| wysokość |
|
| waga |
|
| żywotność |
|
| rozmiar rasy |
|
| dobry z |
|
| temperament |
|
| inteligencja |
|
| kwota przelana |
|
| potrzeby ćwiczeń |
|
| poziom energii |
|
| poziom szczekania |
|
| ilość śliny |
|
| grupa rasowa |
|
| długość/tekstura płaszcza |
|
| kolory |
|
| wzory |
|
| inne cechy |
|
Keeshond (wymawiane „kayz-hawnd”, liczba mnoga „keeshonden”) to średniej wielkości rasa towarzysząca, która w przeszłości służyła jako psy stróżujące na barkach w Holandii. Keeshonden to dobrze usposobione szczenięta, które dobrze dogadują się w sytuacjach rodzinnych i są łatwe do wyszkolenia. Rasa ma grubą, szarą, kremową i czarną podwójną sierść z charakterystycznymi plamkami okularowymi wokół oczu. Keeshonden będzie wymagał regularnej pielęgnacji, aby zachować swój wygląd i regularnych ćwiczeń, aby dopasować się do aktywnego temperamentu.
Chociaż piękny i szczęśliwy pies, keeshond jest stosunkowo rzadki w Stanach Zjednoczonych.
Wygląd
Keshond to efektowny pies średniej wielkości z prostymi uszami i grubą podwójną sierścią w kolorze szarym, czarnym i kremowym. „Powinny mieć pełną sierść, która jest szorstka na zewnętrznych włosach i bardziej miękka na podszerstku” – mówi Kristen Dowd, hodowca rasy keeshond i zasłużony hodowca AKC. Ta podwójna sierść jest gruba jak lwia grzywa wokół szyi, ściślej przylega do ciała i krótsza na głowie, nogach i stopach. Mają bogato upięte ogony, które zwijają się płasko na ich ciele. Ich pełne powłoki będą wymagały regularnej konserwacji.
Keshonden zazwyczaj mają ciemnobrązowe oczy i charakterystyczne okulary – ciemne linie ukośne z zewnętrznego kącika oka, które sprawiają, że wygląda, jakby nosili okulary. Te cechy dają im czujny i inteligentny wyraz; niektórzy nazwali swoje wyrażenia „podobnymi do lisów” ze względu na kształt głowy, migdałowe oczy i ukośne umiejscowienie oczu.
Dojrzały keeshond ma od 17 do 18 cali wysokości i waży 35-45 funtów.
Temperament
Keeshonden to psy o dobrym temperamencie i dużej osobowości. „Są głupi, dociekliwi, bardzo serdeczni i przywiązani do swoich ludzi” – mówi Dowd.
Jako pies historycznie wyszkolony do alarmowania swoich właścicieli w przypadku niebezpieczeństwa, szczekanie przychodzi naturalnie do keeshond. Jednak „jeśli włożysz wysiłek w wyszkolenie ich i skorygowanie szczekania jako szczeniaka, nie będą szczekać bez przerwy”, mówi Dowd.
POWIĄZANE: Dlaczego szkolenie psa jest tak ważne i jak zacząć
Kreshond jest psem niezwykle aktywnym i bardzo inteligentnym, więc będzie szybko się uczył podczas treningu. Keeshond Club of America zaleca zapisanie szczeniaka rasy Keeshond na zajęcia szkoleniowe, aby nauczyć go podstaw bycia uprzejmym i towarzysko z nowymi ludźmi i innymi szczeniakami.
Keshond najlepiej sprawdza się w domu, w którym są ludzie; nie jest psem hodowlanym. „Rozwijają się w środowisku, w którym mogą zwracać uwagę i kochać” – mówi Dowd. „Nie radzą sobie dobrze w izolacji”. Ponieważ są tak mądre i muszą mieć zajęty mózg, keeshonden potrzebują wystarczającej stymulacji umysłowej — nawet układanki lub inne interaktywne zabawki mogą przejść długą drogę. Dowd mówi, że cichy dom bez akcji nie jest najlepszym miejscem na keeshond.
Keshonden z łatwością pasuje do rodzin z innymi psami i dziećmi i będzie witał nieznajomych z otwartymi ramionami — zwłaszcza jeśli przyniesie smakołyki.
POKREWNE: 10 psów, które tworzą wspaniałe rodzinne zwierzęta domowe
Chociaż może tolerować życie w mieszkaniu, keeshond lubi wychodzić i ćwiczyć codziennie. Potrafi również wytrzymać zimną pogodę, a nawet chętnie wykorzysta śnieżne dni, kiedy nadejdą.
Opieka
Cały ten problem wymaga trochę pracy. Dowd zaleca właścicielom Keeshond szczotkowanie i czesanie swoich psów co najmniej raz w tygodniu. Ale keeshonden wymagają rzadszych kąpieli niż inne rasy, ponieważ ich płaszcze są samoczyszczące i wytwarzają minimalny zapach. Keeshond należy kąpać co miesiąc, ale może trwać dłużej między kąpielami, jeśli co najmniej raz w miesiącu szczotkuje się go do skóry. Najlepiej byłoby, gdybyś przynajmniej raz na trzy lub cztery miesiące zabrał keeshond na wizytę u fryzjera w celu pielęgnacji.
„Dobra tekstura sierści zapewni psu i właścicielowi przyjemne wrażenia podczas pielęgnacji i będzie wymagać mniej konserwacji niż nieprawidłowa tekstura sierści” – mówi Dowd.
Keeshonden linieją dwa razy w roku, kiedy „dmuchają” lub zrzucają cały podszerstek naraz. To sezonowe zrzucanie może być intensywne i trwać do trzech tygodni. I, jak wszystkie psy, keeshond potrzebuje przycinania paznokci i regularnego szczotkowania zębów.
Keeshonden to aktywna rasa. Zaplanuj regularne spacery ze swoim keeshondem, zwłaszcza jeśli nie ma dostępu do ogrodzonego podwórka, po którym mógłby biegać. „Keeshonden ma umiarkowane wymagania dotyczące ćwiczeń i zwykle może sobie poradzić z 1-2 spacerami dziennie”, mówi Alicen Tracey, DVM w Den Herder Veterinary Hospital w Waterloo w stanie Iowa i członek Rady Doradczej Daily Paws.
Dowd mówi, że keeshonden szybko się uczą i szybko nauczą się podstaw treningu, jeśli będą nauczane z cierpliwością i pozytywnym wzmocnieniem.
Zdrowie
Typowa długość życia szpicruty wynosi od 12 do 15 lat. „Istnieją pewne problemy zdrowotne w rasie, więc zawsze szukaj renomowanego hodowcy, który przeprowadza wstępne badania zdrowia i może dostarczyć dokumentację normalnych wyników” – mówi Dowd. Nie bój się zadawać pytań hodowcy.
Według Tracey rasa szpica rasy keeshond jest szczególnie podatna na nadczynność przytarczyc, ubytek przegrody międzykomorowej i łysienie X.
„Nadczynność przytarczyc to choroba, którą Keeshonden może dziedziczyć ze względu na autosomalną dominującą cechę, która zazwyczaj obejmuje rodzaj raka związanego z przytarczycami” – mówi Tracey. Rokowanie jest zazwyczaj doskonałe po operacji szpica. „Częste objawy kliniczne tej choroby obejmują zwiększone oddawanie moczu i pragnienie, wysiłek lub trudności w oddawaniu moczu, brak apetytu, letarg lub wymioty” – mówi.
Wada przegrody międzykomorowej jest „wrodzoną wadą serca”, która może być dziedziczna w Keeshonden i charakteryzuje się „komunikacją między prawą i lewą komorą serca”, mówi Tracey. Szczenięta z tą wadą mogą mieć głośny szmer serca i inne objawy, w tym osłabienie, letarg, kaszel, a nawet omdlenia.
Łysienie X to choroba głównie kosmetyczna powodująca symetryczne wypadanie włosów na grzbiecie psa.
„Keeshonden może być również podatny na inne rodzaje dolegliwości typowych dla ich wielkości rasy, takie jak cukrzyca, dysplazja łokcia, dysplazja stawów biodrowych lub zwichnięcie rzepki” – mówi Tracey.
Regularne kontrole i opieka weterynarza pomogą Twojemu szpatułowi pozostać w dobrym zdrowiu.
Historia
Keshond to stara rasa pochodzenia arktycznego lub subarktycznego. Uważa się, że należą do rodziny psów szpiców wraz z rasami takimi jak alaskan malamute, akita, chow chow i Pomeranian. Keeshonden pojawił się w dziełach wielkich artystów, a nawet stał u boku angielskich członków rodziny królewskiej, takich jak Jerzy I, Jerzy IV i Wiktoria I.
Według Keeshond Club of America, keeshond był popularny w Holandii, gdzie służył jako pies barkowy. Byli trzymani jako psy stróżujące i towarzysze na holenderskich statkach pływających sztucznymi drogami wodnymi. Cornelius „Kees” de Gyselaar, przywódca XVIII-wiecznej Holenderskiej Partii Patriotów, miał za swojego stałego towarzysza keeshond, więc rasa stała się symbolem Partii Patriotów. Kiedy partia została pokonana w latach 70. XVIII wieku, znaczenie polityczne sprawiło, że posiadanie psa rasy szpaltowej stało się niebezpieczne.
Minęło ponad sto lat, zanim keeshond wrócił do publicznej wiadomości. Rasa była znana jako keeshond holenderski. W 1910 kilka keeshondenów zostało sprowadzonych do Anglii. American Kennel Club uznał rasę w 1930 roku.
Ciekawostki
- Według AKC keeshonden są znani jako „Uśmiechnięty Holender” ze względu na ich tendencję do zaginania warg i obnażania zębów w grymasie. To nie jest warczenie, ale radosny i uległy uśmiech.
- Keeshond wykopie dziurę w ziemi, aby położyć się tam, gdzie jest chłodniej latem i cieplej zimą.
- Keeshonden są doskonałymi psami terapeutycznymi i gośćmi domów opieki, według klubu rasy.