Owczarek anatolijski (Kangal) Informacje o rasie i charakterystyka

Pasterze anatolijscy — czasami określani jako kangal, ale o tym później — byli wykorzystywani do ochrony zwierząt gospodarskich i gospodarstw przed wszystkim, od ludzi i wilków po bawoły i gepardy. Śledząc ich rodowód już w epoce brązu, te tureckie psy mają muskularną, imponującą prezencję, połączoną z bystrym umysłem i niezależną osobowością, co sprawia, że doskonale nadają się do śledzenia i ochrony stad zwierząt na własną rękę.

Anatolijczycy również zdobyli popularność jako pies rodzinny, ale pierwsi właściciele powinni szukać gdzie indziej: uparta natura Anatolijczyka i masywna budowa ciała oznaczają, że będzie (metaforycznie i fizycznie) chodził po całym nieprzygotowany właściciel.

Pierwszą rzeczą, jaką zauważysz, gdy znajdziesz się w tym samym pokoju z Anatolijczykiem: z pewnością są duże. I nie mówimy „duży”, jak „moje czarne laboratorium ma 80 funtów”, trochę za duży. Anatolijczyk to pies, który zajmuje trochę przestrzeni – dorosły mężczyzna Anatolijczyk waży 110-150 funtów, z czego większość to mięśnie. Typowe samce osiągają około 29 cali wzrostu, ale zdarzały się przypadki, gdy Anatolijczycy znacznie się powiększali. Największy Anatolijczyk w historii miał aż 40 cali wzrostu w ramieniu. Samice owczarków anatolijskich osiągają również oszałamiającą wagę do 120 funtów.

Oprócz grubej, muskularnej budowy Anatolijczyk ma sierść z krótkimi włosami, która pokrywa bujny podszerstek. Ta kombinacja służy do nadania psu jeszcze grubszego wyglądu, dzięki czemu wygląda na jeszcze cięższego niż w rzeczywistości. To futro może mieć różne jaśniejsze odcienie, ale zdecydowanie najczęstszym jest puszysty płaszcz z czarną maską i czasami czarnymi uszami.

Jeśli jesteś właścicielem psa po raz pierwszy lub jeśli ma to być Twój pierwszy duży pies, poszukaj gdzie indziej: niezależny charakter Anatolijczyka oznacza, że najlepiej nadaje się dla doświadczonego właściciela. Przez dosłownie tysiące lat Anatolijczycy byli hodowani i szkoleni, aby śledzić stada i koczownicze plemiona wędrujące po równinach i pustyniach. Są na tyle sprytni, że bardzo szybko przyswajają instrukcje i szkolenia: porozmawiaj z anatolijczykiem, a zrozumieją Cię. To, czy zdecydują się być posłuszni, czy nie, może sprowadzić się do ich nastroju w tej chwili.

Ale absolutnie nic z tego nie oznacza, że Anatolijczyk jest psem zdystansowanym lub takim, który nie nawiązuje więzi z ludźmi. Wręcz przeciwnie. Ale podczas gdy większość ras psów rozumie, że ludzie są towarzyszami, Anatolijczyk zobaczy cię w zupełnie innym świetle. Według Anatolian Shepherd Dogs International dla Anatolijczyka ich właściciele i rodziny nie są ich stadem – jesteście ich trzodą. Zamiast kogoś, kogo należy bezwzględnie wysłuchać i być mu posłusznym, Anatolijczyk będzie postrzegał cię jako coś, o co należy się troszczyć.

Ze względu na miłość i oddanie swoim rodzinom, Anatolijczycy mogą powoli przyzwyczajać się do wszystkich nieznajomych. Według National Anatolian Shepherd Rescue Network, nawet bliscy przyjaciele lub członkowie rodziny, którzy nie mieszkają z tobą, mogą mieć trudności z rozgrzaniem Anatolijczyka, nawet po wielokrotnych wizytach domowych. Właśnie z tego powodu wczesna socjalizacja i trening posłuszeństwa są konieczne – i nigdy nie pomylisz się, zapisując swojego anatolijskiego szczeniaka owczarka do przedszkola. Nauczenie Anatolijczyków tak wcześnie, jak to możliwe, że nieznajomi ludzie nie są przerażający, będzie ważną częścią posiadania jednego z nich w domu.

„Ważne jest, aby rozpocząć trening wcześnie i poświęcić czas na upewnienie się, że są dobrze wychowane i uspołecznione, aby mogły nauczyć się żyć w zgodzie z otoczeniem” – mówi Stacy Choczynski Johnson, DVM, weterynarz w Pumpkin Pet Insurance.

Jeśli jesteś farmerem lub farmerem, możesz po prostu pokochać tego olbrzyma. Możesz je wyjąć, dać im zadanie do wykonania, a następnie pozostawić je samym sobie i zająć się swoim dniem. Ale jeśli jesteś rodziną na przedmieściach, anatolijczyk może nie być dla ciebie rasą.

„To niekoniecznie najbardziej zabawna i czuła rasa” — mówi Choczyński Johnson.

POWIĄZANE: Który rodzaj ogrodzenia dla psa jest odpowiedni dla Twojego zwierzaka?

Są też niesamowicie niezależnymi psami, więc pozostawienie ich na podwórku bez opieki lub w domu, gdy idziesz do pracy, nie stanowi dla nich problemu i nie cierpią na lęk separacyjny tak samo jak inne rasy.

Anatolijczycy radzą sobie wystarczająco dobrze z innymi psami, chociaż pomaga to w rozpoczęciu ich socjalizacji jako szczeniąt. Choczynski Johnson zaleca planowanie zabaw dla szczeniąt, aby pomóc psu przyzwyczaić się do innych.

Krótka sierść i gruby podszerstek Anatolijczyka są dość bezstresowe, jeśli chodzi o pielęgnację. Szczotkuj je może raz w tygodniu i powinny wyglądać ostro. Będą zrzucać podszerstek dwa razy w roku, więc każdej wiosny i jesieni będziesz chciał zwiększyć szczotkowanie, aby pozostać na wierzchu włosów, które z nich odpadną.

POWIĄZANE: Sezon dmuchania sierści: oto jak sobie radzić, gdy psia sierść naprawdę lata

Kąpiele będą odbywać się raz w miesiącu, a może nawet rzadziej, w zależności od tego, w co się wpakują. Jeśli twój owczarek anatolijski kiedykolwiek pachnie mniej niż świeżo, czas namyć go szamponem dla psów.

Tak jak w przypadku wszystkich psów, aby utrzymać go w doskonałej formie, musisz przycinać mu paznokcie, sprawdzać i czyścić uszy oraz regularnie myć zęby.

Jeśli chodzi o szkolenie, wczesna socjalizacja i pozytywne wzmacnianie pomogą Twojemu szczeniakowi owczarka anatolijskiego wyrosnąć na pewnego siebie psa o dobrych manierach.

„Polecam stworzenie spokojnego i pozytywnego środowiska podczas wprowadzania nowych doświadczeń i osób, aby psy nie czuły się zaskoczone lub w żaden sposób przytłoczone” – mówi Choczyński Johnson. „Psy należy spokojnie prosić, aby usiadły, a nowi ludzie powinni zapewnić smakołyk, a nawet wypchaną zabawkę wzbogacającą, z której pies może uciec i trochę się pobawić. Może to pomóc w tworzeniu pozytywnych skojarzeń z nowymi ludźmi i pomóc im być bardziej adaptowalne w przyszłości.”

Średnia długość życia bardzo dużego psa wynosi zwykle około ośmiu lub dziewięciu lat, ale Anatolains zwykle żyje od 11 do 13 lat.

„To, co powiedziałbym 10 lat temu, a co teraz, to zupełnie inne rzeczy” — mówi Michelle Beck, DVM, CCRT, CVA-Weterynarz z Backlund Animal Clinic w Omaha w stanie Neb. „Widzimy psy rasy olbrzymiej, które żyją coraz dłużej. Historycznie te psy nie miały bardzo długiego życia. Ale teraz, z dobrą opieką, widziałem, jak żyją w wieku 15 lat”.

Ale pomimo dłuższej niż przeciętna długości życia, pasterze anatolijscy są podatni na kilka typowych schorzeń. Należą do nich wzdęcia (zagrażający życiu stan, w którym skręca się żołądek), wrodzona głuchota i zapalna choroba wątroby związana ze stężeniem miedzi w wątrobie, mówi Choczyński Johnson. Podobnie jak inne duże rasy, owczarki anatolijskie mogą również cierpieć na dysplazję stawów biodrowych.

„Jest tak wiele czynników, które prowadzą do dysplazji stawu biodrowego” – mówi Beck. „To nie jest tylko jeden gen. Nawet patrząc na matkę i ojca nie można z całą pewnością stwierdzić, czy szczenię go rozwinie, czy nie”.

Istnieją również spekulacje, że pasterze anatolijscy są również wrażliwi na znieczulenie, ale Choczyński Johnson twierdzi, że nie jest to szeroko udokumentowane w literaturze weterynaryjnej.

„Zawsze zalecam, aby właściciele psów zwrócili się do weterynarza w sprawie wszystkich protokołów anestezjologicznych w oparciu o historię medyczną zwierzęcia i to, co klinicysta uważa za najlepsze dla nich”, mówi.

Psy bardzo podobne pod względem wielkości i budowy do anatolijczyków istnieją w Turcji od 60lat, wywodząc się z psów myśliwskich w Mezopotamii. Anatolijczycy byli rozwijani przez te tysiące lat specjalnie dla szczególnych wymagań ich tureckiego klimatu: ekstremalnych upałów i zimna, społeczności koczowniczych i wytrzymałości do pilnowania owiec na rozległym płaskowyżu anatolijskim.

Rasa występująca wyłącznie w tym regionie przez wieki, Anatolijczycy weszli do świata zachodniego dopiero w połowie XX wieku. Amerykańscy i brytyjscy farmerzy zaczęli importować je jako psy pasterskie w 1950 r. Następnie, w 1968 r., brytyjski archeolog Charmian Hussey przywiózł do Wielkiej Brytanii dwa psy w konkretnym celu hodowli i wychowywania ich jako zwierząt domowych. Anatolian Karabash Dog Club został założony w 1968 roku, a w 1970 roku porucznik marynarki wojennej USA Robert Ballard sprowadził do Stanów Zjednoczonych dwa psy w tym samym celu.

Przez wiele lat pasterze anatolijscy i pasterze kangal byli uważani za różne rasy. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją pewne subtelne różnice, które można znaleźć między tymi dwoma: psy sklasyfikowane jako kangale są nieco większe niż te zwane anatolijczykami, a także nieco szybsze. Kangale mają również sierść, która jest nieco krótsza i mniej gęsta niż anatolijczycy.

Jednak większość międzynarodowych organów zarządzających rasami psów ustaliła, że nie ma między nimi wystarczająco znaczących różnic genetycznych, aby można je było uznać za odrębne rasy. Chociaż Brytyjski Związek Kynologiczny zgodził się uznać psa kangal za rasę od lipca 2013 r., stwierdził również, że psy obecnie zarejestrowane jako owczarki anatolijskie mogą kwalifikować się do rejestracji jako tureckie psy kangal.

Tymczasem w styczniu 2012 roku Australijska Narodowa Rada Kynologiczna nie uznawała już kangala za odrębną rasę od owczarka anatolijskiego. Podobnie od czerwca 2018 r. Komisja ds. Standardów Federacji CynoLogique Internationale (FCI) ustaliła, że populacja owczarków anatolijskich zarejestrowanych przez FCI i owczarków kangalskich w Turcji była tej samej rasy i należała do tej samej populacji ras. Nazwę rasy owczarka anatolijskiego zmieniono na owczarka kangala i zaktualizowano treść standardu rasy. W Stanach Zjednoczonych American Kennel Club uznaje owczarka anatolijskiego i kangala za tę samą rasę, podczas gdy UKC rozpoznaje je osobno.

• Kiedy pożary obozów w 2018 r. szalały w północnej Kalifornii, Anatolijczyk imieniem Madison przez miesiąc strzegł wypalonych ruin swojego domu w Raju, opierając się zalotom ratowników, aż do jego właścicielom pozwolono wrócić do sąsiedztwa, by go poszukać.
• Anatolijczyk imieniem Butch jest jednym z psów w filmach Psy i koty, z Alecem Baldwinem w głosie go w filmie pierwszy film i Nick Nolte przejmujący rolę w sequelu, Cats & Dogs 2: The Revenge of Kitty Galore.
• Kurt, największy w historii Anatolijczyk , mierzył 40 cali w kłębie i 154 funty, co czyni go zaledwie o cztery cale niższym niż Zeus, dog niemiecki, który jest rekordzistą dla największego psa świata.

Poprzednia wersja tej historii błędnie określała region, w którym w 2018 r. doszło do pożarów obozów w Kalifornii. Występowali w północnej Kalifornii.