Catahoula Leopard (Catahoula Leopard Cur) Informacje o rasie i charakterystyka psa

Pochodzący z bujnej, wilgotnej zieleni Luizjany, psy Catahoula leopard (czasami nazywane Catahoula leopard cur) zostały opracowane jako niezwykle wszechstronne psy pracujące. W ich stanie rodzinnym Catahoulas ma za zadanie zaganiać bydło, działać jako psy stróżujące, aportować ptactwo wodne i polować na dzikie świnie.

Z dala od obcych, lamparty Catahoula rozwijają silne więzi z jednostkami rodzinnymi i mogą tworzyć wspaniałe psy rodzinne, pod warunkiem, że są traktowane z myślą o odpowiednim szkoleniu. Wyhodowany z silną niezależną pasją, Catahoulas nie boją się stanąć w obronie siebie i powiadomią Cię, gdy się z czymś nie zgodzą.

Psy lamparta Catahoula są uderzające. Ponieważ główną troską ich stada hodowlanego jest ich zdolność do pracy i pasterstwa, wygląd jest często kwestią drugorzędną, co pozwoliło na oszałamiającą różnicę między psami.

Historycznie wszystkie dzisiejsze Catahoulas pochodzą z trzech linii hodowlanych, z których każda dawała psy różnej wielkości i koloru. Przez lata te trzy linie były wielokrotnie krzyżowane, co skutkuje zmiennością, którą widzimy dzisiaj. Płaszcze mają różne kolory, takie jak czarny, czerwony i żółty, a także pręgowane i podwójnie pręgowane. Zobaczysz również płaszcze z wzorem merle lub „lamparciem”, który nadaje psu imię, w odcieniach czerni, błękitu i czerwieni. Zróżnicowanie jest tak duże, że dwa jednokolorowe Catahoule, które są hodowane, często powodują powstanie miotu pręgowanych lub merle umaszczonych szczeniąt.

Te psy zazwyczaj mają gładką, krótką sierść lub grubą, średnią. Krótka sierść jest zdecydowanie najczęstsza. Te płaszcze są bardzo zbliżone do ciała i błyszczące, co nadaje Catahoula prawie pomalowany wygląd. Choć jednowarstwowa, Catahoula regularnie zrzuca.

Oprócz uderzających kolorów sierści, Catahoulas są dobrze znane ze swoich oczu, które często występują w jasnych kolorach lub we wzorach „szkła” i „pękniętego szkła”, które sprawiają, że wyglądają jak łupki szary, jasnoniebieski lub biały. Catahoula nosi również gen heterochromatyczny, więc często widzi się je z dwoma różnymi kolorami oczu.

Catahoulas mają około 2 stopy wzrostu i są smukłymi, dobrze umięśnionymi psami. Ich twarze mają grube, szerokie pyski i duże, jasne oczy, które nadają Catahoula czujny, czujny wyraz. Większość Catahoula ma długie, cienkie ogony, jednak niektóre psy mają ogony, które kończą się za pierwszym lub drugim kręgiem; jest to naturalnie występująca odmiana, a nie wynik dokowania.

Catahoulas to psy do towarzystwa, a nie psy rodzinne, ponieważ nie są szczęśliwe wylegiwanie się w pobliżu. Muszą znajdować się w otoczeniu, w którym mogą oddawać się swoim naturalnym skłonnościom do polowania i pasterstwa. Jeśli nie mieszkasz na ranczo lub w lesie, Catahoulas dobrze sobie poradzą w domach z dużymi, ogrodzonymi podwórkami lub w innych miejscach, w których mogą codziennie wykonywać około godziny forsownych ćwiczeń. Dobrze radzą sobie również w zawodach zręcznościowych, pasterskich i posłuszeństwa, które pomagają utrzymać aktywność i zaangażowanie zarówno ich ciał, jak i umysłów. Tak więc idealny właściciel jest cierpliwy, pewny siebie i jest w stanie zapewnić psu mnóstwo ruchu.

Catahoulas to bystre psy, które dość szybko przyswajają instrukcje, ale muszą być traktowane w bardzo specyficzny sposób. Z natury rozmyślne i niezależne, te psy rozwijają silne więzi z członkami swojej rodziny, ale absolutnie nie tolerują brutalnego lub niecierpliwego traktowania. Catahoula, który czuje się źle traktowany, prawdopodobnie stanie w obronie siebie.

Lamparty Catahoula najlepiej radzą sobie w gospodarstwach domowych z jednym zwierzęciem. Można je wyszkolić, aby tolerowały inne psy, jeśli są socjalizowane jako szczenięta, ale nawet wtedy dwa samce Catahoula prawdopodobnie będą agresywne wobec siebie. Popęd zdobyczy Catahoula jest z pewnością obecny, choć niekoniecznie przytłaczający. Oznacza to, że można ich nauczyć, jak żyć z kotami, których uczy się, że są „ich”, ale koty i małe zwierzęta na zewnątrz lub na podwórku prawdopodobnie będą uczciwą grą.

To, jak Catahoulas radzą sobie z dziećmi, zależy w dużej mierze od ich wieku i kontekstu, w jakim się znajdują. Mniejsze dzieci będą narażone na ryzyko przewrócenia się przez aktywnego Catahoula i dzieci, które stanie na wysokości oczu z nimi może zostać pomylone z wyzwaniem dla psa. Starsze dzieci, zwłaszcza te, które obozują lub polują, pokochają je jako towarzyszy.

Catahoulas są również solidnymi strażnikami, ponieważ mają z natury podejrzliwy stosunek do obcych. Świadomi tego, jaka własność jest „ich”, ale niezbyt agresywna, zabrzmią, gdy pojawi się ktoś nowy. Jednak Catahoulas są również uważani za doskonałych sędziów charakteru i dość szybko ogrzeją ludzi, którzy nie stanowią zagrożenia.

Psy lamparta Catahoula będą nieszczęśliwe w wielu miejskich miejscach. Mieszkania są dla nich szczególnie złym wyborem, ale wszystko, co nie ma dużego, ogrodzonego podwórka, będzie oznaczać większy nadzór z Twojej strony, aby zapewnić zaspokojenie ich potrzeb fizycznych.

Jeśli jesteś obozowiczem, myśliwym, wędrowcem lub biegaczem, te aktywne, lojalne psy pokochają Cię w towarzystwie. I oczywiście, jeśli masz ranczo lub farmę i coś dla nich do stada, znalazłeś nowego najlepszego przyjaciela. W przeciwieństwie do większości psów pasterskich, które są szkolone do pracy zza stada i kierowania ich z jednej płyty na drugą, Catahoulas są hodowane do pracy bezpośrednio z człowiekiem i przedstawiają „płot dla psów” na czele stada, zapobiegając ich wędrówce wyłączone, gdy są one obsługiwane w stadzie przez człowieka.

Krótka, pojedyncza sierść Catahoulas będzie zrzucana regularnie, więc czesanie jej kilka razy w tygodniu pomoże utrzymać włosy z dala od wszystkiego, co posiadasz. Może również działać jako świetna aktywność wiążąca z młodymi szczeniakami, pozwalając im dowiedzieć się, kim są ich jednostki rodzinne, i powstrzymując je przed zbytnim dystansem.

Kąpiele będą ściśle potrzebne, co może sprawić, że będą niezwykle rzadkie, w zależności od miejsca zamieszkania. Sprawdzaj ich uszy i czyść je, aby się nie zaraziły, i regularnie szczotkuj zęby, a powinieneś być ustawiony.

Leopard Catahoula to dość zdrowa rasa. Dysplazja stawów biodrowych jest powszechnym widzem większości ras psów, a Catahoula nie jest inna. Drugim problemem jest głuchota genetyczna. Catahoula o przeważnie białym ubarwieniu jest w około 80 procentach prawdopodobnie całkowicie lub jednostronnie głuchy. Podobnie, szczenięta urodzone z miotów, w których oboje rodzice mają wzór merle (określane jako „podwójne merle”), mają 25 procent szans na urodzenie się niewidomym, głuchym lub na jedno i drugie.

Urodzony i wyhodowany w Luizjanie pies lamparta Catahoula pochodzi z samych początków terytorium Luizjany. Chociaż dokładne pochodzenie jest nieco mętne, ogólnie przyjmuje się, że rasa pojawiła się, gdy de Soto i jego hiszpańscy konkwistadorzy przybyli do miasta i hodowali swoje charty z psami należącymi do rdzennych mieszkańców Ameryki. Z tego powstałego stada psy były dodatkowo krzyżowane przez francuskich traperów futerkowych w XVIII wieku z ich Beauceronami, co zaowocowało psami, które znamy dzisiaj.

Zwracając uwagę na funkcjonalność, a nie formę, Catahoulas mają niezwykle zróżnicowany wygląd pod względem sierści i koloru oczu, ale wszystkie mają silne, czujne usposobienie do pracy, które sprawia, że są tak przydatne w pasterstwie i polowaniu .

Pierwotnie nazywany lampartem Catahoula, deskryptor „lampart” jest odniesieniem do cętkowanego – lub merle – wzoru, jaki ma większość rasy. To była nazwa, pod którą zostały opracowane, kiedy w 1976 roku utworzono Catahoula Leopard Cur Association, aby pomóc w standaryzacji praktyk hodowlanych i opracować standard rasy dla uznania klubu kynologicznego. Nazwa została formalnie zmieniona na Catahoula leopard dog w 1979 roku, kiedy rasa została przyjęta jako oficjalny pies stanowy Luizjany. W 1996 r. rasa została przyjęta do American Kennel Club (AKC) Foundation Stock Service, ale od 2020 r. Pies lamparta Catahoula nie spełnia wymagań rejestracji AKC i nie kwalifikuje się do wydarzeń AKC. Rasa została uznana przez United Kennel Club w 1995 roku.

• Wywodzący się z ich dziedzictwa w Luizjanie, Catahoulas pojawiał się w kilku utworach beletrystycznych skupionych na zalewisku i wokół niego, w tym w odcinkach serialu Weroniki Mars i Bones, a także w powieściach o wampirach Sookie Stackhouse Charlaine Harris.
• Prosiaczek jest psem lampartem Catahoula, który wraz ze swoją właścicielką, Lori Wells z Lancaster, Kalifornia została uznana przez AKC za umiejętności poszukiwawcze i ratownicze.