Informacje o rasie i charakterystyka psa o miękkiej sierści pszeniczny terier

Spunkowy i towarzyski terier pszeniczny o miękkiej sierści szybko się zaprzyjaźnia i jest zawsze gotowy na zabawę w parku. Tradycyjnie hodowany jako pies robotniczy na irlandzkich farmach, terier pszeniczny zazwyczaj spędzał dni na polowaniu na drobną zwierzynę i szkodniki, pasterstwie lub pracy jako obowiązkowy pies stróżujący. Ze względu na swoje pochodzenie są bardzo aktywnymi psami znanymi ze swojej radosnej osobowości, która objawia się podskakiwaniem w górę iw dół, gdy czują się szczególnie szczęśliwe lub energiczne.

Ta energiczna natura i naturalny popęd zdobyczy oznacza, że teriery pszeniczne o miękkiej sierści mogą najlepiej pasować dla aktywnych rodzin, które są doświadczonymi właścicielami psów. Wymarzony dom pszennika byłby obok człowieka z regularnymi ćwiczeniami, który poświęci czas na konsekwentne treningi.

Oprócz wesołej i odważnej osobowości teriery pszeniczne są również powszechnie znane z jedwabistej, miękkiej, pięknej sierści — ale piękno wymaga wysiłku, a częste pielęgnacja jest koniecznością . Ale jeśli jesteś w stanie poświęcić się pielęgnacji i uwagi, których wymagają, odwdzięczą się swoją zabawną i kochającą naturą!

Miękkowłose pszeniczne teriery mają przyciągającą wzrok sierść, która pasuje do ich osobowości większej niż życie. Mają charakterystyczny kosmyk włosów na oczach, nadając im kreskówkowy wygląd, w którym się zakochasz. Chociaż pszenki mają dużo włosów, w rzeczywistości nie zrzucają zbyt wiele, więc nie będziesz codziennie wyrywać próżni. Chociaż w rzeczywistości nie ma czegoś takiego jak hipoalergiczny pies, teriery pszeniczne mają pojedynczą sierść i produkują mniej sierści niż wiele innych ras, więc mogą być dobrym wyborem dla właściciela podatnego na alergie.

Nie bez powodu nazywa się je „miękką sierścią” — te psy mają jedwabiście gładką sierść, która spływa kaskadami na ich ciało delikatnymi falami. Niektóre pszenice mogą mieć sierść, która nieco bardziej odchyla się po kędzierzawej stronie, nadając im przytulny, prawie wypchany wygląd. Kolorystyka sierści obejmuje różne odcienie pszenicy (stąd nazwa „pszeniczny”) i może być w dowolnym odcieniu od bladego beżu do połyskującego ciemnego złota. Szczenięta wheaten terriera o miękkiej sierści zazwyczaj rodzą się z prostymi włosami i ciemniejszą sierścią, które z czasem stają się jaśniejsze i zwijają się – w rzeczywistości ich „prawdziwy” kolor i tekstura zazwyczaj nie rozwijają się, dopóki nie osiągną wieku dwóch lat. Gdy ich sierść się rozwinie, jeśli przyjrzysz się uważnie, możesz zauważyć kawałki rudych, białych, a nawet czarnych włosów ukryte w pszenicy.

Jak sugerują ich pełne, długie loki, pszeniczne teriery wymagają częstej pielęgnacji. Tylko jak często zależy od wyglądu, jaki preferujesz dla swojego szczeniaka. Jeśli lubisz klasyczny, lśniący pszeniczny wygląd, będą wymagały codziennej pielęgnacji, która polega na czesaniu i szczotkowaniu od jednego do trzech razy dziennie. Jeśli wolisz bardziej niechlujny klimat, możesz sobie poradzić ze szczotkowaniem i czesaniem dwa lub trzy razy w tygodniu – uważaj tylko, aby nie wchodzić zbyt między szczotkami lub ryzykujesz splątanie i splątanie sierści szczenięcia. matowe.

Samice pszeniczne mają zwykle od 30 do 35 funtów i mierzą 17-18 cali. Samce są tylko o włos większe przy 35-40 funtów i 18-19 cali.

Czułe i lojalne psy uwielbiają zabawę z rodziną.

„Są wspaniałymi psami rodzinnymi, jeśli otrzymają wystarczającą ilość ćwiczeń i treningu, ale zawsze mają niezależną passę” – mówi Joanna Woodnutt, BVM, BVS. „Z pewnością są czujni i zainteresowani ludźmi, ale nie od razu spotykają się z nieznajomymi – a przynajmniej tak jest w gabinecie!”

Chociaż są bardzo urocze, pszenice wymagają wystarczającej socjalizacji i pozytywnego treningu wzmacniającego, aby mogły nauczyć się, jak zachowywać się jak najlepiej. Bez tego mogą być podatni na niepożądane zachowania, takie jak podskakiwanie. Podobnie jak wiele innych terierów, pszenica o miękkiej sierści ma nieco niezależną smugę – co jest kolejnym wskaźnikiem tego, jak ważne jest spędzanie z nią czasu. Ponieważ jest tak inteligentna, wymaga dużo stymulacji fizycznej i psychicznej. Ona nie lubi być sama i dobrze się rozwija, gdy jest u Twojego boku. Jej żywy duch nadaje jej szczenięcej osobowości, nawet gdy dorasta — tym lepiej do przytulania na kanapie po długich spacerach po okolicy lub zabawnych grach w domu.

Z ich wysokim poziomem inteligencji, energiczną osobowością i naturalnie uczuciową naturą, nie powinno się ich zostawiać samych na dłuższy czas. Pszeniczne teriery potrzebują stymulacji, a pozostawienie same sobie z nagromadzoną energią może spowodować (co zrozumiałe) kłopoty w domu. „Kiedy nie ćwiczą, muszą mieć dużo do zrobienia, w przeciwnym razie staną się znudzone i destrukcyjne” – mówi Woodnutt.

Mając to na uwadze, ta rasa najlepiej nadaje się dla tych, którzy nie są poza domem dłużej niż cztery godziny na raz lub dla tych, którzy mogą zorganizować opiekuna lub spacerowicza przyjść w ciągu dnia. Pszeniczny terier jest uosobieniem „najlepszego przyjaciela człowieka” — naprawdę potrzebuje kogoś u boku, aby się rozwijać.

Pszeniczne teriery o miękkiej sierści dość dobrze dogadują się z innymi psami i kotami, zwłaszcza jeśli są wprowadzane w okresie szczenięcia. Jednak inne mniejsze zwierzęta, takie jak gryzonie lub ptaki, powinny być trzymane z daleka, ponieważ ich popęd zdobyczy i historia polowań na małe robactwo mogą nie doprowadzić do szczęśliwego zakończenia. Dobrze wyszkolone i zsocjalizowane teriery pszeniczne na ogół dobrze bawią się również z dziećmi.

„Nie spotkałem się z hodowaniem dzieci z tą rasą, ale ich popęd zdobyczy może powodować ich nadmierne podekscytowanie podczas zabawy z małymi dziećmi, zwłaszcza jeśli dziecko jest prawdopodobne kwiczeć – mówi Woodnutt. „Zdecydowanie zaleca się, aby te psy były wychowywane z dziećmi od najmłodszych lat i aby uczono je, jak wchodzić w interakcje z psem w spokojny sposób – bieganie i piszczenie może skutkować pogonią za zdobyczą. Podobnie, jasne należy ustalić zasady między tym, co jest zabawką, a tym, co nie jest, ponieważ w przeciwnym razie szuranie nogami lub rzucanie rękami może być kuszące”.

Jeśli jest jedna rzecz, którą trzeba wiedzieć o pszenicznych terierach, to to, że są bardzo psami wymagającymi opieki. Aby utrzymać jedwabistą sierść, wymagają szczotkowania co najmniej raz dziennie, a czasem nawet do trzech razy dziennie. Nawet jeśli wolisz, aby pszenica wyglądała niechlujnie, nadal musisz ją czesać dwa lub trzy razy w tygodniu. Upewnij się, że masz odpowiednie pędzle do pracy; typowy zestaw do pielęgnacji teriera pszenicznego z miękką powłoką do ich sierści będzie zawierał grzebień dematujący, grzebień Greyhound ze stali nierdzewnej, szczotkę gładką, szczotkę do szpilek, nożyczki do przerzedzania, nożyczki, szampon pielęgnacyjny i odżywkę do spłukiwania.

Oprócz regularnego szczotkowania ważne jest przycinanie jej paznokci, czyszczenie uszu i mycie zębów. Ponieważ pszeniczny terier wymaga tak dużo pielęgnacji, warto przyzwyczaić ją do rutyny, gdy jest szczeniakiem. Niektóre psy mogą być wrażliwe na dotykanie łap lub czuć się niekomfortowo siedząc nieruchomo podczas szczotkowania i przycinania. Zapoznanie się z nią, gdy jest młoda, ułatwi jej pielęgnację, gdy dorośnie.

Pamiętaj, że terier pszeniczny o miękkiej sierści to nie tylko wygląd — mają odważną, porywającą osobowość, która wymaga dużej aktywności fizycznej i uczucia. Pszenice potrzebują godziny aktywności fizycznej dziennie (choć dwie godziny to jeszcze lepiej!). 30-minutowy spacer rano, 30-minutowy spacer wieczorem i trochę zabawy w pomieszczeniu powinny zaspokoić potrzeby pszenicy.

Wczesna socjalizacja i szkolenie szczeniąt są ważne. Dzięki energicznemu psu bardzo ważne jest stworzenie solidnych podstaw, gdy jest młoda, aby mogła przeżyć swoje najlepsze życie jako modelowa obywatelka K9.

Teriery pszeniczne o miękkiej sierści zwykle żyją od 12 do 15 lat i chociaż są ogólnie zdrową rasą, istnieją trzy choroby genetyczne, na które są podatne. Ericka Carroll, VMD i weterynarz w Hello Ralphie, wyjaśnia te warunki i ich znaki ostrzegawcze:

• Nefropatia z utratą białka (PLN): jest to choroba dziedziczna obserwowana u pszenicy, która może powodować utratę białka przez nerki. Wheats z tym schorzeniem są w konsekwencji podatne na wysokie ciśnienie krwi, skrzepy krwi, obrzęki, przewlekłą chorobę nerek i niewydolność nerek.
• Enteropatia z utratą białka (PLE): jest to stan, który może powodować utratę białka w przewodzie pokarmowym. Objawy kliniczne u pszenicy z tym stanem obejmują biegunkę, wymioty i utratę wagi.
• choroba Addisona: znana również jako niedoczynność kory nadnerczy. Jest to choroba endokrynologiczna, w której nadnercza nie wytwarzają odpowiednich poziomów różnych hormonów. Objawy kliniczne u pszenicznych z tym stanem obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększone picie, zwiększone oddawanie moczu, letarg i depresję.

„Chociaż nie ma lekarstwa, w przypadku wczesnego wykrycia różne leki i diety mogą pomóc w opanowaniu choroby” – mówi Carroll. Regularne wizyty u weterynarza sprawią, że pszenica będzie szczęśliwa i zdrowa. Miej oko na którykolwiek z tych objawów i powiadom swojego weterynarza, gdy tylko zauważysz coś niezwykłego.

Pszeniczne teriery o miękkiej sierści pochodzą z Irlandii, gdzie były znane jako „pies ubogich”. Według Soft Coated Wheaten Terrier Club of America, rasa zyskała popularność wśród irlandzkich plebejuszy i rolników, ponieważ tradycyjne psy myśliwskie, takie jak psy gończe, spaniele i beagle, były zarezerwowane dla bogatych i wybitnych właścicieli.

Na farmie pszeniczne teriery polowały na małe zwierzęta, trzymały z dala od robactwa i strzegły posiadłości przed intruzami. (Chociaż ze względu na ich małą ramę ochrona farmy mogła być bardziej korowa niż ugryziona.)

Pszenice nie zostały uznane za rasę przez Irlandzki Związek Kynologiczny do 1937 r., w Dzień Świętego Patryka. W 1946 r. siedem pszenicznych terierów trafiło do Stanów Zjednoczonych, gdzie w 1973 r. zostały uznane przez American Kennel Club.

• Miękkowłosy terier pszeniczny został uznany w całym kraju za „niesamowitą sprężystość”, gdy pszeniczna Krista wskoczyła na 10 stóp i 2 cale do wody podczas National Diving Dog 2016 Mistrzostwo. Rywalizowała wśród retrieverów wyhodowanych do nurkowania i pływania i prawie znalazła się w pierwszej dziesiątce – niesamowite wyczyn jak na małe szczenię!
• Chociaż charakterystyczny kolor sierści pszenicznego teriera jest beżowy, zazwyczaj rodzą się z ciemną sierścią który stopniowo rozjaśnia się wraz z wiekiem.
• Pszeniczny terier o miękkiej sierści jest obecnie klasyfikowany przez AKC jako 54. najpopularniejsza rasa w USA