| wysokość |
|
| waga |
|
| długość życia |
|
| wielkość rasy |
|
| dobra z |
|
| temperament |
|
| inteligencja |
|
| kwota przelewu |
|
| potrzeby ćwiczeń |
|
| poziom energii |
|
| szczekanie poziom |
|
| ilość śliny |
|
| grupa rasowa | < ul>
|
| długość/tekstura sierści |
|
| kolory |
|
| wzory |
|
| inne cechy |
|
Briadowie, których historia sięga VIII wieku, byli odważnymi, zwinnymi i inteligentnymi strażnikami stad, cenionymi przez francuskich rolników. Zdobyli swoich ludzi swoją nieograniczoną energią i silną etyką pracy, ale ich solidny wygląd, niezachwiana lojalność i czuła natura nie zajęło im dużo czasu, aby stać się popularnymi towarzyszami w dzisiejszych czasach.
Wygląd
Kiedy masz briarda na końcu smyczy, masz psa, który naprawdę przyciąga wzrok. Jego długie, falujące loki nadają mu nieco niechlujny (i całkowicie uroczy) wygląd.
„Dla mnie briard jest pięknym i wysportowanym psem o bardzo inteligentnym wyrazie twarzy — nawet ze wszystkimi włosami opadającymi na [jego] twarz” — mówi Sonya Hillier, koordynator ratownictwa i szczeniąt w British Briard Club.
Briardy to duże psy, które osiągają do 27 cali wysokości i ważą od 55 do 1funtów. Ich płaszcze są ich najbardziej charakterystycznymi cechami. Briard ma delikatny podszerstek i grubą, twardą okrywę zewnętrzną, która leży płasko w trzech kolorach: czarnym, płowym lub czarno-szarym. Ich włosy są dłuższe na głowach, tworząc naturalną (i modną) część środkową, która otacza ich ciemne oczy. Na ich drugim końcu znajduje się dobrze upierzony ogon, który jest gotowy do machania na pierwszą wzmiankę o krótkofalówkach.
Temperament
Cechy, takie jak pewność siebie, odwaga i inteligencja, pozwoliły briardom przodować jako psy pracujące, ale ich słodki nastrój, czuła natura i bezgraniczna lojalność pomogły rasie stać się również popularnymi towarzyszami. p>
Hillier hoduje briardy od lat 90. i podaje ich temperament jako główny powód, dla którego zakochała się w tej rasie, dodając: „Osobowość briarda jest wesoła i pełna życia, bardzo lojalna i wolałby być z tobą, gdziekolwiek jesteś. Mogą też być prawdziwymi postaciami i rozśmieszyć.”
Dzięki swojej historii jako parobków briardowie lubią mieć pracę do wykonania. Jeśli nie ma pastwisk do wędrowania i stad do pilnowania, te psy będą wymagały dużo ćwiczeń, aby spalić swoją energię fizyczną i psychiczną.
Ze względu na jego historię jako pasterza i opiekuna, należy zachować szczególną ostrożność, aby odpowiednio uspołecznić szczeniaka briard. Podczas gdy rasa rozwija silne więzi z rodziną, socjalizacja może pomóc mu czuć się bardziej komfortowo w towarzystwie nieznajomych.
„Briard musi być szkolony i socjalizowany z ludźmi i zwierzętami od szczenięcia” – mówi Hillier.
Potrzeby życiowe
Nie potrzebujesz stada kóz ani bydła, aby zadowolić briardy. W rzeczywistości, jak mówi Hillier, „briardy mogą generalnie mieszkać w większości rodzajów zakwaterowania”.
Jednak ich instynkt pracy pozostaje silny, co oznacza, że briardy mogą szczekać na nieznane obrazy i dźwięki. Jeśli mieszkasz w mieszkaniu lub innej przestrzeni ze wspólnymi ścianami, może to prowadzić do niezbyt szczęśliwych sąsiadów.
Opieka
Regularne ćwiczenia są ważne dla briardów. Uwielbiają długie spacery, piesze szlaki i pływanie, a także chętnie bawią się w aportowanie lub przeciąganie liny na podwórku. Briardy radzą sobie również dobrze w posłuszeństwie, zwinności, tropieniu, pasterstwie i innych psich sportach.
Szkolenie też jest ważne. Te niezależne psy pracujące doskonale radzą sobie z podejmowaniem decyzji w pojedynkę, a ich trening może zająć trochę czasu. Ale briardy są sprytne i mogą nauczyć się podstawowych poleceń i nowych sztuczek z odrobiną zachęty i pozytywnego wzmocnienia — używanie smakołyków też nie zaszkodzi!
„Dla właściciela briarda po raz pierwszy pies zaskoczy Cię raz na jakiś czas i zrobi coś, czego [go nie nauczyłeś], ale pokazuje, jak są mądrzy i jak bardzo lubią cię zadowolić” – mówi Hillier.
Podobnie jak podczas treningu, utrzymanie sierści briarda wymaga poświęcenia. Hillier sugeruje wprowadzenie rutyny pielęgnacyjnej, gdy briardy są szczeniętami. Ich miękkie, puszyste dziecięce płaszcze mogą nie wymagać wiele uwagi, ale ponieważ pojawiają się ich grube, dorosłe płaszcze, niezbędna jest regularna pielęgnacja. Im wcześniej zaczniesz pielęgnować briarda, tym łatwiej będzie kontynuować ten nawyk.
Wyszczotkuj briarda co najmniej raz w tygodniu, aby usunąć martwe włosy i zapobiec splątaniu. Być może trzeba będzie je częściej szczotkować wiosną i jesienią, ale ogólnie nie zrzucają zbyt wiele. Więcej dobrych wiadomości: briardy rzadko potrzebują kąpieli.
„Włos briard dorosłego powinien być szorstki, więc przy regularnym szczotkowaniu nie powinien wymagać częstego kąpieli, chyba że [on] jest brudny” – mówi Hillier.
Dobra rutyna pielęgnacji obejmuje również regularne przycinanie paznokci, czyszczenie uszu i pielęgnację zębów, taką jak szczotkowanie w domu i profesjonalne czyszczenie.
Zdrowie
Żywotność briardów wynosi 12 lat. I chociaż Hillier zauważa, że jest „ogólnie zdrową rasą”, należy zwrócić uwagę na kilka typowych schorzeń.
- Dysplazja stawu biodrowego: u niektórych briardów rozwija się dysplazja stawu biodrowego, stan, który występuje, gdy staw biodrowy i panewek nie są dobrze dopasowane, co prowadzi do bolesne zgrzytanie w stawie. Dysplazja stawu biodrowego jest chorobą zwyrodnieniową nieuleczalną, ale często można ją leczyć za pomocą fizykoterapii i leków przeciwzapalnych. Konieczna może być również operacja.
- Infekcje ucha: Briard może być bardziej narażony na infekcje ucha, ponieważ jego miękki kształt ucha i długie włosy mają tendencję do zatrzymywania wilgoci, umożliwiając bakteriom i drożdżom rozwijać. Zapobieganie jest niezbędne: dokładnie osusz uszy briarda po kąpieli lub pływaniu i poproś lekarza weterynarii o wskazówki dotyczące regularnego czyszczenia uszu.
- Wzdęcia: Podobnie jak inne duże rasy, briardy są na zwiększone ryzyko skrętu rozszerzenia żołądka lub GDV, znanego również jako wzdęcia. Stan występuje, gdy gaz rozciąga żołądek i powoduje jego skręcenie. Wzdęcie może zagrażać życiu. Procedura zwana gastropeksją, która obejmuje zszycie żołądka z boku ciała, jest często zalecana jako środek zapobiegawczy dla ras wysokiego ryzyka, takich jak briard. Porozmawiaj ze swoim weterynarzem o tym, jak zapobiegać GDV.
Historia
Briardowie pochodzą z Francji, gdzie rasa znana jest jako Chien Berger de Brie.
Francuscy rolnicy, potrzebujący zwinnych, odważnych, inteligentnych psów do pilnowania stad owiec, kóz i bydła, opracowali briard w VIII wieku, według Briard Club of America . Od tego czasu psy pracują jako opiekunowie w produkującym mleko regionie Francji (i na całym świecie).
W XIX wieku, około 10lat po powstaniu rasy, briardy stały się szalenie popularne we Francji. Szczenięta zostały nawet nazwane oficjalnym psem armii francuskiej.
„Ta rasa jest tak wszechstronna” – mówi Hillier. „Były używane podczas pierwszej wojny światowej; ciągnęły wozy z pierwszą pomocą lub amunicją. Były nawet psami posłańcami i były naprawdę niesamowite w znajdowaniu rannych żołnierzy na polu bitwy wśród zabitych i ratowaniu tak wielu istnień”.
Thomas Jefferson przywiózł pierwszego briarda do Stanów Zjednoczonych w 1789 roku. Kupił psa o imieniu Bergere, gdy był ambasadorem we Francji i przywiózł ciężarne szczenię z powrotem do Monticello. Te psy stanowiły podstawę rasy w USA
Dobry wygląd i sympatyczne osobowości sprawiły, że briard jest od dawna ulubioną rasą we Francji i na całym świecie. American Kennel Club uznał rasę w 1928 roku.
Ciekawostki
- Briard to popularna rasa na dużych i małych ekranach, występująca w filmie Chucka Norrisa Top Dog, Żonaty… z dziećmi , Dennis the Menace i Buddy.
- Briard o imieniu Norman jest rekordzistą świata w najszybszych 30 metrach na hulajnodze według pies. W 2013 roku ukończył kurs w 20,77 sekundy.
- W 2015 roku Colonial Williamsburg nazwał dwa briardy, Wolność i Sprawiedliwość, jako swoje oficjalne maskotki. Byli rekonstruktorami, którzy grali psy Jerzego Waszyngtona.