Ze względu na swoje dziedzictwo myśliwskie jagdterriery naprawdę potrzebują „pracy”, aby być szczęśliwym, zdrowym i zaangażowanym. Oprócz wycieczek na polowanie oznacza to, że potrzebują dużo stymulacji umysłowej w domu lub na podwórku (pomóc mogą przedmioty takie jak puzzle z jedzeniem i interaktywne zabawki), a także są dobrymi kandydatami na imprezy sportowe dla psów.
„Jagdterrier można opisać jako psa wymagającego dużej pielęgnacji, który wymaga dużej ilości ćwiczeń i stymulacji umysłowej” – mówi Linda Simon, MVB, MRCVS, weterynarz-konsultant w FiveBarks. „Są najszczęśliwsze, gdy są na zewnątrz i są aktywne, a psy domowe szybko się nudzą, gdy są trzymane w środku. Jeśli są sfrustrowane zbyt długim pobytem w domu, psy mogą być trudne do pokonania”.
Pomijając zdolności myśliwskie, te psy są niezwykle kochające członków swojej ludzkiej rodziny i stosunkowo dobrze zachowują się w stosunku do małych dzieci. Są zabawne i żywe, ale także bardzo czujne — poinformują Cię, gdy tylko doręczyciel odrzuci paczkę lub pojawi się dla nich nowa osoba na noc gry.
Jagdterriery są stosunkowo otwarte na spotkania z nieznajomymi, ale może im zająć kilka chwil, zanim ogrzeją się z tą osobą. Zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi psami, chociaż właściciele powinni zawsze nadzorować spotkania z innymi nowymi szczeniakami. Mogą nie pasować do gospodarstw domowych z kotami i innymi małymi ssakami jako zwierzętami domowymi, które jagdterriery prawie na pewno uznają za coś do ścigania.
Z powodu intensywnej i długotrwałej pogoni za zdobyczą, która obejmuje polowanie na małe zwierzątka pod ziemią, jagdterriery potrzebują bardzo bezpiecznie ogrodzonego podwórka i zawsze powinny być prowadzone na smyczy. Są to małe, przystosowalne psy, które naprawdę wolą mieć dużo miejsca do wędrowania, ale bez względu na to, gdzie mieszkają, potrzebują regularnych ćwiczeń, takich jak wycieczki myśliwskie, spacery i zabawy.
POKREWNE: Jak często wyprowadzasz psa? Zobacz, czy wystarczająco chodzisz ze swoim szczeniakiem
„Większość ekspertów zgodziłaby się, że jagdterrier nie jest mądrym wyborem dla niedoświadczonego właściciela lub dla kogoś, kto mieszka w środowisku miejskim, gdzie nie ma zbyt wielu okazji do ćwiczeń bez smyczy”, mówi Simon. „Najszczęśliwsi są, gdy mieszkają na wsi, z dużą ilością okazji do polowania i aktywności”.
Te szczenięta są idealne dla aktywnych właścicieli, którzy poświęcają się ćwiczeniu i szkoleniu swojego jagdterriera — a dokładniej, najlepiej nadają się dla właścicieli, którzy szukają towarzysza do polowania na psy. Oprócz polowania z jagdterrierami, te kochające przygody psy uwielbiają również wędrówki i pływanie z członkami swojej ludzkiej rodziny. Jagdterriery rozwijają się również w psich zajęciach i sportach, takich jak posłuszeństwo, rajdy, zwinność i pies ziemny.
Trening to kolejny świetny sposób na utrzymanie ostrego umysłu jagdterriera. Te szczenięta czerpią korzyści z krótkich, zabawnych i wymagających sesji treningowych, które obejmują wiele nagród za dobre zachowanie – smakołyki, pieszczoty, drapanie uszu, słowa zachęty i inne pozytywne metody wzmacniania, które pomagają doświadczonym jagdterrierom szybko i łatwo opanować nowe zachowania i wskazówki.< /p>
Ważne jest, aby wcześnie rozpocząć szkolenie i socjalizację swojego szczeniaka jagdterriera. Tutaj mogą się przydać zajęcia w przedszkolu dla szczeniąt i grupy zabawowe (pod opieką doświadczonego trenera!). Te wczesne interakcje pomagają szczeniętom jagdterriera poznać inne psy i ludzi, a także nauczyć się podstawowych manier i zachowań. Specjalne zajęcia lub programy polowania na jagdterriery mogą być również pomocne w doskonaleniu umiejętności tego psa.
„Te psy potrzebują właściciela doświadczonego w szkoleniu psów, który potrafi utrwalać dobre nawyki, gdy są jeszcze młode” – mówi Wigfall.
Opieka
Jagdterriery to psy stosunkowo łatwe w utrzymaniu, chociaż ich sierść wymaga nieco dodatkowej opieki i uwagi, jeśli chodzi o pielęgnację. Ich krótka, żylasta sierść musi być okresowo ręcznie usuwana, co polega na delikatnym usuwaniu starszych włosów, aby ustąpić miejsca nowym pasmom. Możesz znaleźć kompetentnego groomera, który specjalizuje się w zdejmowaniu izolacji ręcznej lub nauczyć się, jak to zrobić samodzielnie — technika ta wymaga tylko odrobiny cierpliwości.
Oprócz ręcznego czesania, jagdterriery z krótkimi włosami nie wymagają zbyt wiele w zakresie pielęgnacji — wystarczy kąpiel, gdy bardzo się ubrudzą na zewnątrz i cotygodniowe szczotkowanie, aby zapobiec splątaniu i matom formowanie. Chociaż bieganie na zewnątrz po bardziej szorstkich powierzchniach może pomóc utrzymać pazury w ryzach, dobrym pomysłem jest okresowe ich przycinanie lub szlifowanie, aby zapobiec dyskomfortowi.
Jagdterriery nie boją się schodzić i brudzić (początkowo powstały ze względu na ich silne zdolności do polowania pod ziemią!), co oznacza, że gruz i kurz mają tendencję do gromadzenia się w ich uszach . Przeznacz regularnie czas na czyszczenie uszu jagdterriera roztworem do czyszczenia uszu przeznaczonym dla psów.
POWIĄZANE: 6 zatwierdzonych przez weterynarza wskazówek dotyczących czyszczenia uszu psa
Wyrób też nawyk mycia zębów swojego jagdterriera co noc (lub przynajmniej kilka razy w tygodniu). Aby przyzwyczaić szczeniaka do trzymania szczoteczki do zębów w ustach, zacznij wprowadzać go do szczoteczki, gdy jest młodym szczeniakiem, a następnie stopniowo przechodź do coraz dłuższych okresów szczotkowania. Porozmawiaj ze swoim weterynarzem o tym, czy regularne sesje głębokiego czyszczenia są również konieczne w przypadku perłowych białych jagdterrierów — zależy to od psa.
Zdrowie
Na szczęście odpowiedzialni hodowcy jagdterrierów pomogli zapewnić tym psom długie, zdrowe życie. Żyją zazwyczaj 10–12 lat.
Jednak jagdterriery mogą być podatne na pewne choroby dziedziczne i problemy zdrowotne. Należą do nich pierwotne zwichnięcie soczewki, stan, który wpływa na oczy psa i może prowadzić do ślepoty. Mogą również doświadczyć miopatii, bolesnej choroby mięśni, która może powodować brak koordynacji u psa i drżenie mięśni. Według Niemieckiego Klubu Jagdterrierów hodowcy jagdterrierów testują swoje psy pod kątem tych i innych warunków, aby zapewnić długowieczność i dobre samopoczucie rasy jako całości.
Podobnie jak inne małe rasy, jagdterriery mogą łatwo osiągnąć niezdrową wagę, jeśli jedzą za dużo lub nie ćwiczą wystarczająco dużo. Weterynarz może pomóc w opracowaniu strategii kontroli wagi i określeniu odpowiedniej ilości do karmienia jagdterriera każdego dnia w oparciu o indywidualną posturę psa i poziomy aktywności. Ważne jest również, aby karmić swojego jagdterriera karmą specjalnie przygotowaną dla jego etapu życia – na przykład dla szczeniąt, dorosłych lub seniorów.
Historia
Jagdterriery zostały pierwotnie opracowane w Niemczech wkrótce po I wojnie światowej. Twórcy rasy chcieli stworzyć nieustraszonego, doskonałego psa myśliwskiego, który byłby szczególnie dobry w polowaniu pod ziemią, co jest wymagane do wypłukiwania ryjących się zwierząt, takich jak króliki, szczury, lisy i borsuki.
Wyhodowali foksteriery, teriery walijskie i teriery szorstkowłose staroangielskie, aby ostatecznie rozwinąć czarno-podpalanego niemieckiego teriera myśliwskiego, czyli jagdterriera. Niemiecki Klub Jagdterrierów powstał w 1926 roku. Dziś rasa jagdterrierów pozostaje stosunkowo rzadko spotykana na całym świecie.
„Jagdterrier to rzadka rasa, której wielu nie zna” – mówi Simon. „Te psy zostały opracowane przez Niemców, aby stworzyć teriera, który mógłby konkurować z innymi popularnymi terierami. Celem było stworzenie wytrwałej i pewnej siebie rasy – ciężko pracującej, która nie boi się większej zdobyczy”.
Ciekawostki
- Nazwa rasy jagdterrier jest bardzo opisowa. Jagd to niemieckie słowo oznaczające „polowanie”.
- Dla osób, które nie mówią po niemiecku, nazwa rasy może być początkowo trudna do wymówienia. Jagd wymawia się „yack”.
- Jagdterriery są szczególnie uzdolnione w zawodach psów ziemnych, które zostały zaprojektowane specjalnie dla ras, które są dobre w polowaniu pod ziemią. Imprezy Earthdog testują zdolności psów do lokalizowania gryzoni, które są (bezpiecznie) przetrzymywane w podziemnych klatkach. Inne rasy, które są dobre w psach ziemnych, to jamniki, foksteriery szorstkowłose i pinczery miniaturowe, żeby wymienić tylko kilka.
