imię nie jest znajome, to dlatego, że przebywa w USA dopiero od około 50 lat i pozostaje rzadką rasą.

Vallhund, co po szwedzku oznacza psa owczarka, jest żywym i pewnym siebie towarzyszem. W aktywnej rodzinie będzie się dobrze rozwijał, ucząc się sztuczek; udział w agility, flyball i innych psich sportach; i rozszyfrowanie dowolnej zabawki logicznej, którą masz pod ręką (lepiej zaopatrz się!). Kiedy dzień się skończy, nie będzie mu się podobać nic lepszego niż przytulanie się do swoich ulubionych ludzi, by poklepać się po dłoniach i poczęstować jednym lub dwoma smakołykami.

Jeśli szybko mrugniesz, możesz pomyśleć, że zauważyłeś jakiegoś rodzaju podszywającego się pod corgi, gdy przechadza się przystojny SV. Dorosły szwedzki vallhund jest nisko nad ziemią — ma około 11–13 cali wysokości — ma sterczące, spiczaste uszy i długą kufę, a ten pasterz jest bardzo podobny do walijskiego corgi Pembroke lub walijskiego corgi Cardigan.< /p>

Odnotowanie różnic między szwedzkimi walhundami a corgi wymaga więcej niż szybkiego spojrzenia, ponieważ te psy są dalekimi kuzynami. Według szwedzkiego Vallhund Club of America (SVCA), w VIII lub IX wieku dość szkicowe drzewo genealogiczne sugeruje, że albo vallhund – którego przodkami są skandynawskie szpice – odwiedził Walię, albo corgi wybrały się na wycieczkę do Szwecji, gdzie się wymieszały.

Dlatego te rasy pasterskie mają pewne cechy fizyczne. Chociaż ich waga jest podobna, a walhundy ważą średnio od 28 do 33 funtów, nie są tak krępe jak corgi i mają dłuższe nogi.

Niektórzy pożądają tyłka corgi, a SV mają własną, odlotową akcję zadu! Pam Abrath jest przewodniczącą szwedzkiego komitetu ratunkowego Vallhund dla SVCA i byłą współhodowcy w Fantasi Swedish Vallhunds w Wisconsin. Przedstawia różne naturalne opcje ogonów, które te szczenięta mają od urodzenia – nawet w tym samym miocie.

„Mogą mieć wszystko, od ogona bez ogona lub krótkiego ogona po pełne ogony o różnej długości”, mówi. „Pełny ogon może być ciasno zakręconym ogonem szpica lub ogonem szablowym. To unikalna cecha naszej rasy”.

Podwójna szata szwedzkiego Vallhunda, gruba, aby wytrzymać żywioły, jest krótka i trójkolorowa, z różnymi odcieniami czerni, błękitu, szarości, złota lub bieli, zwykle w sobolowym wzorze . Jego ciemnobrązowe owalne oczy są otoczone czernią, co podkreśla radosny, ale czujny wyraz.

Od chwili, gdy mogą chodzić na małych nogach, szwedzkie szczenięta vallhund są pełne wigoru! Hałaśliwy, chętny do pracy i zabawy oraz dociekliwy w otaczającym ich świecie, są doskonałym wyborem dla aktywnego rodzica zwierząt domowych, który chce dużo zaangażowania ze swoim futrzanym przyjacielem.

Jeśli nie potrzebujesz niezależnego i godnego zaufania czworonożnego parobka, pamiętaj, że szwedzki pies rasy vallhund żyje najlepiej, jeśli codziennie jest zaangażowany psychicznie i fizycznie. Oznacza to używanie łamigłówek, gier i interaktywnych zabawek do stymulowania strategicznego myślenia, a także różnego rodzaju ćwiczeń, aby wykorzystać jego niesamowitą energię. Są też dobrymi kumplami na wędrówki, a od czasu do czasu mogą nawet cieszyć się kąpielą w wodzie.

POKREWNE: 9 zabawnych, łatwych sztuczek dla psa, których możesz nauczyć swojego psa (dla początkujących lub bardziej zaawansowanych rodziców zwierząt domowych)

Ogólny temperament szwedzkiego Vallhunda jest przyjazny i łagodny, z psotnym poczuciem humoru. Abrath mówi, że są również szczęśliwi, że mogą nosić etykietę „Velcro dog”, trzymając się blisko swoich właścicieli i chcąc być zaangażowanym we wszystko, co robią.

Jako naturalni pasterze i historyczni strażnicy swoich ludzi i stad zwierząt, bacznie obserwują także swoje środowisko. Przedszkole dla szczeniąt i wczesna socjalizacja pomagają Twojemu szwedzkiemu szczeniakowi walhund zachować równowagę w miarę dojrzewania.

Ponieważ są bardzo uważne i lojalne, szwedzkie walhundy są często psami terapeutycznymi. W rzeczywistości, SV o imieniu Moose, który brał udział w imprezie Westminster Kennel Club 2011, wykrył zbliżający się udar u matki swojego właściciela. Teraz jest dobry pies!

Abrath mówi, że szwedzkie walhundy są dość głośne. „Niektórzy lubią rozmawiać, a kiedy im coś powiesz, odpowiedzą ci — ale mają też wiele do powiedzenia w innych sytuacjach!”

Jeśli więc myślisz o psie w mieszkaniu, pies może czuć się komfortowo w tym środowisku, o ile w razie potrzeby szanuje „ciche” wskazówki i ma ładne, otwarte zielone przestrzenie do biegania każdego dnia.

Ponieważ SV chcą spędzać dużo czasu ze swoimi właścicielami, mówi Abrath, mogą przystosować się do większości warunków życia i typów domów, jeśli dostaną wystarczającą ilość ruchu i stymulacji umysłowej. Ale najlepiej, jeśli jest na ogrodzonym terenie, gdziekolwiek zostanie spuszczony ze smyczy, w przeciwnym razie możesz być zaskoczony, jak szybko – i jak daleko! – może uciekać.

Nie jest niespodzianką, jeśli spróbuje dogonić również wszystkie inne szczeniaki w psim parku. Naturalny instynkt pasterski szwedzkich walhundów, polegający na porządkowaniu stworzeń, może być początkowo postrzegany jako władczy, ale gdy są dobrze wyszkolone i zsocjalizowane, w rzeczywistości są całkiem zgodne z innymi psami, dobrze żyją z kotami i są świetnymi towarzyszami dla dzieci. Aktywni seniorzy mogą również docenić to, jak SV zapewnia im rozrywkę swoimi umiejętnościami sportowymi, a jednocześnie znajduje czas na przytulanie się na kanapie pod koniec pracowitego dnia.

Trekking z wikingami w wytrzymałym podwójnym płaszczu oznacza, że te wytrzymałe szczeniaki poradzą sobie w terenie. Abrath mówi, że SV radzą sobie dobrze w gorącym, ciepłym lub zimnym klimacie, ale znowu spodziewają się, że będą spędzać większość czasu ze swoimi ludźmi. Dlatego nie zostawiaj ich w budy zbyt długo samych – zwłaszcza w ekstremalnych temperaturach. Jeśli nie czujesz się komfortowo przebywając na zewnątrz, oni też.

Psy o podwójnej sierści, w tym szwedzkie walhundy, czerpią korzyści z dobrego szczotkowania do skóry mniej więcej raz w tygodniu, aby ograniczyć linienie do minimum. Ale opuść włazy, gdy zaczyna się sezon dmuchania płaszcza, ponieważ wtedy futro naprawdę lata! Na szczęście dzieje się to tylko wiosną i jesienią.

Nie będziesz musiał zbyt często kąpać swojego valhunda, chyba że potoczy się w czymś obrzydliwym. Ale kiedy nadmuchuje sierść, letnia kąpiel z delikatnym szamponem dla psów, a następnie lekkie wysuszenie i szczotkowanie, może zminimalizować ilość kłaczków, które lądują na twoim stole.

W przeciwnym razie twój wytrzymały vallhund nie wymaga częstej konserwacji. Regularnie myj zęby, czyść uszy i przycinaj paznokcie w razie potrzeby, a oboje dostaniecie smakołyk podczas następnej wizyty weterynarza.

Mocne szczenię, żyjące od 12 do 15 lat, szwedzkie walhundy są w większości zdrową rasą, która nie budzi żadnych obaw.

„Najczęstszym problemem zdrowotnym w tej rasie jest retinopatia SV/PRA [postępujący zanik siatkówki] występujący do tej pory tylko w naszej rasie” – mówi Abrath. „Dotknięte chorobą psy rzadko mają utratę wzroku w późniejszym życiu”.

Według VCA Hospitals retinopatia/PRA to choroba zwyrodnieniowa komórek fotoreceptorowych siatkówki. Choroba jest dziedziczna, więc najpierw porozmawiaj ze szwedzkim hodowcą vallhund, aby dowiedzieć się, jakiego rodzaju oceny okulistyczne wykonują i uzyskać test DNA retinopatii SV. Ponieważ Vallhundy nie są tak powszechne w USA jak w Europie, upewnij się, że wybierasz renomowanego hodowcę.

POWIĄZANE: 9 wskazówek, jak unikać fałszywych hodowców, sztuczek ratunkowych i internetowych zakładów dla szczeniąt

Inne szwedzkie problemy zdrowotne walhundów mogą obejmować dysplazję stawów biodrowych, częsty problem u ras pasterskich, zdefiniowany przez American College of Veterinary Surgeons jako „zaczyna się u psów wraz z ich wzrostem i powoduje niestabilność lub luźne dopasowanie (wiotkość) stawu biodrowego. Wiotkość stawu biodrowego jest odpowiedzialna za potencjalne objawy kliniczne (objawy) bólu biodra i dysfunkcji kończyn oraz postępujące zmiany w stawach”.

Abrath twierdzi, że problemy zdrowotne, których doświadcza niewielka liczba SV, mogą obejmować epilepsję, problemy z sercem, problemy autoimmunologiczne oraz alergie pokarmowe i środowiskowe.

Prawdziwe początki szwedzkiego vallhunda są uwikłane w tradycję wikingów — w rzeczywistości, według SVCA, byli oni kiedyś znani jako psy wikingarni lub „ Psy wikingów.” I oczywiście wspomniana rodzinna walka „kto był pierwszy” z corgis jeszcze bardziej dezorientuje drzewo przodków.

Ale historycy rasy uważają, że wczesne związki z Wikingami ponad 10lat temu wskazują, że walhundy poprzedzały corgi. Podróżując przez nordyckie morza i pasąc na rozległych połaciach lądu, ci odważni i odważni towarzysze zawsze byli u boku swoich wojowników i często chowani razem z nimi.

Ceniona za swoje zdolności do hodowli bydła, SVCA stwierdza, że oprócz tego, że jest jedną z narodowych ras psów w Szwecji, kraj ten ogłosił walhund jako Lantras: „ oznaczenie, które obejmuje pokazywanie takich cech, jak długie życie, cierpliwość do trudów i wytrzymałość”.

Zaskakujące jest więc, że na początku XX wieku ich liczba spadła — do początku lat 40. niemal wyginęła.

Hrabia Hrabia Björn von Rosen, który poświęcił sporo czasu i środków na ożywienie innych cenionych szwedzkich ras, zwrócił się do innego hodowcy, KG Zetterstena, aby sprawdzić, czy mogą uratować Svenska Vallhund< /em>. W ciągu 20 lat SV ponownie rozkwitł w swojej ojczyźnie i został uznany przez różne kluby ras w Europie.