Informacje o rasie i charakterystyka rasy terier australijski

Teriery australijskie to zabawne, ruchliwe małe psy, które uwielbiają spędzać czas i budować więź z ludźmi. Ich motto: „Pracuj ciężko, ale baw się jeszcze ciężej”. Nie daj się jednak zwieść ich małym rozmiarom i zabawnemu usposobieniu; są tak samo odważni, jak wrażliwi.

Chociaż małe jak na pracującego teriera (tylko 15–20 funtów), te pewne siebie szczenięta zostały wyhodowane, by nieustraszenie polować na szkodniki w odległych regionach Australii. Choć czasami nazywane są przez swoich fanów „Australijczykami”, tych szczeniąt nie należy mylić z owczarkami australijskimi.

Wysoce inteligentne, o łatwej do pielęgnacji i łatwej w pielęgnacji sierści, teriery australijskie mogą być wspaniałymi zwierzętami domowymi po raz pierwszy. Ale zauważ: jednym z ich dziwactw jest to, że lubią być jedynym zwierzakiem rodzinnym i mogą nie dogadać się z innymi psami.

Teriery australijskie są urocze i mają talent do przekształcania swoich ludzkich towarzyszy w oddanych przez całe życie fanów rasy, choć nadal są dość rzadką rasą w Stanach Zjednoczonych. Te psy będą najszczęśliwsze w domach, w których zwracają na nie uwagę i – co warto powtórzyć – czas na zabawę jest priorytetem.

Tułów teriera australijskiego jest długi, szczególnie proporcjonalnie do jego wzrostu. Mierzy zaledwie 10–11 cali wzrostu i jest jednym z najmniejszych pracujących terierów. Z jego przysadzistymi, ale silnymi nogami, ma nisko przy ziemi beczkowate ciało, które jest nieco podobne do corgi i jamników. Teriery australijskie zazwyczaj ważą 15–20 funtów.

Te teriery mają łatwą w utrzymaniu sierść, która jest niebiesko-podpalana, piaskowa lub jednolita czerwona. Ich płaszcze zewnętrzne są krótkie i żylaste z bardziej miękkim podszerstkiem. W przeciwieństwie do ich przeważnie szorstkiego futra teriery noszą miękkie i jedwabiste węzły na nogach i między ich sterczącymi, trójkątnymi uszami.

Chociaż nie są uważane za hipoalergiczne, teriery australijskie nie rzucają dużo i mogą być idealnym zwierzakiem dla alergików, według Australian Terrier Club of Great Britain.

Jego pewny siebie kłus odpowiada jego pewnemu usposobieniu. Według Australian Terrier Club of America (ATCA), teriery australijskie mają małe, ciemnobrązowe lub czarne oczy, które ujawniają bystry, inteligentny wyraz.

Prawdziwy terier, te szczenięta są zabawne, bardzo energiczne i odważne. Kiedy wypalą wystarczająco dużo energii, mogą po prostu siedzieć wystarczająco spokojnie, aby się przytulić. Ale aby naprawdę uchwycić niuanse osobowości tej rasy, warto zrozumieć pochodzenie australijskiego teriera.

„Mały, ale odważny i odważny terier, Australijczyk został wyhodowany do polowania na gryzonie” – mówi Nicole Ellis, CPDT-KA i ekspert od stylu życia zwierząt domowych w Roverze.

„Ludzie muszą pamiętać, że są szczurami” — mówi Pam Nichols, DVM, prezes American Animal Hospital Association. „Nie cofną się i mogą być wytrwali”.

Tak więc, mimo że teriery australijskie są bardzo inteligentne i bardzo łatwe do wyszkolenia, nie należy im pozwalać na luz. Ich rodziny muszą szkolić ich na smyczy z pozytywnym wzmocnieniem, w przeciwnym razie mogą po prostu ruszyć ulicą w pogoń za wiewiórką – i nie przestaną patrzeć w obie strony przed przejściem przez ruchliwą ulicę.

Mają również reputację bardzo głośnych (czyli dużo szczekają), mówi Nichols, często alarmując, gdy ktoś obcy zbliża się do domu.

Ponieważ te psy tworzą bardzo silne więzi ze swoimi ludźmi, wiele osób woli nie dzielić domu (ani uwagi!) z żadnymi innymi zwierzętami. Ale dzięki swoim zabawnym i kochającym osobowościom teriery australijskie zwykle dobrze radzą sobie z ludzkim rodzeństwem (czyli dziećmi) i mogą tworzyć wspaniałe rodzinne zwierzęta domowe.

Ponieważ teriery australijskie były hodowane do pracy z ludźmi, często w stresujących warunkach, według ATCA rozwinęły w nich silne poczucie oddania swoim gospodarstwom domowym. Do dziś te teriery są najszczęśliwsze, gdy są ze swoimi ludźmi i najlepiej nadają się do gospodarstwa domowego, które może je rozpieszczać. Obejmuje to zabawę interaktywnymi zabawkami, zabawę w aportowanie lub przytulanie się na kanapie.

„Chociaż małe teriery australijskie mają dużą psią osobowość i mnóstwo energii” – mówi Ellis. „Na ogół bardzo przywiązują się do swojej rodziny… ale potrzebują ujścia dla całej tej pracy psa”.

Teriery australijskie mogą być psami miejskimi, szczęśliwie mieszkającymi w mieszkaniu lub mogą mieszkać na wsi. Mogą również dostosować się do większości klimatów, gorących lub zimnych. Ale bez względu na to, gdzie nazywają dom, jest jeden ważny wymóg: muszą mieć bezpieczną przestrzeń do ćwiczeń.

Nie tylko mają instynkt łowiecki, ale te teriery są dość sprężyste i znane jako kopacze. Innymi słowy: mogą być małymi artystami ucieczek, zdolnymi do pokonania ogrodzenia lub wykopania sobie ścieżki wyjścia. Teriery australijskie zawsze muszą być na smyczy lub nadzorowane na ogrodzonym podwórku.

Chociaż wszystkie psy mają różne osobowości, teriery australijskie często wolą być jedynymi zwierzętami domowymi. Tak więc, jeśli myślisz o adopcji Australijczyka lub przywiezieniu innego zwierzaka do swojego domu, mądrym pomysłem jest bezpieczne wprowadzenie nowego zwierzęcia do rodziny, aby najpierw odgadnąć dynamikę między twoimi psimi towarzyszami. Ogólnie rzecz biorąc, według ATCA, dwa teriery płci męskiej prawdopodobnie nie będą w stanie żyć razem w pokoju.

POWIĄZANE: 7 prostych wskazówek dotyczących wprowadzenia psa do rodziny

Chwyć pilota treningowego i uzbrój się w smakołyki: teriery australijskie są inteligentne i bardzo łatwo je trenować, zwłaszcza jeśli potrafisz zabawnie podchodzić do sesji. Praktycznie zdobędą podstawowe sztuczki treningowe szybciej, niż zdołasz powiedzieć „dobry chłopiec!” Aby uzyskać najlepsze wyniki, utrzymuj krótkie procedury treningowe (ale rób je często), ponieważ te teriery mogą się szybko nudzić.

Ponownie, ponieważ zostały wyhodowane jako eksterminatory uniwersalne i mają tendencje do pogoni, uczenie szczeniąt terierów australijskich chodzenia na smyczy jest złotą zasadą. Jeśli wyruszą za królikiem, mogą mieć trudności ze znalezieniem drogi do domu.

U tej rasy trening może być nie tylko bardzo prosty, ale również pielęgnacja jest łatwa. Australijskie teriery mają sierść na każdą pogodę, która świetnie odpycha brud i błoto. Wszystko, czego potrzebują, to szczotkowanie raz w tygodniu. Powstrzymaj się od częstego kąpieli terierów, ponieważ szampon może zmiękczyć ich szorstką sierść, czyniąc je mniej odpornymi na zabrudzenia i prowadząc do suchej, łuszczącej się skóry. Inne zabiegi pielęgnacyjne powinny obejmować regularne mycie zębów, przycinanie paznokci i okazjonalne czyszczenie uszu.

Podobnie jak wszystkie teriery, Australijczycy mają wysoki poziom energii. Nie tylko potrzebują codziennych spacerów, ale także zaplanuj czas zabawy ze swoim pupilem, aby uniknąć nudy.

Teriery australijskie żyją długo od 11 do 15 lat i generalnie rasa ma niewiele problemów zdrowotnych.

Australijczycy mogą być podatni na kilka chorób, mówi Nichols, w tym cukrzycę, co oznacza, że trzustka psa jest uszkodzona i nie wytwarza insuliny. Oznaki, że Twój pies może mieć cukrzycę, mogą obejmować zwiększone pragnienie, zwiększone oddawanie moczu, zmiany apetytu, niewyjaśnioną utratę wagi, zmęczenie, infekcje dróg moczowych i zmętnienie oczu lub zmiany widzenia.

Zwichnięcie rzepki lub zwichnięcie rzepki może być kolejnym problemem zdrowotnym, z jakim borykają się teriery australijskie. Ważne jest również, aby były wolne od pcheł, ponieważ według ATCA ci nieznośni krwiopijcy mogą powodować szereg reakcji, od łagodnego swędzenia po skrajne reakcje alergiczne u tych psów.

Żadnych niespodzianek! Terier australijski został pierwotnie wyhodowany w Land Down Under po tym, jak brytyjscy osadnicy sprowadzili do Australii kilka ras terierów pracujących w XIX wieku. Chociaż ich dokładni przodkowie są nieznani, Australian Terrier Club of Queensland spekuluje, że są potomkami Skye terriera, Manchester terriera i Dandie Dinmont terriera.

Zostały wyhodowane do polowania na małe ssaki i węże, a także stały się oddanymi towarzyszami swojego ludu. Pierwszy Klub Terriera Australijskiego powstał w Australii w 1887 roku. Mniej więcej w tym samym czasie teriery australijskie zostały wyeksportowane do Wielkiej Brytanii.

Zostały wprowadzone do amerykańskich gospodarstw domowych pod koniec lat 40. XX wieku, a do 1957 r. utworzono Australian Terrier Club of America. W następnym roku dziewięć terierów australijskich rywalizowało w „Klasie różnej” na Westminster Dog Show. American Kennel Club uznał teriera australijskiego w 1960 roku za 114. rasę.

• Według Australian Terrier Club of Queensland te szczenięta były pierwotnie nazywane „broken coated terrier”. W 1889 roku ich nazwa została zmieniona na „australijski terier grubowłosy”.
• Przy wzroście 10–11 cali i wadze 15–20 funtów teriery australijskie są uważane za jedne z najmniejszych pracujących terierów.
• Teriery australijskie zostały skrzyżowane z Yorkshire terierami, aby stworzyć gładkiego teriera jedwabistego.