Informacje i charakterystyka rasy Whoodle

Jako pies hybrydowy, whoodle łączy w sobie inteligencję pudla z życzliwością pszenicznego teriera o miękkiej sierści. Te średniej wielkości psy są wspaniałymi zwierzętami domowymi, ale mają dużo (np. dużo) energii i zawsze chcą być w ruchu.

Te kręcone krzyżówki odpowiadają wielu imionom – możesz zobaczyć whoodles powszechnie określane jako sweatenpoos, wheatendoodles, wheatenpoos lub sweatendoodles. Bez względu na to, jak je nazwiesz, ta hybryda zyskała na popularności ze względu na ich „hipoalergiczną” sierść.

Jeśli zależy Ci na nadążaniu za jej energią i potrzebami pielęgnacyjnymi, whoodle może być dobrym przyjacielem Twojej rodziny.

Whoodles wahają się od małych ras (myślę, że 20 funtów) do średnich (maksymalnie około 45 funtów), w zależności od postury ich rodzica pudla. Pudle występują w trzech rozmiarach – zabawkowym, miniaturowym i standardowym – podczas gdy teriery pszeniczne o miękkiej powłoce zwykle ważą 30-40 funtów. Specyficzna rasa rodzica pudla wpłynie na wielkość ich szczeniąt whoodle.

Ich rodzic pudla również wpływa na kolor whoodle. Podczas gdy teriery pszeniczne o miękkiej sierści mają futro, które zawsze ma odcienie płowe, kremowe lub złote, pudel może mieć praktycznie dowolny kolor. Z tego powodu whoodle może mieć sierść w kolorze pszenicy lub może mieć kolor od czerwonego do czarnego.

Mówiąc o sierści whoodle: ta rasa jest znana z niezwykłego futra, które jest jedwabiste, kręcone i zrzuca mniej niż inne psy. Żaden pies nie jest naprawdę hipoalergiczny, ale nisko zrzucające loki whoodle mogą być dobre dla rodzin z alergiami. Ale nawet w przypadku płaszcza o niskiej zawartości alergenów futro whoodie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Ich jedwabiste włosy szybko rosną i są podatne na zmatowienie, dlatego wymagają częstych kąpieli i czesania.

Whoodles dziedziczą cechy dwóch wysoce inteligentnych i energicznych ras. To sprawia, że są wspaniałym zwierzakiem dla aktywnych rodzin, które mają czas na zaspokojenie potrzeby rozrywki swojego szczeniaka. Oprócz tego, że jest bardzo aktywny, whoodle szybko się uczy i może nauczyć się sztuczek godnych cyrkowca.

Ale ponieważ whoodles mogą być dość hałaśliwe, właściciele powinni skupić się na pozytywnym treningu wzmacniającym, aby nauczyć ich manier. Niektórzy kierują się smakołykami, podczas gdy inni kierują się uwagą i hojnymi pochwałami za dobre zachowanie. Hannah Godfrey, BVetMed, MRCVS, mówi, że ta rasa jest podatna na ekscytację i rozproszenie, więc właściciele będą musieli ćwiczyć cierpliwość podczas treningu szczeniąt whoodle.

„Whoodles to aktywne, przyjazne i inteligentne psy, które mogą dobrze prosperować w środowisku rodzinnym ze względu na ich energiczny i zabawny charakter, a także konserwatywne rozmiary” – mówi Godfrey. „Jednak cała ta inteligencja niekoniecznie oznacza, że szkolenie ich jest prostym zadaniem, ani nie czyni ich łatwym psem po raz pierwszy”.

POWIĄZANE: Kiedy jestem uważany za „doświadczonego” właściciela psa?

Ta średniej wielkości rasa może żyć szczęśliwie w mieszkaniach, o ile właściciele zapewniają im wystarczającą codzienną aktywność fizyczną. Whoodles pragną codziennej aktywności ze swoimi ludźmi i innymi zwierzętami; uwielbiają długie spacery, układanie puzzli z psami, pływanie lub granie w gry ze swoją ulubioną osobą.

Chociaż nie powinieneś zostawiać swojego szczeniaka samego na długo, nie oznacza to, że chce, abyś po prostu leżał z nim w domu! Większość whoodles wolałaby dołączyć do ciebie w prawie każdej aktywności. Jako niezwykle czuła hybryda są najszczęśliwsze, gdy zwracają na siebie uwagę i dopóki są dobrze wyszkoleni i uspołecznieni, whoodles są łatwymi towarzyszami w prawie każdej sytuacji.

Choć whoodles są znane ze swojej inteligencji, mogą nosić pasy niezależności i mieć dość silną wolę. Ten entuzjazm oznacza, że są znani z tego, że zwracają na siebie uwagę. Na szczęście, jeśli twoja whoodle jest cierpliwie szkolona z pozytywnymi metodami wzmacniania i daje ujście jej energii, może nauczyć się dobrych manier i być szczęśliwym, miłym zwierzakiem.

Whoodie są uwielbiane za kręcone płaszcze, które są jedwabiście miękkie w dotyku, ale te płaszcze wymagają dużo konserwacji. Odziedziczyła szorstką, kręconą podwójną sierść po pudle i jedwabistą jednorazową sierść od teriera pszenicznego. Ta kombinacja daje jej plątaniną sierść, która będzie wymagała co najmniej codziennego szczotkowania i czesania.

Właściciele powinni być również przygotowani na zainwestowanie w groomer do profesjonalnej kąpieli i pielęgnacji sierści. Ani Corless, założycielka Luxury Groomer w Nowym Jorku, mówi, że kąpanie się w kapturku powinno być pozostawione profesjonalnym groomerom, ponieważ woda może dodać (i pogorszyć!) wszelkie zmatowienia w jej kręconym płaszczu.

„Im bardziej miękka sierść, tym więcej pielęgnacji” — mówi Corless. „Dodajesz loki do bardzo miękkiej sierści, co oznacza matowienie. Spodziewaj się szczotkowania i czesania każdego dnia”.

Plątany płaszcz może być wzmocniony przez potrzebę aktywnego stylu życia i potrzebę ćwiczeń na świeżym powietrzu. Ale jeśli właściciele są gotowi na przyjęcie wymagającej pielęgnacji sierści, te szybko uczące się psy są oddanymi towarzyszami.

Ta rasa zwykle żyje od 12 do 15 lat, chociaż miniaturowe whoodle mogą mieć dłuższą żywotność niż te, które są większe, takie jak standardowe whoodle. Jako pies hybrydowy mogą dziedziczyć problemy zdrowotne obserwowane u pudli i terierów pszenicznych o miękkiej sierści, w zależności od ich specyficznej genetyki.

Właściciele Whoodle powinni być świadomi predyspozycji pudla do dysplazji stawów biodrowych, choroby Addisona i problemów z oczami, a także tego, jak wheaten terrier może cierpieć na nefropatię i enteropatię z utratą białka .

Chociaż hybrydy pudla, w tym whoodle, zyskują na popularności, nie są rozpoznawane przez American Kennel Club i nie mają określonego standardu rasy ani klubu narodowego. Ponieważ nie ma formalnych przepisów hodowlanych dla whoodle, początkujący właściciele mogą napotkać problemy, gdy otrzymają zwierzę od nielicencjonowanego hodowcy lub komercyjnej placówki hodowli psów, która może przedkładać zysk nad zdrowie psów.

Aby uniknąć zabrania do domu niezdrowego psa, potencjalni właściciele powinni współpracować tylko z renomowanymi hodowcami, którzy połączyli kilka pokoleń whoodies. Ważne jest również, aby hodowcy dzielili się danymi z badań przesiewowych zdrowia, posiadali weryfikowalne świadectwa zdrowia i umożliwiali potencjalnym właścicielom spotkanie z psami-rodzicami. Zasadniczo potencjalni właściciele powinni unikać hodowców, którzy sprzedają wiele ras mieszanych, oferują określony czas oczekiwania na szczenięta lub są utrudnieni w kontakcie.

Dokładne pochodzenie whoodle nie jest znane. Podobnie jak wiele krzyżówek pudla, ten pies został prawdopodobnie opracowany w latach 80. XX wieku, gdy właściciele zwierząt domowych zaczęli szukać więcej odmian psów o niskiej zawartości alergenów, które były częścią pudla, takich jak goldendoodle lub Labradoodle. W świecie hybryd pudla, whoodle pozostaje mniej znaną rasą.

Człowiek, któremu przypisuje się eksplozję popularności wokół psów hybrydowych, Wally Conron, w rzeczywistości wyraził ubolewanie z powodu stworzenia Labradoodle, ponieważ zdał sobie sprawę, że „nieetyczni, bezwzględni ludzie” będą „hodować te psy i sprzedawać je za duże pieniądze.”

Chociaż whoodle był prawdopodobnie uwikłany w erę psów projektantów, psy rodzicielskie whoodle mają długą historię. Jako niemiecka rasa psów, pudle zostały zaprojektowane jako aportery wodne dla łowców kaczek. Druga genetyczna połowa whoodle, terier pszeniczny o miękkiej sierści, to rasa irlandzka, która była wykorzystywana jako eksterminatorzy szczurów na farmach.

• Whoodles są wspaniałymi psami-opiekunami i psami terapeutycznymi ze względu na ich przyjazną postawę, postawę szybkiego uczenia się i sierść przyjazną alergenom.
• Chociaż są nie są najpopularniejszą rasą „doodle”, whoodles wciąż odciskają swoje piętno w mediach społecznościowych. Uzyskaj codzienną uroczą poprawkę, śledząc Konę, Łosia, Łąkę i Monę.