Owczarek belgijski (owczarek belgijski) Informacje o rasie i charakterystyka psów

Owczarki belgijskie mają długie i imponujące CV. Pierwotnie hodowane pod koniec XIX wieku jako psy pasterskie, zaczęły pomagać na farmach hodowlanych i mlecznych w Belgii. Ale być może praca, którą ten pies pracujący (który jest także owczarkiem belgijskim, Groenendael, pasterz Groenendael, a ze względu na ich gorliwe usposobienie, jest „dobrym chłopcem” lub „dobrą dziewczynką”), jest najbardziej pożądana. bycie lojalnym najlepszym przyjacielem swojego człowieka.

„Groenendael jest jak mądry najlepszy przyjaciel, który zawsze jest gotowy na kolejną przygodę” – mówi Colleen Demling-Riley, CPDT-KA, CBCC-KA, CDBC, behawiorysta psów z Dogtopia . „Są to bardzo energiczne psy pracujące i w 1procentach oddane swoim rodzinom”.

Owczarek belgijski balansuje na myśl o byciu psem średniej i dużej wielkości i może ważyć od 45 do 75 funtów. Jego długa sierść i długi pysk sprawiają, że jest piękną pięknością, ale ponieważ jest stosunkowo rzadką rasą w USA, możesz nie zobaczyć go biegającego po lokalnym psim parku.

Jako energiczne szczenię, owczarki belgijskie potrzebują codziennych ćwiczeń. Spacer po bloku go nie przetnie; te psy potrzebują długiego spaceru lub dobrego biegu. Te słodkie i wrażliwe psy zwykle dobrze pasują do aktywnych domów i radzą sobie dobrze ze starszymi dziećmi i innymi psimi przyjaciółmi.

Z długim czarnym płaszczem i inteligentnym spojrzeniem owczarek belgijski uosabia wyrażenie „jasnooki i krzaczasty ogon”. Te smukłe psy są silne, zwinne i mają gładką, pewną postawę. Samice należą do kategorii psów średniej wielkości, ważących 45–60 funtów. Samce owczarków belgijskich są większe, ważą od 55 do 75 funtów.

Ich oczy są ciemnobrązowe i mają kształt migdałów, a według Belgijskiego Klubu Owczarków Ameryki ich wyraz wskazuje na „czujność, uwagę, gotowość do działania”.

Owczarek belgijski ma gęsty podszerstek i twardszą sierść zewnętrzną, która jest długa, prosta i dobrze sprawdza się w niskich temperaturach i klimacie. Maść owczarka belgijskiego jest zazwyczaj czarna, a jego sierść (która ma teksturę pomiędzy jedwabistą a żylastą) może mieć również małe białe plamy na klatce piersiowej, na czubkach palców, podbródku i kufie.

„Dzięki pięknej, dwuwarstwowej sierści te szczenięta muszą być szczotkowane tylko dwa razy w tygodniu, ale rodzic powinien być gotowy na okres linienia” – mówi Demling-Riley. „Przynajmniej raz w roku mocno zrzucają i zostawiają psią sierść w całym domu. Powinny być szczotkowane codziennie w okresie linienia”.

Przypisz to swojej historii jako psów pracujących: owczarki belgijskie mają to w swoim DNA, aby służyć jako strażnicy swojej trzody. Dziś są odważnymi, poważnymi i czujnymi towarzyszami, którzy czuwają nad swoimi domami i obserwują obcych.

Inteligentne i intuicyjne owczarki belgijskie są wspaniałymi szczeniętami rodzinnymi i dobrze radzą sobie z dziećmi, mówi Demling-Riley. „Mają popęd zdobyczy, więc mogą nie pasować najlepiej do gospodarstwa domowego z innymi małymi zwierzętami” – mówi.

„Ich instynkty opiekuńcze mogą jednak prowadzić do odstających zachowań i powinny być dobrze uspołecznione jako szczeniak, aby zapobiec powstawaniu tego problemu” – mówi Garner. „Przy odpowiednim szkoleniu Groenendaels wyrosną na przyjazne i przyjazne psy”.

Chociaż dobrze wyszkolony owczarek belgijski jest uprzejmy i zachowuje się jak najlepiej, jego wielkość i poziom energii oznaczają, że dom ze starszymi dziećmi byłby dla niego lepszy niż dom z małymi lub małymi dziećmi lub małe dzieci, mówi Garner.

Belgijskie owczarki absolutnie kochają swoich ludzi, a ponieważ są pełne energii, są bardziej odpowiednie jako towarzysze wędrówek niż kumple oglądający napady z Netflixa.

„Rozwijają się w domu, w którym jest aktywna rodzina, która włącza ich w codzienną rutynę” — mówi Demling-Riley.

Ponieważ pragną ludzkiego towarzystwa, nie powinni być zostawiani sami na długi czas. Ponadto, ponieważ belgijskie owczarki uwielbiają być aktywne, wymagają regularnych ćwiczeń i potrzebują przestrzeni, aby rozprostować nogi, mówi Garner.

„Oznacza to, że najlepiej pasują do domu z podwórkiem i właścicieli, którzy lubią długie spacery” – mówi.

Belgijskie owczarki lubią spędzać czas na zabawie i interakcji z ludźmi, a najlepiej radzą sobie w domu z właścicielami, którzy mają czas i energię, aby stymulować je umysłowo. Jeśli upewnisz się, że Twój belgijski owczarek ma dostęp do interaktywnych zabawek, miejsce do przybliżania i dużo uwagi, będzie jednym szczęśliwym szczeniakiem!

Ponownie, owczarki belgijskie są wspaniałymi zwierzętami domowymi, ale mogą być trochę za duże i hałaśliwe dla małych dzieci. A ponieważ mogą być podejrzliwe wobec obcych, wszystkie szczenięta owczarków belgijskich muszą być dobrze zsocjalizowane od najmłodszych lat. Dobrze dogadują się z innymi psami, ale ze względu na swoje instynkty pasterskie mogą próbować złapać rodzinnego kota.

Owczarki belgijskie zawsze chcą być w ruchu. Z tego powodu każdy, kto myśli o dodaniu jednego do swojej rodziny, powinien mieć wystarczająco dużo czasu na ćwiczenia ze swoim szczeniakiem.

Demling-Riley mówi, że te aktywne, pracujące psy często muszą być ćwiczone co najmniej dwie godziny dziennie. „Określenie »zmęczony pies to dobry pies« jest szczególnie prawdziwe w przypadku Groenendaelów” – mówi.

Owczarki belgijskie są bardzo inteligentne i uwielbiają uwagę właściciela, co sprawia, że szkolenie jest zabawnym zadaniem. Jak w przypadku każdej rasy, czas treningu powinien obejmować pozytywne wzmocnienie i opiekę, mówi Laura Monaco Torelli, KPA CTP, dyrektor ds. Treningu zwierząt w Animal Behavior Training Concepts. Sugeruje planowanie krótkich (jedno- lub dwuminutowych) sesji w ciągu dnia i uwzględnianie jedzenia psa lub ulubionych przysmaków, aby wzmocnić pożądane zachowania.

„Wykorzystaj też część posiłków jako czas szkolny” — mówi. „Po treningu umieść resztę jedzenia w zabawkach wzbogacających, aby mogli odkrywać i przekąsić, aby utrzymać aktywny nos, łapy i usta”.

Ponieważ te psy są tak inteligentne, będą poruszać się po zabawkach-puzzlach jak profesjonalista!

Torellie sugeruje również upewnienie się, że młody szczeniak lub starszy pies ma pozwolenie weterynaryjne na dłuższe spacery i intensywniejsze ćwiczenia, takie jak bieganie. Możesz zintegrować czas treningu z krótkimi porami zdrowych (nie wyczerpujących) ćwiczeń i czasu na zabawę.

Jeśli chodzi o pielęgnację, owczarki belgijskie są dość łatwe w utrzymaniu. Wymagają szczotkowania dwa razy w tygodniu (codzienne szczotkowanie podczas sezonowej szopy!), regularnego obcinania paznokci, okazjonalnego czyszczenia uszu i częstego mycia zębów.

Owczarek belgijski jest znany ze swojej sprawności i energii, ale nadal może być podatny na pewne typowe problemy zdrowotne, mówi Garner.

„Dysplazja stawu biodrowego i łokciowego jest częstym problemem, co oznacza, że ważne jest, aby regularnie sprawdzać stan stawów, aby zapewnić im mobilność” – mówi.

Zaćma to również coś, na co powinni zwrócić uwagę właściciele belgijskich owczarków. Jeśli zauważysz zmętnienie w jego oku lub oznaki, że wzrok twojego psa się pogarsza, mówi Garner, najlepiej zasięgnąć porady weterynarza.

Jeśli Groenendaels nie są odpowiednio karmione i ćwiczone, są również narażone na otyłość, która może powodować szersze problemy zdrowotne, takie jak cukrzyca, osłabiony układ odpornościowy, zapalenie trzustki i wysokie ciśnienie krwi. mówi Garner.

„W niektórych przypadkach walka o utrzymanie prawidłowej wagi może wskazywać na problem z tarczycą” – mówi. „Więc jeśli martwisz się wagą swojego psa, powinieneś skonsultować się z weterynarzem”.

Historia owczarka belgijskiego sięga do belgijskich pastwisk pod koniec XIX wieku, gdzie psy te pomagały w pracach pasterskich.

Ale ponieważ tak szybko się uczą i ciężko pracują, w pierwszej dekadzie XX wieku zaczęli zdobywać inne posady. Według BSCA, belgijskie owczarki pracujące dla sił policyjnych w Belgii, Paryżu, Nowym Jorku, a także w Newark, europejskie patrole graniczne NJ również sprowadziły je, by służyły jako psy stróżujące. Służyły nawet podczas wojen światowych jako posłańcy, psy Czerwonego Krzyża i psy obronne. Jako psy Czerwonego Krzyża nosiły lekarstwa i manierki z wodą dla rannych żołnierzy w polu i prowadziły medyków do nieprzytomnych. Dziś owczarki belgijskie są powszechnie używane w zespołach poszukiwawczo-ratowniczych.

• Psy owczarków belgijskich zostały po raz pierwszy sklasyfikowane w latach 90. XIX wieku. Jest owczarek belgijski (znany również jako Groenendael), belgijski Malinois, Tervuren i Laekenois. Chociaż anatomicznie identyczne, ich płaszcze różnią się fakturą, kolorem i długością.
• „Groenendael” to nazwa belgijskiej wioski, w której po raz pierwszy wyhodowano tych pasterzy, stąd ich nazwa.
• Pod koniec XIX wieku Belgia zdecydowała, że owczarek belgijski będzie jej narodowym psem pasterskim. Psy są wymienione w „Wojnach galijskich” Juliusza Cezara, według Peggy Richter, sędziny AKC i rasy pasterskiej.